zapalenie okrężnicy rzekomobłoniaste
Zapalenie okrężnicy rzekomobłoniaste (colitis pseudomembranacea, pseudomembranous colitis) to poważne schorzenie przewodu pokarmowego charakteryzujące się stanem zapalnym błony śluzowej jelita grubego z tworzeniem się charakterystycznych żółtawych, przylegających błon rzekomych (pseudomembran) na jej powierzchni.
Najczęstszą przyczyną choroby jest zakażenie bakterią Clostridioides difficile (dawniej Clostridium difficile), które zwykle rozwija się po leczeniu antybiotykami, zaburzającymi fizjologiczną florę bakteryjną jelita. Bakterie te produkują toksyny uszkadzające błonę śluzową i wywołujące stan zapalny. Do czynników ryzyka należą: hospitalizacja, podeszły wiek, immunosupresja oraz wcześniejsze epizody zakażenia C. difficile.
Główne objawy rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy to wodnista biegunka (często z domieszką śluzu i krwi), kurczowe bóle brzucha, gorączka, leukocytoza oraz odwodnienie. W ciężkich przypadkach może dojść do rozwoju toksycznego rozdęcia okrężnicy (megacolon toxicum), perforacji jelita i sepsy, stanowiących bezpośrednie zagrożenie życia.
Diagnostyka obejmuje badanie kału na obecność toksyn C. difficile, badania obrazowe oraz kolonoskopię z pobraniem wycinków. W leczeniu stosuje się przede wszystkim metronidazol lub wankomycynę doustnie, a w przypadkach opornych lub nawracających – fidaksomycynę lub przeszczep mikrobioty jelitowej (FMT), który wykazuje wysoką skuteczność.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Voriconazol Polpharma 200 mg
Profil bezpieczeństwa worykonazolu opiera się na danych z ponad 2000 pacjentów dorosłych, w tym 1603 leczonych oraz 270 w profilaktyce, obejmujących pacjentów z nowotworami hematologicznymi, zakażeniami HIV, kandydemią i aspergilozą. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia widzenia (bardzo często), gorączka, wysypka, nudności, wymioty, biegunka, ból głowy, obrzęki obwodowe oraz nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby (bardzo często). Zaburzenia widzenia obejmują m.in. nieostre widzenie, chromatopsję i światłowstręt, zwykle przemijające i odwracalne w ciągu 60 minut. Worykonazol może powodować także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (niezbyt często) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (rzadko). W badaniach klinicznych u 18% dorosłych i 25,8% dzieci zaobserwowano wzrost aminotransferaz >3x górnej granicy normy, co może wymagać modyfikacji dawki lub odstawienia leku.
agranulocytoza, arytmia nadkomorowa, aspergiloza, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, choroba Bowena, chromatopsja, encefalopatia, eozynofilia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, kandydemia, kandydoza przełyku, krwotok do siatkówki, leukopenia, limfadenopatia, łuszczyca, małopłytkowość, martwica cewek nerkowych, migotanie komór, nadczynność tarczycy, neuropatia obwodowa, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, nieostre widzenie, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, oporne zakażenia grzybicze, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, rak kolczystokomórkowy skóry, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, światłowstręt, tachykardia, tachykardia komorowa, tarcza zastoinowa, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsades de pointes, worykonazol, wydłużenie odstępu QTc, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia widzenia, zapalenie okrężnicy rzekomobłoniaste, zapalenie skóry fototoksyczne, zapalenie trzustki, zapalenie twardówki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zespół DRESS, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zaburzeń oddechowych, złuszczające zapalenie skóry