Specjalne ostrzeżenia
Torvacard neo

Atorwastatyna (Torvacard neo) wymaga ścisłego monitorowania funkcji wątroby oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) ze względu na ryzyko hepatotoksyczności i miopatii, w tym rabdomiolizy. Przed i w trakcie terapii należy wykonywać badania czynności wątroby, a w przypadku wzrostu aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) rozważyć redukcję dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z chorobami wątroby, nadużywających alkoholu oraz u osób powyżej 70. roku życia. W badaniu SPARCL wykazano zwiększone ryzyko udarów krwotocznych przy dawce 80 mg atorwastatyny u pacjentów po udarze niedokrwiennym lub TIA, zwłaszcza z wywiadem udaru krwotocznego lub zawału lakunarnego, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Ponadto, statyny mogą indukować immunozależną miopatię martwiczą (IMNM) oraz nasilać lub wywoływać miastenię, co wymaga przerwania terapii w przypadku nasilenia objawów.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania preparatu Torvacard neo

Stosowanie atorwastatyny wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności oraz monitorowania pacjenta w związku z potencjalnymi działaniami niepożądanymi, które mogą wystąpić podczas terapii. Personel medyczny powinien zwrócić uwagę na następujące aspekty bezpieczeństwa stosowania leku Torvacard neo.1

Zaburzenia czynności wątroby

Przed rozpoczęciem leczenia oraz okresowo w trakcie podawania atorwastatyny należy wykonywać badania kontrolne oceniające czynność wątroby. U pacjentów, u których wystąpią jakiekolwiek objawy przedmiotowe i podmiotowe uszkodzenia wątroby, konieczne jest przeprowadzenie badań funkcji wątroby. Pacjentów ze zwiększoną aktywnością aminotransferaz należy monitorować aż do ustąpienia zaburzeń.2

W przypadku utrzymującego się zwiększenia aktywności aminotransferaz, przekraczającego trzykrotnie górną granicę normy (GGN), zaleca się redukcję dawki lub odstawienie leku Torvacard neo. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów spożywających znaczne ilości alkoholu i/lub mających chorobę wątroby w wywiadzie.3

Ryzyko udarów krwotocznych – badanie SPARCL

W analizie post-hoc badania SPARCL (Stroke Prevention by Agressive Reduction in Cholesterol Levels) u pacjentów bez choroby wieńcowej w wywiadzie, którzy w ostatnim czasie przebyli udar mózgu lub przemijający atak niedokrwienny (TIA), stwierdzono częstsze występowanie udarów krwotocznych w grupie pacjentów leczonych atorwastatyną w dawce 80 mg w porównaniu z grupą otrzymującą placebo.4

Wzrost ryzyka był szczególnie zauważalny u pacjentów, którzy w momencie rozpoczęcia badania mieli w wywiadzie wcześniejszy udar krwotoczny lub zawał lakunarny. W przypadku takich pacjentów stosunek ryzyka i korzyści dla stosowania atorwastatyny w dawce 80 mg nie jest jednoznaczny, dlatego przed rozpoczęciem leczenia należy wnikliwie rozważyć ryzyko wystąpienia udaru krwotocznego.5

Wpływ na mięśnie szkieletowe

Atorwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, może w rzadkich przypadkach wpływać na mięśnie szkieletowe, wywołując objawy takie jak bóle mięśniowe, zapalenie mięśni i miopatię, które mogą prowadzić do rabdomiolizy – stanu potencjalnie zagrażającego życiu. Rabdomioliza charakteryzuje się znacznym zwiększeniem aktywności kinazy kreatynowej (CK) (>10 razy GGN), mioglobinemią i mioglobinurią, mogącymi prowadzić do niewydolności nerek. 10 razy GGN), mioglobinemią i mioglobinurią, które mogą prowadzić do niewydolności nerek.”>6

Bardzo rzadko zgłaszano przypadki immunozależnej miopatii martwiczej (IMNM) w trakcie leczenia statynami lub po jego zakończeniu. IMNM charakteryzuje się utrzymującym się osłabieniem mięśni proksymalnych, zwiększoną aktywnością kinazy kreatynowej w surowicy (utrzymującą się mimo przerwania leczenia statynami), obecnością przeciwciał przeciwko reduktazie HMG CoA oraz poprawą po zastosowaniu leków immunosupresyjnych.7

Miastenia

Zaobserwowano, że statyny mogą wywoływać miastenię de novo lub nasilać już występującą miastenię lub miastenię oczną. W przypadku nasilenia objawów należy przerwać stosowanie produktu Torvacard neo. Odnotowano nawroty choroby po podaniu (ponownym podaniu) tej samej lub innej statyny.8

Postępowanie przed rozpoczęciem leczenia

Atorwastatynę należy przepisywać ostrożnie pacjentom, u których występują czynniki predysponujące do rabdomiolizy. Przed rozpoczęciem leczenia statynami należy zbadać aktywność kinazy kreatynowej (CK) w następujących przypadkach:9

  • zaburzenia czynności nerek10
  • niedoczynność tarczycy11
  • choroby mięśni lub występowanie dziedzicznych chorób mięśni w wywiadzie rodzinnym12
  • występowanie w przeszłości działania uszkadzającego mięśnie po stosowaniu statyn lub fibratów13
  • choroby wątroby w wywiadzie i (lub) spożywanie dużych ilości alkoholu14
  • u osób w podeszłym wieku (powyżej 70 lat) – konieczność wykonania takich badań powinna być rozpatrywana w kontekście innych czynników ryzyka predysponujących do wystąpienia rabdomiolizy15
  • w sytuacjach, w których stężenie atorvastatyny w osoczu może być zwiększone, np. w przypadku interakcji lub w szczególnych grupach pacjentów, w tym podgrupach genetycznych16

W powyższych sytuacjach należy rozważyć ryzyko związane z leczeniem względem możliwych korzyści. Zalecana jest również obserwacja stanu klinicznego pacjenta.17

Jeśli początkowa aktywność CK jest istotnie podwyższona (>5 razy GGN), nie należy rozpoczynać leczenia. Aktywności kinazy kreatynowej nie należy oznaczać po ciężkim wysiłku fizycznym oraz w przypadku występowania innych przyczyn zwiększających jej aktywność, ponieważ wówczas właściwa interpretacja wyników jest bardzo trudna. 5 razy GGN), nie należy rozpoczynać leczenia. […] Aktywności kinazy kreatynowej (CK) nie należy oznaczać po ciężkim wysiłku fizycznym oraz w przypadku występowania innych przyczyn zwiększających jej aktywność, ponieważ wówczas właściwa interpretacja wyników jest bardzo trudna.”>18

Jeśli podczas pierwszego oznaczania aktywność CK jest istotnie podwyższona (>5 razy GGN), pomiaru należy dokonać ponownie po 5-7 dniach w celu potwierdzenia wyników. 5 razy GGN), pomiaru należy dokonać ponownie po 5-7 dniach w celu potwierdzenia wyników.”>19

Postępowanie podczas leczenia

Należy pouczyć pacjentów o konieczności niezwłocznego zgłaszania bólów mięśniowych, kurczów lub osłabienia mięśni, zwłaszcza jeśli towarzyszy temu ogólne złe samopoczucie lub gorączka.20

Jeśli objawy mięśniowe wystąpią u pacjenta przyjmującego atorwastatynę, należy oznaczyć aktywność CK. W zależności od jej wartości należy postępować według następujących zasad:21

  • Jeśli aktywność CK jest istotnie podwyższona (>5 razy GGN), należy przerwać podawanie leku. 5 razy GGN), należy przerwać podawanie leku.”>22
  • Jeśli objawy mięśniowe są znacznie nasilone i wywołują dyskomfort w życiu codziennym, należy rozważyć przerwanie leczenia, nawet gdy aktywność CK wynosi ≤5 razy GGN.23
  • Jeśli objawy ustąpią, a aktywność CK powróci do normy, można rozważyć ponowne włączenie atorwastatyny lub innej statyny w najmniejszej dawce i przy ścisłej kontroli klinicznej.24
  • Leczenie atorwastatyną należy przerwać, jeśli wystąpi istotne podwyższenie aktywności CK (>10 razy GGN) lub gdy wystąpi, bądź podejrzewa się wystąpienie rabdomiolizy. 10 razy GGN) lub gdy wystąpi, bądź podejrzewa się wystąpienie rabdomiolizy.”>25

Jednoczesne leczenie z innymi produktami leczniczymi

Ryzyko wystąpienia rabdomiolizy wzrasta podczas stosowania atorwastatyny jednocześnie z lekami, które mogą zwiększać jej stężenie w osoczu. Do takich substancji należą:26

  • Silne inhibitory CYP3A4 lub białek transportowych:
    • cyklosporyna, telitromycyna, klarytromycyna, delawirdyna, styrypentol
    • ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol, letermowir
    • inhibitory proteazy HIV (rytonawir, lopinawir, atazanawir, indynawir, darunawir, typranawir z rytonawirem)
  • Inne leki zwiększające ryzyko miopatii:
    • gemfibrozyl i inne pochodne kwasu fibrynowego
    • leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C (np. boceprewir, telaprewir, elbaswir z grazoprewirem, ledypaswir z sofosbuwirem)
    • erytromycyna, niacyna, ezetymib

W miarę możliwości należy rozważyć zastosowanie alternatywnych leków (niewchodzących w interakcje) zamiast wymienionych powyżej. W przypadkach konieczności jednoczesnego stosowania wymienionych leków z atorwastatyną należy starannie rozważyć korzyści i ryzyko związane z leczeniem.27

Jeśli pacjent otrzymuje leki zwiększające stężenie atorwastatyny w osoczu, zaleca się zredukowanie dawki maksymalnej atorwastatyny. Przy silnych inhibitorach CYP3A4 należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej oraz odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego pacjenta.28

Interakcje z kwasem fusydowym

Atorwastatyny nie należy podawać jednocześnie z postaciami kwasu fusydowego działającymi ogólnoustrojowo lub w ciągu 7 dni od zaprzestania leczenia kwasem fusydowym. U pacjentów, u których ogólnoustrojowe stosowanie kwasu fusydowego jest uznawane za niezbędne, należy przerwać stosowanie statyn na czas leczenia kwasem fusydowym. Istnieją doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (w tym również przypadkach śmiertelnych) u pacjentów otrzymujących taką kombinację.29

Pacjenta należy poinformować o konieczności niezwłocznego zasięgnięcia porady lekarza, jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy osłabienia mięśni, ból lub tkliwość. Leczenie statynami może być ponownie wprowadzone siedem dni po podaniu ostatniej dawki kwasu fusydowego.30

W wyjątkowych okolicznościach, w których potrzebne jest długotrwałe ogólnoustrojowe stosowanie kwasu fusydowego, np. w leczeniu ciężkich zakażeń, konieczność jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Torvacard neo i kwasu fusydowego należy rozważać tylko w indywidualnych przypadkach i pod ścisłym nadzorem lekarza.31

Stosowanie u dzieci i młodzieży

W trwającym 3 lata badaniu nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu atorwastatyny na wzrost i dojrzewanie płciowe w oparciu o ocenę całkowitego dojrzewania i rozwoju, ocenę stadiów rozwoju w skali Tannera oraz pomiar wzrostu i masy ciała.32

Śródmiąższowa choroba płuc

Zgłaszano pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc w trakcie leczenia niektórymi statynami, szczególnie podczas długotrwałej terapii. Objawy mogą obejmować duszność, nieproduktywny kaszel i ogólne pogorszenie stanu zdrowia (zmęczenie, zmniejszenie masy ciała i gorączkę). W razie podejrzenia śródmiąższowej choroby płuc u pacjenta należy przerwać leczenie statynami.33

Ryzyko cukrzycy

Dostępne dane wskazują, że statyny zwiększają stężenie glukozy i u niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy w przyszłości mogą powodować hiperglikemię wymagającą postępowania typowego dla chorych na cukrzycę. Korzyści wynikające ze zmniejszenia ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych w wyniku stosowania statyn przeważają jednak nad wzrostem ryzyka wystąpienia hiperglikemii, dlatego ryzyko to nie powinno stanowić przyczyny przerwania leczenia statynami.34

Pacjentów z grupy ryzyka (pacjentów, u których stężenie glukozy na czczo wynosi 5,6 do 6,9 mmol/l, BMI > 30 kg/m², ze zwiększonym stężeniem triglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym) należy poddać kontroli klinicznej i biochemicznej zgodnie z wytycznymi krajowymi. 30 kg/m², ze zwiększonym stężeniem triglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym) należy poddać kontroli klinicznej i biochemicznej zgodnie z wytycznymi krajowymi.”>35

Informacje o substancjach pomocniczych

Preparat Torvacard neo zawiera laktozę jednowodną. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.36

Dawka Torvacard neo Zawartość laktozy jednowodnej
10 mg 11,990 mg
20 mg 23,980 mg
40 mg 47,960 mg
80 mg 95,920 mg
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl