Przedawkowanie
DHC Continus 60 mg

Przedawkowanie dihydrokodeiny winianu, substancji czynnej leku DHC Continus, prowadzi do wieloukładowych zaburzeń, głównie w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, układu krążenia i oddechowego. Typowe objawy obejmują depresję OUN manifestującą się sennością, osłupieniem lub śpiączką, miozę (szpilkowate źrenice), nudności i wymioty, zaburzenia rytmu serca (tachykardia lub bradykardia), skurcze mięśni i rabdomiolizę, niedociśnienie z niewydolnością krążeniową oraz ciężkie zaburzenia oddechowe, w tym niewydolność oddechową lub bezdech. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują depresję ośrodka oddechowego w pniu mózgu, wpływ na układ parasympatyczny i autonomiczny oraz rozszerzenie naczyń i depresję mięśnia sercowego.

Przedawkowanie leku DHC Continus

Przedawkowanie dihydrokodeiny winianu, substancji czynnej zawartej w leku DHC Continus, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Podobnie jak w przypadku innych opioidowych leków przeciwbólowych działających na ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie może prowadzić do szeregu niebezpiecznych objawów, a w ciężkich przypadkach nawet do zgonu.1

Objawy przedawkowania

Ciężkie przedawkowanie dihydrokodeiny manifestuje się wieloukładowo, wpływając głównie na ośrodkowy układ nerwowy oraz układy krążenia i oddechowy. W przypadku przedawkowania leku DHC Continus mogą wystąpić objawy typowe dla przedawkowania opioidów.2

Objaw przedawkowania Opis Mechanizm
Zaburzenia świadomości Senność przechodząca w osłupienie lub śpiączkę Depresyjne działanie na OUN
Zwężenie źrenic Szpilkowate źrenice (mioza) Wpływ na układ parasympatyczny
Wymioty Nudności i wymioty Stymulacja chemoreceptorowej strefy wyzwalającej
Zaburzenia rytmu serca Tachykardia lub bradykardia Wpływ na układ autonomiczny
Zaburzenia nerwowo-mięśniowe Skurcze mięśni, rabdomioliza Wpływ na układ mięśniowy
Zaburzenia hemodynamiczne Niedociśnienie prowadzące do niewydolności krążeniowej Rozszerzenie naczyń i depresja mięśnia sercowego
Zaburzenia oddechowe Niewydolność oddechowa lub bezdech Bezpośrednie hamowanie ośrodka oddechowego w pniu mózgu

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania dihydrokodeiny wymaga natychmiastowego działania i kompleksowego podejścia terapeutycznego. Priorytetem jest zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem układu oddechowego.3

Farmakologiczne odwrócenie przedawkowania

W leczeniu przedawkowania dihydrokodeiny kluczowe znaczenie ma zastosowanie antagonistów opioidowych, w szczególności naloksonu. Schemat dawkowania naloksonu powinien być dostosowany do stanu klinicznego pacjenta:4

  • Dawka początkowa: 0,4-2 mg naloksonu dożylnie, z możliwością powtarzania w odstępach 2-3 minutowych w zależności od odpowiedzi klinicznej
  • Wlew ciągły: 2 mg naloksonu w 500 ml 0,9% roztworu soli fizjologicznej lub 5% dekstrozy (stężenie 0,004 mg/ml). Szybkość wlewu powinna być dostosowana do wcześniej podanych dawek jednorazowych oraz reakcji pacjenta5

Leczenie wspomagające

W przypadku wystąpienia wstrząsu krążeniowego w przebiegu przedawkowania dihydrokodeiny, należy zastosować odpowiednie środki podtrzymujące funkcje życiowe, obejmujące:6

  • Wspomaganie oddychania – sztuczne oddychanie i tlenoterapia
  • Terapia farmakologiczna – leki wazopresyjne podnoszące ciśnienie krwi
  • Płynoterapia – odpowiednie wlewy płynów dla utrzymania prawidłowej wolemii
  • Monitorowanie i korekcja zaburzeń elektrolitowych – utrzymanie homeostazy elektrolitowej

W przypadku zatrzymania krążenia lub wystąpienia arytmii konieczne może być wykonanie masażu serca lub defibrylacji.7

Usuwanie leku z przewodu pokarmowego

W przypadku tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, jakim jest DHC Continus, gdy od momentu zażycia nie upłynęło dużo czasu, należy rozważyć płukanie żołądka w celu eliminacji niewchłoniętej substancji czynnej.8

Monitorowanie pacjenta

Ze względu na stosunkowo krótki okres działania naloksonu, pacjent powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją do czasu przywrócenia samodzielnego, stabilnego oddychania.9

Szczególne uwagi kliniczne

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu naloksonu u określonych grup pacjentów:10

  • Pacjenci bez poważnych objawów klinicznych – nalokson nie powinien być podawany pacjentom, u których nie występują istotne objawy niewydolności oddechowej lub krążeniowej będące skutkiem przedawkowania dihydrokodeiny
  • Pacjenci uzależnieni fizycznie – u osób z potwierdzonym lub podejrzewanym uzależnieniem od dihydrokodeiny nalokson należy podawać szczególnie ostrożnie
  • Ryzyko zespołu odstawiennego – nagła lub całkowita neutralizacja działania opioidu przez nalokson może przyspieszać lub wywoływać ostry zespół odstawienny i nasilać ból

Przedawkowanie leku DHC Continus stanowi stan zagrożenia życia i wymaga natychmiastowej, kompleksowej interwencji medycznej, dostosowanej do stanu klinicznego pacjenta i obejmującej zarówno farmakologiczne odwrócenie działania opioidu, jak i odpowiednie leczenie wspomagające.11

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl