Interakcje
Glicerol triazotan

Interakcje glicerolu triazotanu z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Glicerol triazotan (glyceroli trinitras) wykazuje liczne istotne interakcje z innymi produktami leczniczymi, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami, gdyż może to prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego oraz innych potencjalnie niebezpiecznych efektów farmakodynamicznych.
¹

Interakcje z lekami o działaniu hipotensyjnym

Jednoczesne stosowanie glicerolu triazotanu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze prowadzi do addytywnego lub synergistycznego efektu hipotensyjnego. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z następującymi grupami leków:
²

• Beta-adrenolityki – nasilenie działania hipotensyjnego
• Antagoniści wapnia – znaczne ryzyko hipotonii
• Leki rozszerzające naczynia krwionośne – addytywny efekt wazodylatacyjny
• Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE-I) – nasilenie efektu hipotensyjnego
• Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – ryzyko ciężkiej hipotonii
• Leki moczopędne – zwiększone działanie hipotensyjne poprzez redukcję objętości krwi krążącej

³

Warto również zaznaczyć, że neuroleptyki oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą nasilać hipotensyjne działanie glicerolu triazotanu, co należy uwzględnić w przypadku pacjentów przyjmujących wymienione grupy leków.
⁴

Interakcje z inhibitorami 5-fosfodiesterazy (PDE-5)

Inhibitory 5-fosfodiesterazy stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji oraz nadciśnienia płucnego mogą znacząco nasilić działanie hipotensyjne glicerolu triazotanu. Dotyczy to takich substancji jak:
⁵

• Syldenafil
• Wardenafil
• Tadalafil

⁶

Interakcja z inhibitorami PDE-5 ma szczególnie istotne znaczenie kliniczne, gdyż może prowadzić do zagrażających życiu powikłań sercowo-naczyniowych. Z tego powodu glicerolu triazotanu nie wolno stosować u pacjentów, którzy w ciągu ostatnich 24 godzin (w przypadku tadalafilu – 48 godzin) przyjmowali leki z grupy inhibitorów 5-fosfodiesterazy.
⁷

Interakcja z riocyguatem

Jednoczesne stosowanie glicerolu triazotanu z riocyguatem (stymulatorem rozpuszczalnej cyklazy guanylanowej) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wystąpienia ciężkiej hipotonii. Mechanizm tej interakcji wynika z sumowania efektów obu leków w szlaku tlenku azotu (NO) i cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP).
⁸

Interakcje z tkankowym aktywatorem plazminogenu (t-PA)

Podczas równoczesnego podawania glicerolu triazotanu z tkankowym aktywatorem plazminogenu (t-PA) we wlewie dożylnym może dojść do nasilenia klirensu osoczowego t-PA. Wynika to ze zwiększenia przepływu krwi przez wątrobę pod wpływem glicerolu triazotanu, co może potencjalnie zmniejszać skuteczność terapeutyczną t-PA.
⁹

Interakcje z dihydroergotaminą

Stosowanie glicerolu triazotanu jednocześnie z dihydroergotaminą może prowadzić do zwiększenia stężenia tej ostatniej we krwi, co skutkuje podwyższeniem ciśnienia tętniczego. Interakcja ta ma szczególnie istotne znaczenie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, ponieważ dihydroergotamina antagonizuje działanie glicerolu triazotanu, co może spowodować zwężenie naczyń wieńcowych i potencjalnie pogorszyć stan pacjenta.
¹⁰

Interakcje z innymi azotanami organicznymi

U pacjentów leczonych wcześniej azotanami organicznymi, takimi jak diazotan izosorbidu lub monoazotan izosorbidu, może być konieczne stosowanie większych dawek glicerolu triazotanu (Perlinganit) w celu osiągnięcia zamierzonych efektów hemodynamicznych. Wynika to z rozwoju tolerancji krzyżowej pomiędzy różnymi postaciami azotanów.
¹¹

Interakcje z kwasem acetylosalicylowym

Jednoczesne podawanie glicerolu triazotanu i kwasu acetylosalicylowego może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego glicerolu triazotanu. Mechanizm tej interakcji może wynikać z wpływu kwasu acetylosalicylowego na metabolizm tlenku azotu i prostanoidów.
¹²

Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), z wyjątkiem kwasu acetylosalicylowego, mogą zmniejszać odpowiedź terapeutyczną na glicerol triazotan. Efekt ten wynika prawdopodobnie z hamowania przez NLPZ syntezy prostacyklin, które uczestniczą w mechanizmie działania azotanów.
¹³

Interakcje z sapropteryną

Sapropteryna (tetrahydrobiopteryna, BH4) jest kofaktorem syntazy tlenku azotu. Podczas jednoczesnego stosowania z glicerolem triazotatem, który jest klasycznym donorem tlenku azotu (NO), zaleca się zachowanie ostrożności. Interakcja może wynikać ze zmian w metabolizmie i działaniu NO, co potencjalnie może prowadzić do nieprzewidywalnych efektów hemodynamicznych.
¹⁴

Interakcje z heparyną

Jednoczesne podawanie dożylne heparyny i glicerolu triazotanu może osłabiać działanie przeciwzakrzepowe heparyny. Mechanizm tej interakcji nie jest w pełni wyjaśniony, jednak może wiązać się ze zmianami w przepływie krwi pod wpływem glicerolu triazotanu.
¹⁵

Interakcje glicerolu triazotanu z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu etylowego podczas terapii glicerolem triazotatem może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego leku. Alkohol wykazuje właściwości wazodylatacyjne, które sumują się z podobnym efektem wywołanym przez glicerol triazotan. Może to skutkować znacznym spadkiem ciśnienia tętniczego, zwiększonym ryzykiem omdleń, zawrotów głowy i zaburzeń krążenia mózgowego.
¹⁶

U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca interakcja ta nabiera szczególnego znaczenia, gdyż gwałtowny spadek ciśnienia może prowadzić do niedokrwienia mięśnia sercowego i nasilenia objawów dławicowych. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, które mogą być bardziej podatne na hipotonię ortostatyczną wywołaną przez tę interakcję.

Tabela interakcji z glicerolem triazotatem