wrodzona głuchota

Wrodzona głuchota to stan, w którym dziecko rodzi się z poważnym lub całkowitym ubytkiem słuchu. Może być spowodowana czynnikami genetycznymi (stanowiącymi około 50% przypadków), infekcjami wewnątrzmacicznymi (np. różyczka, cytomegalia), działaniem leków ototoksycznych przyjmowanych przez matkę w ciąży, niedotlenieniem okołoporodowym lub wadami rozwojowymi ucha.

W diagnostyce wrodzonej głuchoty kluczowe znaczenie ma wczesne wykrywanie, najlepiej jeszcze w okresie noworodkowym. Standardem stały się przesiewowe badania słuchu u noworodków, obejmujące otoemisję akustyczną (OAE) oraz badanie potencjałów wywołanych pnia mózgu (ABR). Wczesne rozpoznanie umożliwia szybkie wdrożenie odpowiednich interwencji.

Leczenie wrodzonej głuchoty zależy od jej przyczyny i stopnia. Obejmuje stosowanie aparatów słuchowych, implantów ślimakowych (zwłaszcza przy głębokich ubytkach słuchu) oraz intensywną rehabilitację słuchową i logopedyczną. Kluczowe znaczenie ma wdrożenie terapii przed ukończeniem przez dziecko 6. miesiąca życia, co znacząco poprawia rokowanie w zakresie rozwoju mowy i języka.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl