przesięk płucny

Przesięk płucny to stan patologiczny polegający na gromadzeniu się płynu w przestrzeni pęcherzykowej oraz śródmiąższu płuc, co prowadzi do upośledzenia wymiany gazowej. Występuje, gdy ilość płynu przesączonego z naczyń włosowatych przekracza możliwości drenażowe układu limfatycznego płuc.

Najczęstszą przyczyną przesięku płucnego jest niewydolność lewokomorowa serca, prowadząca do wzrostu ciśnienia w żyłach płucnych i kapilarach. Inne przyczyny obejmują: uszkodzenie błony pęcherzykowo-włośniczkowej (np. w ARDS), zaburzenia onkotyczne (np. hipoalbuminemia), zwiększenie przepuszczalności naczyń (np. w zapaleniach płuc) oraz zaburzenia drenażu limfatycznego.

Objawy kliniczne przesięku płucnego to duszność (często nasilająca się w pozycji leżącej), ortopnoe, kaszel (początkowo suchy, później wilgotny), odkrztuszanie pienistej, podbarwionej krwią plwociny, tachykardia oraz osłuchowo trzeszczenia nad polami płucnymi. W badaniach obrazowych widoczne są zacienienia pasmowate i plamiste, zwykle symetryczne, zlokalizowane w polach środkowych i dolnych płuc.

Diagnostyka różnicowa obejmuje rozróżnienie między przesiękiem (wysiękiem transsudacyjnym) a wysiękiem zapalnym na podstawie badania płynu pobranego podczas torakocentezy oraz obrazu klinicznego. Leczenie przesięku płucnego jest ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz obejmuje tlenoterapię, leki moczopędne, wazodylatatory i w ciężkich przypadkach – wentylację mechaniczną.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl