Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku SORTIS

Atorwastatyna, jako substancja czynna produktu leczniczego SORTIS, została poddana szczegółowym badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania te objęły ocenę potencjału mutagennego, klastogennego, karcinogennego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki tych badań, które stanowią istotną informację dla lekarzy stosujących lek SORTIS w praktyce klinicznej.¹

Potencjał mutagenny i klastogenny

W kompleksowej ocenie genotoksyczności atorwastatyny przeprowadzono serię czterech testów in vitro oraz jedno badanie in vivo. Wyniki wszystkich tych badań były jednoznacznie negatywne, co wskazuje na brak potencjału mutagennego i klastogennego atorwastatyny. Oznacza to, że substancja czynna produktu SORTIS nie wykazuje zdolności do indukcji mutacji genowych ani aberracji chromosomowych w warunkach testowych, co stanowi istotny element oceny bezpieczeństwa leku.²

Potencjał karcinogenny

Badania potencjału karcinogennego przeprowadzono na modelach zwierzęcych – szczurach i myszach. Wyniki tych badań wykazały istotne różnice międzygatunkowe w odpowiedzi na atorwastatynę:

• Szczury: Nie stwierdzono działania karcinogennego atorwastatyny w tej grupie zwierząt laboratoryjnych.³
• Myszy: Przy stosowaniu wyższych dawek atorwastatyny u myszy, gdy ekspozycja na lek mierzona parametrem AUC 0-24h była 6-11 razy wyższa niż u ludzi przyjmujących najwyższą zalecaną dawkę, zaobserwowano następujące zmiany nowotworowe:
  • U samców myszy stwierdzono występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych
  • U samic myszy odnotowano przypadki raków wątrobowokomórkowych

Należy podkreślić, że te efekty wystąpiły tylko przy ekspozycji znacznie przekraczającej ekspozycję terapeutyczną u ludzi.⁴

Wpływ na rozrodczość i rozwój płodu

Badania przedkliniczne dotyczące wpływu atorwastatyny na rozrodczość i rozwój płodu dostarczyły istotnych informacji o potencjalnych zagrożeniach związanych ze stosowaniem inhibitorów reduktazy HMG-CoA, do których należy atorwastatyna, w okresie ciąży.⁵

W badaniach przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych wykazano:

• Wpływ na płodność: Atorwastatyna nie wpływała na płodność badanych gatunków zwierząt (szczury, króliki, psy).⁶
• Działanie teratogenne: Nie stwierdzono działania teratogennego atorwastatyny u szczurów, królików i psów.⁷
• Toksyczność dla płodu: Zaobserwowano toksyczność dla płodu u szczurów i królików, jednak wyłącznie w przypadku stosowania dawek toksycznych dla samic ciężarnych.⁸
• Wpływ na rozwój i przeżywalność potomstwa: Przy zastosowaniu wysokich dawek atorwastatyny u ciężarnych samic szczurów zaobserwowano:
  • Opóźniony rozwój potomstwa
  • Obniżoną przeżywalność poporodową młodych szczurów

Te negatywne efekty występowały wyłącznie przy dawkach wykazujących toksyczność u samic ciężarnych.⁹

Przenikanie przez łożysko i do mleka

Badania na szczurach wykazały istotne informacje dotyczące dystrybucji atorwastatyny w organizmie:

• Przenikanie przez łożysko: Uzyskano dowody potwierdzające przenikanie atorwastatyny przez łożysko u szczurów.¹⁰
• Stężenie w mleku: Osoczowe stężenia atorwastatyny u szczurów są zbliżone do stężeń w mleku tych zwierząt.¹¹

Należy jednak zaznaczyć, że na podstawie badań przedklinicznych nie można jednoznacznie określić, czy atorwastatyna lub jej metabolity są wydzielane do mleka ludzkiego. Brak jest bezpośrednich danych klinicznych dotyczących tej kwestii.¹²