Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Etoricoxib Teva 60 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Etoricoxib Teva

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania etorykoksybu dostarczyły istotnych informacji dotyczących potencjalnego wpływu tej substancji na organizm w warunkach eksperymentalnych. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z badań genotoksyczności, rakotwórczości, toksyczności narządowej oraz wpływu na reprodukcję, które stanowią podstawę oceny bezpieczeństwa stosowania tego leku.¹

Genotoksyczność

Przeprowadzone badania przedkliniczne nie wykazały genotoksycznego działania etorykoksybu, co wskazuje na brak potencjału wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego.²

Rakotwórczość

Ocena potencjału rakotwórczego etorykoksybu przeprowadzona została w modelach zwierzęcych z wykorzystaniem myszy i szczurów. W badaniach na myszach etorykoksyb nie wykazywał działania rakotwórczego. Natomiast u szczurów otrzymujących etorykoksyb raz na dobę przez około 2 lata, w dawkach ponad 2-krotnie przekraczających dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg), w oparciu o ekspozycję układową, zaobserwowano rozwój gruczolaków wątrobowokomórkowych oraz gruczolaków pęcherzykowych tarczycy.³

Należy podkreślić, że obserwowane gruczolaki wątrobowokomórkowe oraz gruczolaki pęcherzykowe tarczycy są następstwem indukcji enzymu CYP w wątrobie szczurów. Mechanizm ten jest swoisty dla tego gatunku zwierząt. Istotne jest, że etorykoksyb nie powoduje indukcji CYP3A w wątrobie u ludzi, co wskazuje na gatunkową specyficzność obserwowanego efektu.⁴

Toksyczność przewodu pokarmowego

Badania toksykologiczne wykazały, że etorykoksyb może wywoływać działania niepożądane w obrębie przewodu pokarmowego, a nasilenie tych działań było zależne od dawki i czasu ekspozycji. W 14-tygodniowym badaniu toksyczności prowadzonym na szczurach, etorykoksyb powodował owrzodzenia przewodu pokarmowego przy stężeniach przekraczających stężenie terapeutyczne u ludzi.⁵

W dłuższych badaniach toksyczności (trwających 53 i 106 tygodni) owrzodzenia przewodu pokarmowego u szczurów obserwowano również przy stężeniach porównywalnych do osiąganych po podaniu dawek terapeutycznych u ludzi. U psów zaburzenia czynności przewodu pokarmowego były obserwowane przy stężeniach wyższych od tych występujących u ludzi.⁶

Toksyczność nerkowa

W badaniach przeprowadzonych na psach, przy stężeniach etorykoksybu wyższych od terapeutycznych, obserwowano zaburzenia czynności nerek. Wyniki te wskazują na potencjalne ryzyko nefrotoksyczności przy stosowaniu dawek przekraczających dawki terapeutyczne.⁷

Toksyczność reprodukcyjna

Badania wpływu etorykoksybu na reprodukcję przeprowadzono na szczurach i królikach. Przy stosowaniu dawek do 15 mg/kg m.c. na dobę u szczurów (co stanowi około 1,5-krotność dawki dobowej stosowanej u ludzi wynoszącej 90 mg, w oparciu o narażenie układowe), etorykoksyb nie wykazywał działania teratogennego.⁸

W przypadku królików obserwowano zwiększenie występowania zaburzeń układu sercowo-naczyniowego związanych ze stosowaniem etorykoksybu, nawet przy poziomie narażenia mniejszym niż narażenie kliniczne podczas stosowania dawki dobowej 90 mg u ludzi.⁹

Warto zaznaczyć, że u płodów królików obserwowano występowanie deformacji zewnętrznych oraz w obrębie układu kostnego, które nie były związane z podawaniem etorykoksybu. Zwiększenie liczby wczesnych poronień obserwowano zarówno u szczurów, jak i królików przy narażeniu większym lub równym 1,5-krotnemu narażeniu występującemu u ludzi.¹⁰

Przenikanie do mleka i wpływ na potomstwo

Badania na szczurach wykazały, że etorykoksyb przenika do mleka samic i osiąga w nim stężenie 2-krotnie wyższe od stężenia w osoczu. W okresie laktacji podawanie etorykoksybu samicom szczurów prowadziło do zmniejszenia masy ciała młodych karmionych mlekiem tych samic.¹¹

Podsumowanie wyników badań przedklinicznych

Przedstawione dane przedkliniczne wskazują na brak genotoksyczności etorykoksybu oraz brak potencjału rakotwórczego u myszy. Obserwowane u szczurów gruczolaki wątrobowokomórkowe i gruczolaki pęcherzykowe tarczycy są związane z gatunkowo swoistym mechanizmem indukcji enzymów wątrobowych, który nie występuje u ludzi. Działania niepożądane na przewód pokarmowy i nerki obserwowano głównie przy stężeniach przekraczających stężenia terapeutyczne u ludzi. W badaniach reprodukcyjnych stwierdzono wpływ na rozwój układu sercowo-naczyniowego u płodów królików oraz zwiększenie liczby poronień przy większej ekspozycji, co ma znaczenie dla stosowania leku u kobiet w ciąży.¹²