pierwotnie uogólniony napad kloniczno-toniczny

Pierwotnie uogólniony napad kloniczno-toniczny (GTCS – Generalized Tonic-Clonic Seizure) to rodzaj napadu padaczkowego, który charakteryzuje się nagłą utratą przytomności oraz dwufazowym przebiegiem motorycznym. Napad ten rozpoczyna się od fazy tonicznej, w której dochodzi do symetrycznego napięcia mięśni całego ciała, następnie przechodzi w fazę kloniczną objawiającą się rytmicznymi drgawkami.

W przeciwieństwie do napadów ogniskowych wtórnie uogólnionych, napady pierwotnie uogólnione kloniczno-toniczne rozpoczynają się jednocześnie w obu półkulach mózgowych bez widocznego początku ogniskowego. W zapisie EEG obserwuje się synchroniczne, obustronne wyładowania. Napady te często występują w ramach idiopatycznych uogólnionych padaczek, w tym padaczki młodzieńczej i padaczki z napadami nieświadomości.

Czynnikami prowokującymi napady pierwotnie uogólnione kloniczno-toniczne mogą być deprywacja snu, stres, migające światła (fotostymulacja), alkohol czy hiperwentylacja. W leczeniu stosuje się leki przeciwpadaczkowe o szerokim spektrum działania, takie jak walproiniany, lamotrygina czy lewetiracetam. Napady te wiążą się z ryzykiem urazów, zaburzeń oddychania oraz wystąpienia stanu padaczkowego, dlatego wymagają skutecznego leczenia i edukacji pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl