Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Doloxib 60 mg

Badania przedkliniczne etorykoksybu, substancji czynnej Doloxibu, wykazały brak działania genotoksycznego oraz rakotwórczego u myszy, co potwierdza pozytywny profil bezpieczeństwa w tych aspektach. U szczurów zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy przy dawkach przekraczających ponad dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg), jednak mechanizm ten jest specyficzny dla szczurów i nie ma znaczenia klinicznego u ludzi. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów była zależna od dawki i czasu ekspozycji, z owrzodzeniami obserwowanymi nawet przy stężeniach porównywalnych do dawek terapeutycznych u ludzi. U psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach przekraczających dawkę terapeutyczną, co wskazuje na potencjalne ryzyko działań niepożądanych w tych narządach.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Badania przedkliniczne dostarczają istotnych informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania etorykoksybu, substancji czynnej produktu leczniczego Doloxib. Dane te obejmują badania genotoksyczności, potencjału kancerogennego, toksyczności narządowej oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu, co ma kluczowe znaczenie dla pełnej oceny profilu bezpieczeństwa leku.1

Genotoksyczność i potencjał rakotwórczy

W przeprowadzonych badaniach nieklinicznych nie stwierdzono genotoksycznego działania etorykoksybu, co stanowi istotną informację w kontekście oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.2 Badania potencjału rakotwórczego przeprowadzone na myszach nie wykazały działania kancerogennego etorykoksybu w tym modelu zwierzęcym.3

Natomiast u szczurów otrzymujących etorykoksyb raz dziennie przez około 2 lata, w dawkach przekraczających ponad dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg), w oparciu o ekspozycję układową, zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe oraz gruczolaki pęcherzykowe tarczycy. Istotne jest jednak, że zmiany te są wynikiem indukcji CYP w wątrobie szczurów, co zachodzi w mechanizmie swoistym wyłącznie dla tego gatunku. Etorykoksyb nie powoduje indukcji CYP3A w wątrobie u ludzi, co sugeruje, że ten efekt nie ma znaczenia klinicznego.4

Toksyczność narządowa

Badania przedkliniczne wykazały zależność między dawką etorykoksybu i czasem ekspozycji a toksycznym działaniem na przewód pokarmowy szczurów. W 14-tygodniowym badaniu toksyczności, etorykoksyb powodował owrzodzenia przewodu pokarmowego u szczurów przy stężeniach przekraczających te osiągane po podaniu dawki terapeutycznej u ludzi.5

Co istotne, w dłuższych badaniach trwających 53 i 106 tygodni, owrzodzenia przewodu pokarmowego u szczurów obserwowano również przy stężeniach porównywalnych do osiąganych po podaniu dawki terapeutycznej u ludzi. Z kolei u psów, przy stężeniach przekraczających terapeutyczne, stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego.6

Wpływ na reprodukcję i rozwój płodu

W badaniach przeprowadzonych na szczurach, dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję, etorykoksyb nie wykazał działania teratogennego przy dawkach do 15 mg/kg masy ciała na dobę, co stanowi około 1,5-krotność dawki dobowej stosowanej u ludzi (90 mg) w oparciu o narażenie układowe.7

U królików, nawet przy poziomie narażenia mniejszym niż narażenie kliniczne podczas stosowania u ludzi dawki dobowej (90 mg), obserwowano zwiększenie występowania zaburzeń układu sercowo-naczyniowego związanych ze stosowanym leczeniem. Jednocześnie odnotowano występowanie deformacji zewnętrznych bądź w obrębie układu kostnego płodów, które nie były związane z podawaniem etorykoksybu.8

Zarówno u szczurów, jak i królików występowało zwiększenie liczby wczesnych poronień przy narażeniu większym lub równym 1,5-krotności narażenia u ludzi.9

Przenikanie do mleka i wpływ na potomstwo

Wykazano, że etorykoksyb przenika do mleka samic szczurów, osiągając stężenie dwukrotnie wyższe od stężenia w osoczu. Badania te ujawniły ponadto zmniejszenie masy ciała młodych szczurów karmionych mlekiem samic, którym w okresie laktacji podawano etorykoksyb, co może sugerować potencjalne ryzyko dla noworodków i niemowląt karmionych piersią przez matki przyjmujące lek.10

Rodzaj badania Gatunek Główne obserwacje Istotność kliniczna
Genotoksyczność Różne modele Brak działania genotoksycznego Pozytywny profil bezpieczeństwa
Kancerogenność Myszy Brak działania rakotwórczego Pozytywny profil bezpieczeństwa
Kancerogenność Szczury Gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy przy dawkach >2× dawki ludzkiej Mechanizm gatunkowo swoisty, nieistotny dla ludzi
Toksyczność pokarmowa Szczury Owrzodzenia przewodu pokarmowego zależne od dawki i czasu ekspozycji Potencjalne ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego
Toksyczność narządowa Psy Zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach >dawki terapeutycznej Potencjalne ryzyko działań niepożądanych nerkowych i żołądkowo-jelitowych
Teratogenność Szczury Brak działania teratogennego przy dawkach do 15 mg/kg/dobę Względnie bezpieczny profil w zakresie teratogenności
Teratogenność Króliki Zaburzenia układu sercowo-naczyniowego przy narażeniu < dawki klinicznej Potencjalne ryzyko dla rozwoju układu sercowo-naczyniowego płodu
Wpływ na rozród Szczury i króliki Zwiększenie liczby wczesnych poronień przy narażeniu ≥1,5× narażenia u ludzi Potencjalne ryzyko poronienia
Laktacja Szczury Przenikanie do mleka (2× stężenia w osoczu); zmniejszenie masy ciała młodych Potencjalne ryzyko dla karmionych piersią niemowląt
  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl