gruczolak wątrobowokomórkowy

Gruczolak wątrobowokomórkowy (adenoma hepatocellulare) to łagodny nowotwór wątroby wywodzący się z hepatocytów. Występuje rzadko, najczęściej u kobiet w wieku rozrodczym stosujących doustne środki antykoncepcyjne. Inne czynniki ryzyka obejmują stosowanie steroidów anabolicznych, otyłość, cukrzycę typu 2 oraz zespół metaboliczny.

Klinicznie gruczolaki wątrobowokomórkowe są najczęściej bezobjawowe i wykrywane przypadkowo podczas badań obrazowych. Mogą jednak powodować dyskomfort lub ból w prawym podżebrzu, a w rzadkich przypadkach prowadzić do poważnych powikłań, takich jak krwawienie wewnątrzotrzewnowe (ryzyko krwotoku wzrasta przy guzach >5 cm). Istnieje również niewielkie ryzyko (3-8%) transformacji złośliwej do raka wątrobowokomórkowego.

Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) oraz biopsji wątroby w przypadkach wątpliwych. Leczenie zależy od wielkości guza, obecności objawów i ryzyka powikłań. Małe, bezobjawowe gruczolaki mogą być obserwowane, natomiast większe (>5 cm) lub objawowe wymagają zazwyczaj resekcji chirurgicznej. U kobiet zaleca się odstawienie doustnych środków antykoncepcyjnych, co może prowadzić do regresji zmian.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabitril 15 mg

Tiagabina, substancja czynna leku Gabitril, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym w celu oceny bezpieczeństwa jej długoterminowego stosowania. W badaniach rakotwórczości na modelach zwierzęcych zaobserwowano nieznaczne zwiększenie częstości występowania gruczolaka wątrobowokomórkowego u samic szczurów przy bardzo wysokich dawkach 200 mg/kg masy ciała, które znacznie przekraczają dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (Gabitril dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg i 15 mg). Badania genotoksyczności wykazały brak działania genotoksycznego, co wskazuje na brak uszkodzeń DNA i mutagenności substancji, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, Gabitril, gruczolak wątrobowokomórkowy, mutacja, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, tiagabina, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwości genotoksyczne, znaczenie kliniczne
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabitril 5 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tiagabiny, substancji czynnej leku Gabitril, obejmowały ocenę toksyczności, genotoksyczności oraz rakotwórczości w modelach zwierzęcych. Długotrwałe badania na szczurach wykazały nieznaczne zwiększenie częstości występowania gruczolaka wątrobowokomórkowego u samic przy dawkach 200 mg/kg masy ciała, co znacznie przekracza stosowane u ludzi dawki terapeutyczne (5-15 mg w formie tabletek powlekanych). Testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, potwierdzając brak uszkodzeń materiału genetycznego w standardowych badaniach in vitro i in vivo.
badanie genotoksyczności, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, chlorowodorek jednowodny, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, gruczolak wątrobowokomórkowy, lek przeciwpadaczkowy, model zwierzęcy, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, produkt leczniczy, tabletka powlekana, tiagabina
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lambrinex 10 mg

Przedkliniczne badania atorwastatyny, substancji czynnej Lambrinex, wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w testach in vitro i in vivo. W badaniach karcynogenności na szczurach nie stwierdzono działania nowotworowego, natomiast u myszy zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe u samców oraz raki wątrobowokomórkowe u samic przy ekspozycji AUC 0-24h 6-11 razy wyższej niż u ludzi stosujących maksymalną dawkę terapeutyczną. Wpływ atorwastatyny na reprodukcję i rozwój oceniano na szczurach, królikach i psach, gdzie nie stwierdzono wpływu na płodność ani działania teratogennego. Jednak przy dawkach toksycznych dla ciężarnych samic szczurów i królików zaobserwowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową u szczurów.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, AUC, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, łagodny nowotwór, opóźnienie rozwoju, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, stężenie osoczowe, toksyczność ciążowa, toksyczność płodowa, złośliwy nowotwór
Leksykon substancji czynnych
Flukonazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flukonazolu wykazały brak potencjału rakotwórczego przy dawkach 2,5-10 mg/kg mc./dobę podawanych doustnie przez 24 miesiące, co odpowiada 2-7-krotności dawki terapeutycznej u ludzi. Wystąpiło natomiast częstsze pojawianie się gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę, co nie zostało zaobserwowane u myszy ani u samic szczurów, sugerując specyficzność gatunkową i płciową. Testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym badania na bakteriach Salmonella typhimurium oraz komórkach mysich i ludzkich, nie wykazały działania mutagennego flukonazolu. Ponadto, flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność szczurów przy dawkach do 20 mg/kg mc./dobę doustnie oraz do 75 mg/kg mc. pozajelitowo.
badanie cytogenetyczne, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, chłoniak myszy, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, komórki szpiku, kostnienie, kostnienie twarzoczaszki, lek przeciwgrzybiczy, mutacja chromosomalna, płodność, poronienie, potencjał rakotwórczy, poziom narażenia, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, stężenie estrogenów, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy nerek, zaburzenie rozrodu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Krka 30 mg

Przedkliniczne badania atorwastatyny wykazały brak działania mutagennego i klastogennego w czterech testach in vitro oraz jednej próbie in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne leku. W ocenie potencjału rakotwórczego stwierdzono brak efektu u szczurów, natomiast u myszy podawanie dawek odpowiadających 6-11-krotności AUC0-24h obserwowanym u ludzi przy maksymalnej dawce terapeutycznej wywołało rozwój gruczolaków i nowotworów wątrobowokomórkowych, co wskazuje na efekt rakotwórczy jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki kliniczne. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały negatywnego wpływu atorwastatyny na płodność ani teratogenności, jednak przy dawkach toksycznych dla samic zaobserwowano toksyczność dla płodu, zwolniony rozwój potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność poporodową.
Atorvastatin Krka, atorwastatyna, badanie farmakokinetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, nowotwór wątrobowokomórkowy, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, stężenie w osoczu, toksyczność płodowa, wpływ na rozrodczość
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvagen 20 mg

Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa atorwastatyny, składnika aktywnego leku Atorvagen, obejmowała szeroki zakres badań genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Testy genotoksyczne in vitro i in vivo wykazały brak mutagennego i klastogennego działania atorwastatyny. W badaniach rakotwórczych na szczurach i myszach stwierdzono brak działania rakotwórczego u szczurów, natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości nowotworów wątroby (gruczolaki u samców, raki u samic) przy ekspozycji 6-11-krotnie przekraczającej maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi (AUC 0-24h). Wpływ na płodność był negatywny, a teratogenność nie stwierdzono u szczurów, królików i psów. Toksyczność dla płodu pojawiła się jedynie przy dawkach toksycznych dla matek, a rozwój postnatalny u szczurów był opóźniony przy wysokich dawkach atorwastatyny.
atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, farmakokinetyka atorwastatyny, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, metabolit, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przenikanie przezłożyskowe, rak wątrobowokomórkowy, rozwój postnatalny, stężenie w osoczu, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, wpływ na płodność
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atozet 10 mg + 10 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Atozet, zawierającego ezetymib i atorwastatynę, wykazały, że toksyczność obserwowana w badaniach na szczurach i psach jest typowa dla statyn, z dominującymi zmianami histopatologicznymi w wątrobie. W badaniach teratogennych u ciężarnych szczurów i królików zaobserwowano zmiany kostne, takie jak zmniejszone kostnienie mostka przy dawkach 1000/108,6 mg/kg mc. U zwierząt nie stwierdzono potencjału genotoksycznego ezetymibu ani atorwastatyny. Długoterminowe badania toksyczności ezetymibu nie wykazały narządów docelowych toksyczności, choć u psów dawki ≥0,03 mg/kg mc/dobę powodowały 2,5-3,5-krotne zwiększenie cholesterolu w żółci, bez wzrostu kamicy żółciowej w badaniu rocznym. Atorwastatyna nie wykazała działania rakotwórczego u szczurów, jednak u myszy dawki 6-11-krotnie przekraczające AUC u ludzi indukowały guzy wątrobowokomórkowe.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, bariera łożyska, bariera łożyskowa, drogi żółciowe, działanie mutagenne i klastogenne, działanie teratogenne, ezetymib i atorwastatyna, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, kamień żółciowy, pęcherzyk żółciowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, rak wątrobowokomórkowy, rakotwórczość, statyna, stężenie cholesterolu, toksyczność przewlekła, układ kostny, zmiana histopatologiczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Krka 200 mg

Przedkliniczne badania toksyczności tramadolu chlorowodorku obejmowały podawanie leku szczurom i psom drogą doustną i parenteralną przez okres od 6 do 26 tygodni oraz długoterminowe badanie 12-miesięczne u psów. W dawkach terapeutycznych (do 20 mg/kg u szczurów i do 10 mg/kg u psów doustnie, oraz do 20 mg/kg doodbytniczo u psów) nie stwierdzono istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histologicznych. Objawy toksyczności pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny i obejmowały zaburzenia neurologiczne, takie jak niepokój psychoruchowy, ślinienie, drgawki oraz zmniejszony przyrost masy ciała. W badaniach reprodukcyjnych dawki powyżej 50 mg/kg/dobę u szczurów powodowały toksyczność u samic oraz zwiększoną śmiertelność noworodków, a także opóźnienia rozwojowe potomstwa, natomiast u królików toksyczność i anomalie kostnienia pojawiały się przy dawkach przekraczających 125 mg/kg/dobę.
autonomiczny układ nerwowy, chlorowodorek tramadolu, działanie mutagenne, działanie prokonwulsyjne, gruczolak wątrobowokomórkowy, guz płuca, niepokój psychoruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój postnatalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie kostnienia szkieletu, zaburzenie neurologiczne
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluxazol 50 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flukonazolu wykazały, że efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających standardowe dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach karcynogenności na myszach i szczurach, przy dawkach do 10 mg/kg mc./dobę (około 27-krotność dawki ludzkiej), nie stwierdzono działania rakotwórczego, choć u samców szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowo-komórkowych. Testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym testy na bakteriach Salmonella typhimurium, komórkach mysich i ludzkich limfocytach, wykazały brak działania mutagennego flukonazolu.
badanie cytogenetyczne, działanie karcynogenne, efekt teratogenny, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, mutacja chromosomalna, płód martwy, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przebieg porodu, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zmiany hormonalne
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvagen 40 mg

Przedkliniczne badania atorwastatyny (substancji czynnej leku Atorvagen) nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego w serii czterech testów in vitro oraz jednym badaniu in vivo, co potwierdza brak uszkodzeń genetycznych na poziomie genowym i chromosomowym. W badaniach rakotwórczych u szczurów nie stwierdzono działania kancerogennego przy żadnej dawce, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11-krotnie wyższej niż u ludzi stosujących maksymalną dawkę terapeutyczną (AUC 0-24h) zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe, wskazując na gatunkowo specyficzną wrażliwość. Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu atorwastatyny na płodność i teratogenność u szczurów, królików i psów, jednak dawki toksyczne dla ciężarnych samic indukowały toksyczność płodową, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową.
atorwastatyna, AUC, badanie bezpieczeństwa leku, badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, działanie teratogenne, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klastogenność, mleko ludzkie, mutagenność, mysz laboratoryjna, opóźnienie rozwoju płodu, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, rakotwórczość, szczur laboratoryjny, toksyczność ciążowa, toksyczność płodowa, wpływ na płodność
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xaleba 90 mg

Przedkliniczne badania etorykoksybu, substancji czynnej preparatu XALEBA, wykazały brak działania genotoksycznego oraz zróżnicowany potencjał rakotwórczy zależny od gatunku. U myszy nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u szczurów przy dawkach przekraczających dwukrotnie ludzką dawkę dobową (90 mg) zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy, co wiąże się z indukcją enzymów CYP specyficzną dla szczurów. U ludzi brak indukcji CYP3A sugeruje, że efekt ten nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów ujawniała się w postaci owrzodzeń przy dawkach równej lub wyższej niż dawka terapeutyczna stosowana u ludzi, natomiast u psów zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego występowały przy dawkach przekraczających dawkę terapeutyczną.
badanie przedkliniczne, dawka dobowa, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, indukcja CYP3A, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, stężenie osoczowe, toksyczność reprodukcyjna, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności przewodu pokarmowego, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxylamine Biofarm 25 mg

Dane niekliniczne dotyczące doksylaminy wodorobursztynianu nie wykazują istotnego ryzyka genotoksycznego ani toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa u ludzi. W badaniach przedklinicznych u myszy i szczurów wątroba była głównym narządem docelowym toksyczności, co wiązało się z indukcją enzymów cytochromu P450 oraz glukuronidacją tyroksyny, prowadzącą do obniżenia stężenia tyroksyny i wzrostu TSH w surowicy. Długoterminowe badania rakotwórczości (104 tygodnie) wykazały u myszy zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych i tarczycy oraz u samców szczurów wzrost gruczolaków i raków wątroby, jednak mechanizmy te są uznawane za specyficzne dla gatunków i nie mają klinicznego znaczenia dla ludzi. W badaniach na psach obserwowano zmniejszenie przyrostu masy ciała oraz objawy neurologiczne (rozszerzenie źrenic, drżenia), co wymaga dalszej uwagi, choć nie przekłada się bezpośrednio na kliniczną toksyczność u ludzi.
Doksylamina przenika przez barierę łożyskową, osiągając w zarodkach stężenia wyższe niż w osoczu ciężarnych samic, co wskazuje na potencjalną ekspozycję płodu podczas ciąży. Badania na szczurach nie wykazały wpływu na płodność nawet przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, jednak brak jest danych dotyczących wpływu na rozwój około- i poporodowy. W świetle powyższych danych, pomimo wykazanych efektów indukcji enzymów wątrobowych i zmian hormonalnych u zwierząt, nie stwierdzono istotnego ryzyka toksycznego ani rakotwórczego u ludzi, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania doksylaminy wodorobursztynianu, choć należy zachować ostrożność w okresie ciąży ze względu na przenikanie substancji przez łożysko.
badania rakotwórczości, bariera łożyskowa, cytochrom P450, drżenie, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja płodu, enzymy CYP450, genotoksyczność, glukuronidacja tyroksyny, gospodarka hormonalna tarczycy, gruczolak komórek pęcherzykowych tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, hormon tyreotropowy, indukcja enzymów wątrobowych, przenikanie przez barierę łożyskową, rak wątroby, rozszerzenie źrenic, rozwój okołoporodowy, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na rozród, wodorobursztynian doksylaminy, wpływ na płodność
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etuxor 60 mg

Przedkliniczne badania etorykoksybu, substancji czynnej leku Etuxor, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów poddanych dawkom przekraczającym ponad dwukrotnie dawkę dobową stosowaną u ludzi (90 mg) zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy. Zmiany te są jednak związane z gatunkowo specyficzną indukcją enzymów CYP w wątrobie szczurów, która nie występuje u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. W badaniach toksyczności przewodu pokarmowego u szczurów stwierdzono owrzodzenia przy stężeniach równych lub wyższych niż te osiągane po dawkach terapeutycznych u ludzi, a u psów zaobserwowano zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy wyższych stężeniach etorykoksybu.
cytochrom P450, cytochrom P450 3A, deformacja zewnętrzna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja układowa, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja cytochromu P450, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał onkogenny, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu krążenia
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Edolox 60 mg

Przedkliniczne badania etorykoksybu wykazały brak działania genotoksycznego oraz różnicowane działanie rakotwórcze zależne od gatunku zwierząt. U myszy nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u szczurów, przy dawkach przekraczających ponad 2-krotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg), zaobserwowano powstawanie gruczolaków wątrobowokomórkowych oraz pęcherzykowych tarczycy. Mechanizm ten jest związany z indukcją enzymu CYP3A w wątrobie szczurów, co jest specyficzne dla tego gatunku i nie przekłada się bezpośrednio na ryzyko u ludzi. W badaniach toksyczności przewodu pokarmowego u szczurów owrzodzenia pojawiały się przy stężeniach równej lub wyższej niż terapeutyczne stosowane u ludzi, a u psów obserwowano zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach przekraczających dawki terapeutyczne.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP3A, indukcja enzymu CYP, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole Hasco 5 mg/ml

Przedkliniczne badania toksykologiczne flukonazolu wykazały, że efekty niepożądane obserwowane u zwierząt występowały przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. W długoterminowych badaniach 24-miesięcznych na myszach i szczurach, dawki 2,5-10 mg/kg mc./dobę (2-7-krotnie wyższe niż u ludzi) nie wykazały potencjału rakotwórczego, choć u samców szczurów poddanych dawkom 5 i 10 mg/kg mc./dobę zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc./dobę.
dawka terapeutyczna, dodatkowe żebro, ekspozycja lekowa, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, płodność, potencjał rakotwórczy, proces kostnienia, przedłużony poród, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, śmiertelność zarodków, stężenie estrogenów, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 40 mg

Atorwastatyna, substancja czynna leku Atorvox, jest selektywnym, kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, kluczowego enzymu w biosyntezie cholesterolu, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego (o 30-46%), LDL-C (o 41-61%), apolipoproteiny B (o 34-50%) oraz triglicerydów (o 14-33%). Lek zwiększa ekspresję receptorów LDL na hepatocytach, co nasila wychwyt i katabolizm LDL, a także poprawia jakość krążących cząsteczek LDL. W badaniu REVERSAL stosowanie atorwastatyny w dawce 80 mg/dobę u pacjentów z chorobą wieńcową skutkowało stabilizacją miażdżycy tętnic wieńcowych oraz redukcją LDL-C z 3,89 ± 0,7 mmol/l (150 ± 28 mg/dl) do 2,04 ± 0,8 mmol/l (78,9 ± 30 mg/dl). Ponadto, atorwastatyna obniżała stężenie CRP o 36,4%, co wskazuje na działanie przeciwzapalne. W badaniach klinicznych (MIRACL, ASCOT-LLA, CARDS, SPARCL) wykazano, że leczenie atorwastatyną zmniejsza ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych, w tym zawału mięśnia sercowego, udaru niedokrwiennego oraz hospitalizacji z powodu dławicy piersiowej, z redukcją względnego ryzyka sięgającą 15-42% w zależności od populacji i punktu końcowego.
apolipoproteina A1, apolipoproteina B, białko C-reaktywne, białko oporności raka piersi, biosynteza cholesterolu, cytochrom P-450 3A4, działanie karcinogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, farmakodynamika, farmakokinetyka, gruczolak wątrobowokomórkowy, hepatocyt, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, lipoproteina bardzo niskiej gęstości, lipoproteina niskiej gęstości, miażdżyca tętnic wieńcowych, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, P-glikoproteina, polipeptyd transportujący aniony organiczne, pomostowanie aortalno-wieńcowe, pompa efluksowa, progresja miażdżycy, przemijający napad niedokrwienny, przenikanie przez łożysko, przezskórna angioplastyka wieńcowa, rabdomioliza, rak wątrobowokomórkowy, receptor LDL, transporter wątrobowy, udar krwotoczny, udar lakunarny, udar niedokrwienny, ultrasonografia wewnątrznaczyniowa, zależność dawka-odpowiedź, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvagen 10 mg

Przeprowadzone badania przedkliniczne atorwastatyny, substancji czynnej leku Atorvagen, wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii 4 testów in vitro oraz 1 badaniu in vivo. W badaniach rakotwórczych na szczurach nie stwierdzono działania kancerogennego, natomiast u myszy przy ekspozycji na dawki powodujące AUC 0-24h 6-11-krotnie wyższe niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe, co wskazuje na ryzyko przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane dla pacjentów. W zakresie wpływu na rozrodczość i rozwój płodu, atorwastatyna nie wpływała na płodność u szczurów, królików i psów oraz nie wykazywała działania teratogennego, jednak przy toksycznych dawkach u ciężarnych samic szczurów i królików zaobserwowano toksyczność dla płodu oraz opóźniony rozwój potomstwa i obniżoną przeżywalność poporodową.
atorwastatyna, bezpieczeństwo genetyczne, dane przedkliniczne, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, stężenie atorwastatyny, toksyczność płodowa, uszkodzenie chromosomów, wydzielanie do mleka
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole B. Braun 2 mg/ml 2 mg/ml

Kompleksowe badania toksykologiczne flukonazolu wykazały, że działania toksyczne pojawiają się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach kancerogenności na myszach i szczurach (dawki 2,5, 5 i 10 mg/kg/dobę, odpowiadające 2-7-krotności dawki ludzkiej) nie stwierdzono działania rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów płci męskiej zaobserwowano wzrost częstości gruczolaka wątrobowokomórkowego przy dawkach 5 i 10 mg/kg/dobę. Testy mutagenności in vitro i in vivo (m.in. na bakteriach Salmonella typhimurium, komórkach mysich i ludzkich limfocytach do stężenia 1000 µg/ml) wykazały brak działania mutagennego flukonazolu. Badania reprodukcyjne na szczurach potwierdziły brak wpływu na płodność przy dawkach doustnych do 20 mg/kg oraz pozajelitowych do 75 mg/kg.
dystocja, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie czaszki, limfocyt ludzki, nadliczbowe żebro, obumarcie zarodka, pochodne triazolu, poszerzenie miedniczki nerkowej, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coxitex 60 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa etorykoksybu wykazały brak potencjału genotoksycznego oraz brak działania rakotwórczego u myszy. U szczurów, przy dawkach przekraczających ponad dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg), zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy, jednak mechanizm ich powstawania jest specyficzny dla szczurów i związany z indukcją enzymu CYP, co nie ma przełożenia na ludzi. W zakresie toksyczności narządowej, etorykoksyb wykazywał działanie toksyczne na przewód pokarmowy i nerki, szczególnie przy dawkach przekraczających terapeutyczne, z obserwacją owrzodzeń przewodu pokarmowego nawet przy stężeniach porównywalnych do klinicznych.
Badania reprodukcyjne wskazały na brak teratogenności u szczurów przy dawkach do 15 mg/kg m.c./dobę (około 1,5 raza dawki ludzkiej 90 mg), natomiast u królików przy ekspozycji niższej niż kliniczna zaobserwowano zwiększenie zaburzeń układu sercowo-naczyniowego płodów. U obu gatunków stwierdzono wzrost częstości wczesnych poronień przy ekspozycji ≥1,5-krotności ekspozycji u ludzi. Etorykoksyb przenika do mleka szczurów, osiągając stężenia dwukrotnie wyższe niż w osoczu, co wiązało się ze zmniejszeniem masy ciała młodych. Wnioski kliniczne podkreślają konieczność monitorowania bezpieczeństwa układu pokarmowego, funkcji nerek oraz ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP3A, indukcja enzymu CYP, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, stężenie w osoczu, toksyczność narządowa, toksyczność przewodu pokarmowego, uszkodzenie materiału genetycznego, wczesne poronienie, wpływ na reprodukcję, zaburzenie funkcji nerek
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sortis 20 20 mg

Atorwastatyna, substancja czynna leku SORTIS, nie wykazuje potencjału mutagennego ani klastogennego, co potwierdzają negatywne wyniki czterech testów in vitro oraz jednego badania in vivo. W badaniach karcinogenności na szczurach i myszach stwierdzono brak działania karcinogennego u szczurów, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11-krotnie wyższej niż u ludzi stosujących najwyższą zalecaną dawkę zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Efekty te wystąpiły wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co ma istotne znaczenie dla oceny ryzyka klinicznego stosowania atorwastatyny.
aberracje chromosomowe, atorwastatyna, badania przedkliniczne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mutacje genowe, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rozwój płodu, Sortis, stężenie osoczowe, toksyczność płodowa, wpływ na rozrodczość
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coxydyna 90 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa etorykoksybu, substancji czynnej leku Coxydyna, wykazały brak działania genotoksycznego oraz różnorodne wyniki w zakresie rakotwórczości zależne od gatunku zwierząt. U myszy nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u szczurów poddanych dawkom przekraczającym dwukrotnie dawkę ludzką (90 mg/dobę) zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy, co jest związane z indukcją enzymów CYP specyficzną dla szczurów i nie występuje u ludzi. Toksyczność przewodu pokarmowego była dawko- i czasozależna, z owrzodzeniami obserwowanymi przy stężeniach przekraczających lub porównywalnych do terapeutycznych u ludzi, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu (53-106 tygodni). U psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek przy stężeniach przekraczających dawkę terapeutyczną, co wskazuje na potencjalne ryzyko nefrotoksyczności.
Coxydyna, dawka terapeutyczna, deformacja zewnętrzna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, etorykoksyb, funkcje nerek, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP w wątrobie, indukcja CYP3A w wątrobie, narażenie układowe, nefrotoksyczność, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, powikłanie żołądkowo-jelitowe, toksyczność przewodu pokarmowego, wada rozwojowa płodu, wczesne poronienie, właściwości genotoksyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Medreg 80 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny obejmowały kompleksową ocenę genotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Testy in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego, co wskazuje na brak istotnego ryzyka genotoksycznego. W badaniach karcinogennych u szczurów nie stwierdzono działania nowotworowego, natomiast u myszy poddanych ekspozycji na dawki powodujące AUC₀₋₂₄h 6-11 razy wyższe niż u ludzi zaobserwowano zmiany nowotworowe specyficzne dla płci: gruczolaki wątrobowokomórkowe u samców oraz raki wątrobowokomórkowe u samic. Wyniki te należy interpretować w kontekście znacznie wyższej ekspozycji niż stosowane dawki terapeutyczne u ludzi.
atorwastatyna, bariera łożyskowa, bezpieczeństwo leku, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, metabolit, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rak wątrobowokomórkowy, stężenie atorwastatyny, toksyczność płodowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazolum Aflofarm 5 mg/ml

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flukonazolu wykazały, że obserwowane efekty toksyczne pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję kliniczną. W długoterminowych badaniach na myszach i szczurach, przy dawkach 2,5, 5 oraz 10 mg/kg mc./dobę (około 2-7-krotność dawki ludzkiej), nie stwierdzono potencjału rakotwórczego, choć u samców szczurów poddanych dawkom 5 i 10 mg/kg mc./dobę zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc./dobę. W badaniach toksyczności rozwojowej dawki 5-10 mg/kg mc. nie wykazywały działania teratogennego, natomiast dawki ≥25 mg/kg mc. wiązały się z anatomicznymi zmianami u płodów, takimi jak dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego i opóźnienie kostnienia.
dawka terapeutyczna, dodatkowe żebro, działanie teratogenne, efekt teratogenny, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodków, stężenie estrogenów, teratogenność, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, zmiana hormonalna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atostat 40 mg

Atorwastatyna, substancja czynna leku Atostat, nie wykazuje działania mutagennego ani klastogennego, co potwierdzono w czterech testach in vitro oraz jednym in vivo. Badania karcinogenności przeprowadzone na szczurach i myszach wykazały brak działania karcinogennego u szczurów, natomiast u myszy zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe przy ekspozycji na dawki 6-11 razy wyższe (AUC 24h) niż u ludzi stosujących najwyższą dawkę terapeutyczną. W kontekście wpływu na rozród i rozwój płodu, atorwastatyna nie wykazywała teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność u szczurów, królików i psów, jednak dawki toksyczne indukowały toksyczność płodową, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność noworodków u szczurów i królików.
atorwastatyna, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, bariera łożyskowa, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, pole pod krzywą stężenie-czas, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, reduktaza HMG-CoA, rozwój płodu, stężenie leku w osoczu, test in vitro, toksyczność płodowa, uszkodzenie chromosomów, wada rozwojowa, wpływ na rozród
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Atorva 10 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny wykazały brak potencjału genotoksycznego w serii testów in vitro i in vivo, co potwierdza brak mutagenności i klastogenności substancji. W ocenie karcinogenności u szczurów nie stwierdzono działania rakotwórczego niezależnie od dawki, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11-krotnie przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały negatywnego wpływu atorwastatyny na płodność ani teratogenności, jednak przy toksycznych dawkach dla ciężarnych samic odnotowano toksyczność płodową, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową.
atorwastatyna, AUC 0-24h, badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, karmienie piersią, mutacja genetyczna, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, przenikanie leku, rak wątrobowokomórkowy, stężenie terapeutyczne, stężenie w mleku, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sortis 80 80 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny (substancji czynnej SORTIS) wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w testach in vitro i in vivo. W ocenie karcinogenności na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe przy ekspozycji na lek wyrażonej jako AUC 0-24h 6-11-krotnie wyższej niż u ludzi przy maksymalnej zalecanej dawce. Badania na zwierzętach wykazały brak wpływu atorwastatyny na płodność szczurów, królików i psów oraz brak działania teratogennego. Jednak przy toksycznych dawkach u ciężarnych samic szczurów i królików zaobserwowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową przy wysokich dawkach.
atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka toksyczna, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, gruczolak wątrobowokomórkowy, metabolit leku, mutacja genowa, nowotwór wątroby, opóźniony rozwój potomstwa, płodność, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny i klastogenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, reduktaza HMG-CoA, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność płodowa, uszkodzenie chromosomu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atostat 80 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny, substancji czynnej preparatu Atostat, wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii 4 testów in vitro oraz 1 badaniu in vivo. Badania karcynogenności na szczurach i myszach ujawniły brak działania karcynogennego u szczurów, natomiast u myszy zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe przy ekspozycji systemowej (AUC 0-24h) 6-11-krotnie przekraczającej maksymalną dawkę terapeutyczną u ludzi. W standardowych dawkach atorwastatyna nie wykazuje działania karcynogennego, a zmiany nowotworowe pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne stosowanie.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dystrybucja atorwastatyny, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karcynogenność, klastogenność, mutacja genowa, mutagenność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, stężenie osoczowe, substancja czynna, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, wpływ na płodność, zmiana nowotworowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atoris 20 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny, substancji czynnej leku Atoris, wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w czterech testach in vitro oraz jednym in vivo. W badaniach karcinogenności na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy zaobserwowano zmiany nowotworowe w wątrobie (gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe) przy ekspozycji 6-11-krotnie wyższej (AUC0-24h) niż u ludzi stosujących najwyższą zalecaną dawkę terapeutyczną. Wpływ atorwastatyny na rozrodczość był ograniczony – nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność u szczurów, królików i psów, ani działania teratogennego. Jednakże przy dawkach toksycznych dla samic ciężarnych odnotowano toksyczność dla płodu oraz opóźniony rozwój i obniżoną przeżywalność potomstwa u szczurów.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie karcinogenne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, gruczolak wątrobowokomórkowy, metabolit, mutacja genowa, płodność, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, substancja czynna, teratogenność, toksyczność płodowa, wpływ na rozrodczość
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calipra 40 mg

Przedkliniczne badania atorwastatyny, substancji czynnej Calipry, wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w testach in vitro i in vivo. Ocena rakotwórczości na szczurach i myszach ujawniła brak działania rakotwórczego u szczurów, natomiast u myszy przy dawkach przekraczających 6-11-krotnie AUC₀-₂₄ₕ stosowane u ludzi zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów wątroby: gruczolaka u samców oraz raka wątrobowokomórkowego u samic. Wpływ atorwastatyny na płodność i rozwój zarodka oceniano na szczurach, królikach i psach, gdzie nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność ani działania teratogennego, jednak przy toksycznych dawkach dla samic ciężarnych obserwowano toksyczność płodową.
atorwastatyna, bariera łożyskowa, działanie teratogenne, ekspozycja na atorwastatynę, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mleko ludzkie, nowotwór wątroby, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rak wątrobowokomórkowy, test in vitro, test in vivo, toksyczność płodu, wada rozwojowa płodu, wartość AUC
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole Polfarmex 150 mg

Badania przedkliniczne flukonazolu wykazały brak potencjału rakotwórczego przy długotrwałym podawaniu doustnym u myszy i szczurów w dawkach 2,5-10 mg/kg mc./dobę (około 2-7-krotność dawki zalecanej u ludzi). U samców szczurów poddanych dawkom 5 i 10 mg/kg mc./dobę zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych. W zakresie wpływu na reprodukcję, flukonazol nie zaburzał płodności przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc./dobę. Efekty teratogenne były zależne od dawki: dawki 5-10 mg/kg mc. nie wykazywały działania teratogennego, natomiast dawki ≥25 mg/kg mc. powodowały anomalie anatomiczne płodów (np. dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, opóźnienie kostnienia), a dawki 80-320 mg/kg mc. wiązały się z wysoką śmiertelnością zarodków i poważnymi wadami rozwojowymi (falistość żeber, rozszczep podniebienia, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki).
anomalia anatomiczna, dodatkowe żebra, działanie teratogenne, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, potencjał rakotwórczy, przedłużony poród, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodków, układ kielichowo-miedniczkowy, zaburzenie porodu, zmiana hormonalna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egidon 30 mg

Badania przedkliniczne etorykoksybu, substancji czynnej leku Egidon, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy, jednak u szczurów przy dawkach przekraczających ponad dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg) zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy, co jest związane z indukcją enzymu CYP specyficzną dla tego gatunku i nie ma prawdopodobnie znaczenia klinicznego dla ludzi. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów była dawko- i czasozależna, z owrzodzeniami obserwowanymi nawet przy stężeniach porównywalnych do terapeutycznych u ludzi. U psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach przekraczających dawki terapeutyczne, co wskazuje na potencjalne ryzyko działań niepożądanych przy przekroczeniu zalecanych dawek.
badanie przedkliniczne, deformacja układu kostnego płodu, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja przez mleko matki, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP3A, indukcja enzymu CYP, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, stężenie terapeutyczne, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność żołądkowo-jelitowa, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etoricoxib Teva 60 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa etorykoksybu wykazały brak genotoksyczności oraz brak działania rakotwórczego u myszy. U szczurów, przy dawkach przekraczających ponad 2-krotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg), zaobserwowano rozwój gruczolaków wątrobowokomórkowych i pęcherzykowych tarczycy, co jest wynikiem specyficznej dla tego gatunku indukcji enzymu CYP w wątrobie. U ludzi nie stwierdzono indukcji CYP3A, co wskazuje na brak podobnego ryzyka. Toksyczność przewodu pokarmowego, w tym owrzodzenia, występowała u szczurów przy stężeniach porównywalnych lub wyższych niż terapeutyczne u ludzi, natomiast u psów zaburzenia czynności przewodu pokarmowego i nerek obserwowano przy stężeniach przekraczających dawki terapeutyczne.
badania toksykologiczne, CYP3A, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie teratogenne, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja enzymu CYP, narażenie układowe, nefrotoksyczność, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, stężenie terapeutyczne, toksyczność narządowa, wczesne poronienie, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności przewodu pokarmowego, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramal 100 mg

Badania przedkliniczne tramadolu chlorowodorku wykazały, że długoterminowe podawanie leku szczurzym i psim modelom laboratoryjnym (doustnie i parenteralnie, do 26 tygodni, a u psów także przez 12 miesięcy) nie powodowało istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histologicznych w dawkach terapeutycznych. Toksyczność ujawniała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny, manifestując się objawami ze strony OUN, takimi jak niepokój, ślinienie, drgawki oraz zmniejszony przyrost masy ciała. Szczury tolerowały dawki doustne do 20 mg/kg mc., a psy do 10 mg/kg mc. doustnie oraz do 20 mg/kg mc. doodbytniczo, co jest istotne dla bezpieczeństwa postaci czopkowych. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej tramadol w dawkach powyżej 50 mg/kg mc./dobę powodował u samic szczurów toksyczność oraz zwiększoną śmiertelność noworodków, z opóźnieniami rozwojowymi dotyczącymi kostnienia szkieletu oraz otwierania oczu i ujścia pochwy, jednak bez wpływu na płodność samców i samic. Podobne efekty kostnienia zaobserwowano u królików przy dawkach >125 mg/kg mc.
badanie biochemiczne, badanie hematologiczne, badanie histologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenne, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, drgawka, działanie niepożądane, gruczolak wątrobowokomórkowy, mineralizacja kości, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, substancja niemutagenna, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, tramadolu chlorowodorek, zaburzenie kostnienia szkieletu
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Torvalipin 40 mg

Atorwastatyna, substancja czynna leku Torvalipin, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Biodostępność z postaci tabletki powlekanej wynosi 95-99%, jednak bezwzględna biodostępność leku to około 12%, a układowa dostępność aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA wynosi około 30%, co wynika z intensywnego metabolizmu wątrobowego (cytochrom P-450 3A4) i usuwania przez komórki błony śluzowej przewodu pokarmowego. Atorwastatyna wykazuje dużą objętość dystrybucji (~381 l) i silne wiązanie z białkami osocza (≥98%). Metabolity orto- i parahydroksylowe, które stanowią około 70% efektu terapeutycznego, wykazują aktywność hamującą reduktazę HMG-CoA porównywalną z lekiem macierzystym. Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi około 14 godzin, natomiast okres półtrwania działania farmakodynamicznego to 20-30 godzin. Lek jest wydalany głównie z żółcią, bez istotnej recyrkulacji wątrobowo-jelitowej.
białko oporności raka piersi, biodostępność leku, cytochrom P450 3A4, działanie teratogenne, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka atorwastatyny, gruczolak wątrobowokomórkowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens żółciowy, maksymalne stężenie w osoczu, metabolit hydroksylowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, P-glikoproteina, polipeptyd transportujący aniony organiczne, pompa efluksowa, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, reduktaza HMG-CoA, skala Tannera, stężenie LDL-C, tabletka do rozgryzania i żucia, transportery wątrobowe, wchłanianie z przewodu pokarmowego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sigrada 10 mg

Prasugrel wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących toksykologię ogólną, genotoksyczność, karcinogenność oraz wpływ na reprodukcję i rozwój zarodka. Efekty farmakologiczne i toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. Badania na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazały wad rozwojowych ani istotnych zaburzeń rozwojowych potomstwa, nawet przy dawkach do 240-krotnie wyższych niż zalecane dobowe dawki podtrzymujące (w przeliczeniu na mg/m²). Nie stwierdzono również istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego w standardowych protokołach badawczych zgodnych z międzynarodowymi wytycznymi.
badanie prenatalne i postnatalne, badanie toksykologiczne, dawka podtrzymująca, działanie rakotwórcze, efekt farmakologiczny, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, hepatotoksyczność, indukcja enzymów wątrobowych, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, prasugrel, profil bezpieczeństwa, test toksyczności, test toksykologiczny, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada wrodzona
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvacard neo 80 mg

Przeprowadzono kompleksową ocenę bezpieczeństwa przedklinicznego atorwastatyny, obejmującą badania genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Testy in vitro i in vivo wykazały brak działania mutagennego i klastogennego, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń genetycznych. Badania rakotwórczości na szczurach nie wykazały efektów nowotworowych, natomiast u myszy przy dawkach powodujących 6-11-krotnie wyższą ekspozycję (AUC0-24h) niż maksymalna zalecana u ludzi zaobserwowano zmiany nowotworowe w wątrobie – gruczolaki u samców i raki u samic. W zakresie wpływu na reprodukcję, atorwastatyna nie wykazała negatywnego wpływu na płodność u szczurów, królików i psów, ani działania teratogennego, jednak przy dawkach toksycznych dla ciężarnych samic szczurów i królików stwierdzono toksyczność płodową oraz u szczurów opóźnienie rozwoju potomstwa i zmniejszoną przeżywalność poporodową.
atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja płodu, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, metabolit leku, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność płodowa, uszkodzenie chromosomów, wada rozwojowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flukonazol Actavis 150 mg

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa flukonazolu wskazują na brak działania rakotwórczego u myszy i szczurów przy dawkach doustnych 2,5-10 mg/kg mc./dobę przez 24 miesiące, co odpowiada 2-7-krotności dawki klinicznej u ludzi. Jedynym istotnym efektem było zwiększone występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę. Badania mutagenności, obejmujące testy na szczepach Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y oraz badania cytogenetyczne in vivo i in vitro, nie wykazały potencjału mutagennego flukonazolu, co potwierdza brak genotoksyczności tego leku. Badania reprodukcyjne wykazały, że flukonazol nie wpływa na płodność szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc. Jednakże, dawki ≥25 mg/kg mc. indukowały zmiany anatomiczne u płodów (np. dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego) oraz opóźnienie kostnienia, a dawki 80-320 mg/kg mc. powodowały zwiększoną śmiertelność zarodków i wady rozwojowe (falistość żeber, rozszczep podniebienia, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki). Wysokie dawki flukonazolu wpływały również na przebieg porodu, powodując jego opóźnienie i przedłużenie, co wiązało się z niewielkim wzrostem liczby płodów martwych i obniżoną przeżywalnością noworodków. Efekty te są prawdopodobnie związane z gatunkowo specyficznym działaniem flukonazolu na obniżenie stężenia estrogenów, nieobserwowanym u kobiet leczonych klinicznie.
badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chłoniak L5178Y, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, estrogen, flukonazol, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, limfocyt, mutagenność, płodność, poród, rozszczep podniebienia, rozwój zarodkowo-płodowy, Salmonella typhimurium, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy, wada płodu, zaburzenie kostnienia
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calipra 80 mg

Przedkliniczne badania atorwastatyny wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w testach in vitro i in vivo, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń genetycznych. W badaniach kancerogennych na szczurach nie zaobserwowano działania rakotwórczego, natomiast u myszy poddanych ekspozycji na bardzo wysokie dawki (6-11-krotnie przekraczające AUC0-24h u ludzi przy maksymalnych dawkach terapeutycznych) odnotowano zwiększoną częstość nowotworów wątroby, w tym gruczolaka i raka wątrobowokomórkowego. W kontekście wpływu na rozród i rozwój, atorwastatyna nie wykazywała działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność w badaniach na szczurach, królikach i psach, jednak przy toksycznych dawkach dla matki obserwowano toksyczność płodową oraz u szczurów opóźnione dojrzewanie i zmniejszoną przeżywalność potomstwa.
atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, metabolit, nowotwór wątroby, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny i klastogenny, przenikanie leku, przenikanie przez łożysko, przeżywalność pourodzeniowa, rak wątrobowokomórkowy, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, stężenie w osoczu, toksyczność matczyna, wada rozwojowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvacard 80 mg

Przedkliniczne badania atorwastatyny, substancji czynnej leku Torvacard, nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego w serii testów in vitro i in vivo. W badaniach karcinogennych u szczurów nie stwierdzono działania onkogennego, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11 razy wyższej niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe, co wskazuje na ryzyko związane z bardzo wysokimi dawkami. Atorwastatyna nie wpływała negatywnie na płodność u szczurów, królików i psów, a także nie wykazywała działania teratogennego. Jednak przy toksycznych dawkach dla ciężarnych samic szczurów i królików zaobserwowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową.
atorwastatyna, AUC, dane przedkliniczne, działanie teratogenne, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy, opóźnienie rozwoju potomstwa, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, reduktaza HMG-CoA, toksyczność dla płodu, toksyczność matczyna, wpływ na rozrodczość, wydzielanie do mleka matki
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atrox 40 40 mg

Przedkliniczne badania atorwastatyny (substancji czynnej Atrox) wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii testów in vitro i in vivo. Ocena karcynogenności na szczurach i myszach ujawniła brak działania nowotworowego u szczurów, natomiast u myszy przy dawkach 6-11 razy przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe u samców oraz raki wątrobowokomórkowe u samic. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały wpływu atorwastatyny na płodność ani teratogenności, jednak przy toksycznych dawkach dla samic ciężarnych obserwowano toksyczność dla płodu oraz opóźniony rozwój potomstwa i obniżoną przeżywalność poporodową.
atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, ekspozycja terapeutyczna, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klastogenność, mutagenność, opóźniony rozwój płodu, pole pod krzywą stężenia, potencjał karcynogenny, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, stężenie osoczowe leku, teratogenność, toksyczność płodowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvacard neo 20 mg

Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa atorwastatyny, substancji czynnej preparatu Torvacard neo, obejmowała badania genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Testy in vitro i in vivo wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego. W badaniach karcynogennych na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11-krotnie przekraczającej maksymalne dawki zalecane u ludzi (AUC0-24h) zaobserwowano zmiany nowotworowe w wątrobie, w tym gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności, jednak dawki toksyczne indukowały toksyczność płodową oraz u szczurów opóźniony rozwój potomstwa i obniżoną przeżywalność poporodową.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie farmakokinetyczne, działanie rakotwórcze, efekt karcynogenny, ekspozycja systemowa, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, stężenie leku, teratogenność, toksyczność płodowa, wada wrodzona, właściwość teratogenna, zmiany nowotworowe wątroby
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tulip Combo 10 mg + 40 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu Tulip Combo, zawierającego ezetymib i atorwastatynę, wykazały brak specyficznych narządów docelowych toksyczności dla ezetymibu, choć zaobserwowano 2,5-3,5-krotne zwiększenie stężenia cholesterolu w żółci u psów przy dawce ≥0,03 mg/kg mc./dobę przez 4 tygodnie. Długoterminowo (do 300 mg/kg mc./dobę przez rok) nie stwierdzono zwiększonej częstości kamicy żółciowej ani uszkodzeń wątroby. Ezetymib nie wykazywał działania rakotwórczego ani teratogennego w badaniach na szczurach i królikach, choć przenika przez barierę łożyskową przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę. Atorwastatyna nie wykazała mutagenności ani klastogenności, jednak u myszy przy dawkach 6-11-krotnie przekraczających AUC u ludzi zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątrobowokomórkowych. Nie stwierdzono wpływu atorwastatyny na płodność, ale przy toksycznych dawkach dla matek odnotowano toksyczność płodową i opóźnienie rozwoju potomstwa. Atorwastatyna przenika przez łożysko i jest obecna w mleku szczurów, brak danych dotyczących przenikania do mleka ludzkiego.
atorwastatyna, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, drogi żółciowe, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt synergistyczny, ezetymib, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, kamień żółciowy, miopatia, pęcherzyk żółciowy, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, przeżywalność pourodzeniowa, rak wątrobowokomórkowy, rakotwórczość, śmierć zarodkowa, toksyczność płodowa, zrośnięcie kręgów
Leksykon substancji czynnych
Sulfasalazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sulfasalazyny wykazały niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 po podaniu doustnym u szczurów wynoszącą 12500 mg/kg masy ciała. Dwuletnie badania kancerogenności na szczurach F344/N i myszach B6C3F1 ujawniły istotne zwiększenie częstości brodawczaków nabłonka przejściowego pęcherza moczowego u samców szczurów oraz brodawczaków nerki u samic przy dawce 337,5 mg/kg/dzień (1991 mg/m²). U myszy zaobserwowano wzrost częstości gruczolaka wątrobowokomórkowego przy dawkach 675-2700 mg/kg/dzień (2025-8100 mg/m²). Zmiany nowotworowe wiązały się z tworzeniem kamieni nerkowych i rozrostem nabłonka przejściowego. Długotrwałe podawanie sulfonamidów, w tym sulfasalazyny, indukowało również zmiany złośliwe tarczycy u szczurów i myszy, potwierdzając potencjał rakotwórczy tej grupy leków.
gruczolak wątrobowokomórkowy, kamienie nerkowe, LD50, medialna dawka śmiertelna, niepłodność, oligospermia, rozrost nabłonka przejściowego, sulfasalazyna, sulfonamid, test aberracji chromosomowej, test Amesa, test mikrojądrowy, test wymiany chromatyd siostrzanych, uszkodzenie chromosomów, zaburzenia płodności
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvacard neo 10 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny (substancji czynnej preparatu Torvacard neo) wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii testów in vitro oraz badaniu in vivo. W badaniach rakotwórczości u szczurów nie stwierdzono działania nowotworowego, natomiast u myszy przy dawkach powodujących 6-11-krotnie wyższą ekspozycję (AUC0-24h) niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe, co jednak ma ograniczone znaczenie kliniczne ze względu na znacznie przekraczające dawki terapeutyczne. W zakresie wpływu na rozrodczość i rozwój, atorwastatyna nie wykazywała negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności u szczurów, królików i psów, jednak przy toksycznych dawkach dla ciężarnych samic obserwowano toksyczność płodową, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową.
atorwastatyna, badania in vitro, badanie in vivo, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, opóźniony rozwój płodu, płodność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność ciążowa, toksyczność płodowa, wpływ na rozrodczość
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Noctis 12,5 mg

Przedkliniczne badania wodorobursztynianu doksylaminy, substancji czynnej leku Noctis, nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani negatywnego wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Substancja ta jest silnym induktorem enzymów wątrobowych cytochromu P450 u myszy, co prowadzi do glukuronidacji tyroksyny, obniżenia jej stężenia oraz wzrostu TSH w surowicy. W badaniach toksyczności wielokrotnego podania u myszy i szczurów głównym narządem docelowym była wątroba, co wiąże się z indukcją CYP450, jednak nie ma to istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi. U psów obserwowano zmniejszenie przyrostu masy ciała, rozszerzenie źrenic oraz drżenie.
badanie rakotwórczości, bariera łożyskowa, glukuronidacja tyroksyny, gruczolak komórek pęcherzykowych tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja enzymów CYP450, induktor enzymów wątrobowych, rak wątroby, rozwój okołoporodowy, stężenie w osoczu, toksyczność wielokrotnego podania, TSH w surowicy, wodorobursztynian doksylaminy, wpływ na płodność
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Medreg 10 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w czterech testach in vitro oraz jednym in vivo. Badania karcinogenności na szczurach i myszach ujawniły brak działania karcinogennego u szczurów, natomiast u myszy zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe jedynie przy ekspozycji na dawki powodujące AUC₀₋₂₄h 6-11-krotnie wyższe niż u ludzi stosujących najwyższą dawkę terapeutyczną. Wskazuje to na szeroki margines bezpieczeństwa w zakresie ryzyka onkogennego. Ponadto, atorwastatyna nie wpływała negatywnie na płodność u szczurów, królików i psów, a także nie wykazywała działania teratogennego, choć toksyczność dla płodu obserwowano przy dawkach toksycznych dla matek, co sugeruje efekt pośredni. U szczurów podawanie wysokich dawek w ciąży skutkowało opóźnionym rozwojem potomstwa i obniżoną przeżywalnością poporodową.
atorwastatyna, AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, dysfagia, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, płodność, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie leku, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rozwój potomstwa, stężenie w osoczu, toksyczność płodu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coxydyna 60 mg

Badania przedkliniczne etorykoksybu wykazały brak działania genotoksycznego oraz rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów poddanych dawkom przekraczającym ponad 2-krotnie dawkę stosowaną u ludzi (90 mg/dobę) zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy. Zmiany te są związane ze specyficznym dla szczurów mechanizmem indukcji cytochromu P450 (CYP), który nie występuje u ludzi, co wskazuje na brak bezpośredniego przełożenia tych wyników na bezpieczeństwo kliniczne. W badaniach toksykologicznych stwierdzono dawko- i czasowo-zależne owrzodzenia przewodu pokarmowego u szczurów, pojawiające się zarówno przy stężeniach przekraczających, jak i porównywalnych do terapeutycznych stosowanych u ludzi. U psów zaburzenia przewodu pokarmowego i nerek obserwowano przy stężeniach wyższych niż terapeutyczne.
badanie toksykologiczne, CYP3A, cytochrom P450, dawka terapeutyczna, deformacja zewnętrzna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, wczesne poronienie, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atrox 20 20 mg

Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa atorwastatyny, substancji czynnej leku Atrox, obejmowała badania mutagenności, karcynogenności oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Testy in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego atorwastatyny, co wskazuje na brak genotoksyczności. Badania karcynogenne na szczurach nie ujawniły działania rakotwórczego, natomiast u myszy poddanych dawkom powodującym AUC0-24h 6-11-krotnie wyższe niż u ludzi stosujących najwyższą zalecaną dawkę, zaobserwowano nowotwory wątroby (gruczolaki u samców i raki u samic).
atorwastatyna, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, bariera łożyskowa, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, nowotwór wątroby, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test in vitro, toksyczność płodowa, właściwość mutagenna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Atorva 30 mg

Przeprowadzone badania przedkliniczne atorwastatyny wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w testach in vitro oraz in vivo. W badaniach kancerogennych na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy przy ekspozycji systemowej (AUC0-24h) 6-11-krotnie wyższej niż u ludzi stosujących maksymalną dawkę terapeutyczną, zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Ocena wpływu na reprodukcję u szczurów, królików i psów wykazała brak negatywnego wpływu na płodność i brak działania teratogennego, jednak przy wysokich dawkach toksycznych dla ciężarnych samic obserwowano toksyczność płodową, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową. Badania na szczurach potwierdziły przenikanie atorwastatyny przez łożysko oraz obecność leku w mleku w stężeniach zbliżonych do osoczowych, natomiast brak jest danych dotyczących przenikania do mleka ludzkiego.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, ekspozycja systemowa, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kancerogeneza, laktacja, mutacja genowa, płodność, potencjał kancerogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, stężenie terapeutyczne, toksyczność, toksyczność płodowa, wpływ na reprodukcję
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salazopyrin EN 500 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sulfasalazyny wykazały istotne ryzyko kancerogenności przy długotrwałym stosowaniu. W dwuletnich badaniach na szczurach F344/N (dawki 84, 168, 337,5 mg/kg/dzień, odpowiadające 496, 991, 1991 mg/m²) zaobserwowano statystycznie istotny wzrost częstości brodawczaka nabłonka przejściowego pęcherza moczowego u samców oraz brodawczaka nabłonka przejściowego nerki u samic przy najwyższej dawce. Zjawiska te korelowały ze zwiększonym tworzeniem kamieni nerkowych i rozrostem nabłonka przejściowego. W badaniach na myszach B6C3F1 (dawki 675, 1350, 2700 mg/kg/dzień, czyli 2025, 4050, 8100 mg/m²) stwierdzono istotny wzrost częstości gruczolaka wątrobowokomórkowego u obu płci już przy najniższej dawce. Testy genotoksyczności dały wyniki niejednoznaczne – brak mutagenności w teście Amesa i teście HGPRT, ale obecność potencjalnych efektów genotoksycznych w testach mikrojąder, aberracji chromosomowych i wymiany chromatyd siostrzanych w limfocytach ludzkich oraz zwierzęcych.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, badanie szpiku kostnego, brodawczak pęcherza moczowego, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, kamica nerkowa, kancerogenność, oligospermia, profil bezpieczeństwa leku, rozrost nabłonka przejściowego, sulfasalazyna, test Amesa, test mikrojądrowy, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenia płodności