Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Atrox 20 20 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Atrox

Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego atorwastatyny, substancji czynnej zawartej w produkcie leczniczym Atrox, obejmowała badania mutagenności, karcynogenności oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Dane te są istotnym elementem charakterystyki produktu leczniczego i stanowią podstawę do określenia profilu bezpieczeństwa leku przed wprowadzeniem do badań klinicznych.¹

Potencjał mutagenny i klastogenny

Przeprowadzono kompleksową ocenę potencjalnych właściwości mutagennych i klastogennych atorwastatyny. Substancja została przebadana w serii czterech różnych testów in vitro oraz jednym badaniu in vivo. Wyniki tych badań nie wykazały żadnego potencjału mutagennego ani klastogennego, co sugeruje brak genotoksyczności atorwastatyny w warunkach testowych.²

Potencjał karcynogenny

Badania potencjału karcynogennego przeprowadzono na dwóch gatunkach gryzoni: szczurach i myszach. W przypadku szczurów nie zaobserwowano działania karcynogennego atorwastatyny niezależnie od zastosowanej dawki. Natomiast u myszy otrzymujących wyższe dawki atorwastatyny, przy których uzyskano wartości AUC0-24h 6-11 razy wyższe niż u ludzi otrzymujących najwyższą zalecaną dawkę leku, odnotowano występowanie nowotworów wątroby. U samców myszy obserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe, zaś u samic raki wątrobowokomórkowe.³

Wpływ na rozrodczość i rozwój płodu

Badania przedkliniczne wskazują, że inhibitory reduktazy HMG-CoA, do których należy atorwastatyna, mogą potencjalnie wpływać na rozwój zarodków i płodów. Przeprowadzono szereg badań na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w tym szczurach, królikach i psach.⁴

Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że:

• Atorwastatyna nie wykazywała negatywnego wpływu na płodność badanych zwierząt.⁵
• Atorwastatyna nie wykazywała działania teratogennego u szczurów, królików i psów.⁶
• Zaobserwowano toksyczność dla płodu u szczurów i królików, ale tylko w przypadku podawania toksycznych dawek samicy ciężarnej.⁷
• Przy zastosowaniu wysokich dawek atorwastatyny u ciężarnych samic szczurów odnotowano opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową.⁸

Przenikanie przez łożysko i do mleka

Badania na szczurach dostarczyły dowodów na przenikanie atorwastatyny przez barierę łożyskową. Stężenia leku w osoczu szczurów były porównywalne z jego stężeniami w mleku tych zwierząt. Brak jednak danych, które potwierdzałyby czy atorwastatyna lub jej metabolity przenikają do mleka kobiecego u ludzi.⁹

Na podstawie przedklinicznych badań bezpieczeństwa można stwierdzić, że atorwastatyna nie wykazuje potencjału mutagennego ani klastogennego, a działanie karcynogenne obserwowano jedynie u myszy przy ekspozycji znacznie przekraczającej ekspozycję terapeutyczną u ludzi. Wpływ na rozwój płodu obserwowano tylko przy dawkach toksycznych dla ciężarnych samic, co sugeruje akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych.¹⁰