Działania niepożądane leku Torvacard neo

Atorwastatyna, substancja czynna zawarta w leku Torvacard neo, może powodować szereg działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości występowania. Obserwacje te oparte są na badaniach klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych przez średnio 53 tygodnie, z których 5,2% pacjentów w grupie leczonej atorwastatyną przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych w porównaniu do 4,0% w grupie otrzymującej placebo.¹

Profil bezpieczeństwa atorwastatyny

Profil działań niepożądanych atorwastatyny został opracowany na podstawie danych z badań klinicznych oraz doświadczeń po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się według następującego schematu: często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (≤1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).²

Zaburzenia laboratoryjne

Podczas stosowania atorwastatyny obserwuje się podwyższenie aktywności aminotransferaz w surowicy, podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zmiany te były zazwyczaj niewielkie, przemijające i niewymagające przerwania leczenia. Istotne klinicznie zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy (>3 razy górna granica normy, GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów przyjmujących atorwastatynę. Zwiększenie aktywności było zależne od wielkości dawki i odwracalne u wszystkich pacjentów.³

Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy (>3 razy GGN) zanotowano u 2,5% pacjentów przyjmujących atorwastatynę. Wyniki te są podobne do otrzymanych w badaniach klinicznych dla innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zwiększenie aktywności CK >10 razy GGN wystąpiło u 0,4% pacjentów otrzymujących atorwastatynę.⁴

Bezpieczeństwo stosowania u dzieci i młodzieży

U dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat leczonych atorwastatyną występował profil działań niepożądanych zbliżony do obserwowanego u pacjentów otrzymujących placebo. Najczęstszym działaniem niepożądanym, obserwowanym w obydwu grupach, niezależnie od oceny przyczynowości, były infekcje.⁵

W trwającym 3 lata badaniu nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe w oparciu o ocenę całkowitego dojrzewania i rozwoju, ocenę stadiów rozwoju w skali Tannera oraz pomiar wzrostu i masy ciała. Profil bezpieczeństwa i tolerancji u dzieci i młodzieży był podobny do znanego wcześniej profilu bezpieczeństwa atorwastatyny u pacjentów dorosłych.⁶

Baza danych dotyczących bezpieczeństwa klinicznego obejmuje 520 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży leczonych atorwastatyną, spośród których 7 pacjentów było w wieku <6 lat, 121 pacjentów w wieku od 6 do 9 lat, a 392 pacjentów w wieku od 10 do 17 lat.⁷

Szczegółowe niebezpieczeństwa związane z działaniami niepożądanymi

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe

Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, które mogą mieć poważne konsekwencje kliniczne. Należą do nich:

• Miopatia i zapalenie mięśni – występujące rzadko, mogą prowadzić do uszkodzenia tkanki mięśniowej
• Rabdomioliza – rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłanie, charakteryzujące się masywnym rozpadem mięśni prążkowanych i uwolnieniem mioglobiny do krwiobiegu
• Immunozależna miopatia martwicza – o częstości występowania trudnej do określenia, związana z mechanizmami autoimmunologicznymi
• Stany zapalne ścięgien, czasami powikłane zerwaniem ścięgna

Czynnikami ryzyka wystąpienia miopatii są: podeszły wiek, płeć żeńska, zaburzenia czynności tarczycy i nerek, stosowanie wysokich dawek statyn oraz interakcje z innymi lekami.⁸

Zaburzenia wątroby

Podczas stosowania atorwastatyny mogą wystąpić zaburzenia wątroby, od niezbyt często występującego zapalenia wątroby, przez rzadko obserwowaną cholestazę, aż po bardzo rzadkie przypadki niewydolności wątroby. Te ostatnie stanowią szczególne zagrożenie ze względu na potencjalnie śmiertelne konsekwencje.⁹

Reakcje nadwrażliwości

U pacjentów leczonych atorwastatyną mogą wystąpić reakcje alergiczne (często), a w bardzo rzadkich przypadkach – anafilaksja, stanowiąca bezpośrednie zagrożenie życia. Ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, występują rzadko, ale są niezwykle niebezpieczne i wymagają natychmiastowego przerwania leczenia oraz intensywnej opieki medycznej.¹⁰

Szczególne grupy ryzyka

Pacjenci z wcześniejszymi zaburzeniami czynności wątroby

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby lub nadużywających alkoholu. U tych pacjentów ryzyko wystąpienia zaburzeń wątroby związanych z atorwastatyną jest zwiększone. Zaleca się regularne monitorowanie funkcji wątroby poprzez oznaczanie aktywności aminotransferaz w surowicy.¹¹

Pacjenci z czynnikami ryzyka miopatii

Do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia rabdomiolizy należą: pacjenci w podeszłym wieku (>65 lat), kobiety, osoby z zaburzeniami czynności nerek lub tarczycy, oraz pacjenci przyjmujący jednocześnie inne leki mogące wchodzić w interakcje z atorwastatyną. U tych pacjentów zaleca się monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK), szczególnie przy rozpoczynaniu leczenia i zwiększaniu dawki.¹²

Dzieci i młodzież

U dzieci i młodzieży atorwastatyna wykazuje dobry profil bezpieczeństwa, zbliżony do profilu obserwowanego u dorosłych. Dotychczasowe badania, w tym 3-letnie badanie obserwacyjne, nie wykazały negatywnego wpływu leku na wzrost i rozwój płciowy. Najczęstszym działaniem niepożądanym w tej grupie wiekowej są infekcje, które występują z podobną częstością u pacjentów otrzymujących placebo.¹³