Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Torvacard neo 20 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Ocena przedkliniczna bezpieczeństwa stosowania atorwastatyny, substancji czynnej zawartej w preparacie Torvacard neo, obejmowała szereg badań dotyczących potencjału mutagennego, klastogennego, rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Badania te dostarczyły istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa leku przed wprowadzeniem go do stosowania klinicznego u ludzi.

Potencjał genotoksyczny

W ramach oceny potencjału genotoksycznego przeprowadzono kompleksową serię testów laboratoryjnych. Atorwastatyna została przebadana w czterech różnych testach in vitro oraz jednym badaniu in vivo. Wyniki tych badań jednoznacznie wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego, co oznacza, że substancja nie powoduje mutacji genowych ani aberracji chromosomowych.¹

Potencjał rakotwórczy

Badania potencjału rakotwórczego atorwastatyny przeprowadzono na dwóch gatunkach gryzoni, co pozwoliło na dokładną ocenę ryzyka karcynogennego. U szczurów nie stwierdzono żadnego działania rakotwórczego, co stanowi istotną informację z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku.²

Jednakże w badaniach przeprowadzonych na myszach zaobserwowano pewne efekty karcynogenne, ale tylko przy zastosowaniu wysokich dawek leku. U myszy przyjmujących dawki atorwastatyny powodujące 6-11 razy większą ekspozycję systemową (mierzoną jako AUC_0-24h) niż maksymalne zalecane dawki u ludzi, stwierdzono występowanie zmian nowotworowych w wątrobie. W szczególności, u samców myszy odnotowano przypadki gruczolaków wątrobowokomórkowych, natomiast u samic raki wątrobowokomórkowe.³

Wpływ na rozrodczość i rozwój płodu

Badania przedkliniczne wskazują, że inhibitory reduktazy HMG-CoA, do których należy atorwastatyna, mogą potencjalnie wpływać na rozwój zarodków i płodów.⁴ W związku z tym przeprowadzono szczegółowe badania na kilku gatunkach zwierząt laboratoryjnych w celu oceny tego ryzyka.

Ocena wpływu atorwastatyny na płodność u szczurów, królików i psów nie wykazała negatywnego oddziaływania leku. Ponadto, w standardowych badaniach teratogenności nie stwierdzono właściwości teratogennych atorwastatyny u tych gatunków, co oznacza, że lek nie powodował rozwoju wad wrodzonych u płodów.⁵

Jednakże w badaniach na samicach ciężarnych, którym podawano dawki toksyczne atorwastatyny, zaobserwowano toksyczność dla płodu zarówno u szczurów, jak i u królików.⁶ Co więcej, u szczurów przyjmujących wysokie dawki atorwastatyny w okresie ciąży odnotowano dwa istotne efekty dotyczące potomstwa:

• Opóźniony rozwój potomstwa
• Obniżona przeżywalność poporodowa młodych szczurów⁷

Przenikanie przez łożysko i do mleka

Badania farmakokinetyczne u szczurów dostarczyły dowodów na przenikanie atorwastatyny przez łożysko.⁸ Pomiary stężeń leku wykazały, że stężenia atorwastatyny w osoczu krwi szczurów są zbliżone do tych, jakie wykryto w ich mleku.⁹

Warto jednak podkreślić, że na podstawie dostępnych danych przedklinicznych nie można jednoznacznie stwierdzić, czy atorwastatyna lub jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Brakuje bezpośrednich danych dotyczących tego aspektu bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet karmiących piersią.¹⁰