Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Atorvastatin Aurovitas

Bezpieczeństwo stosowania atorwastatyny zostało gruntownie zbadane w ramach przedklinicznych badań toksykologicznych, które obejmowały ocenę potencjału mutagennego, karcinogennego oraz wpływu na rozrodczość. Przedstawione poniżej dane mają kluczowe znaczenie dla określenia profilu bezpieczeństwa leku przed wprowadzeniem do stosowania u ludzi.¹

Potencjał mutagenny i klastogenny

W kompleksowej ocenie potencjału genotoksycznego atorwastatyny przeprowadzono serię czterech testów w warunkach in vitro oraz jedno badanie w warunkach in vivo. Wyniki wszystkich przeprowadzonych badań były jednoznaczne – nie wykazano potencjału mutagennego ani klastogennego badanej substancji. Oznacza to, że atorwastatyna nie indukuje mutacji genetycznych oraz nie powoduje uszkodzeń strukturalnych chromosomów.²

Badania karcinogenności

Ocena potencjału karcinogennego atorwastatyny przeprowadzona została na dwóch gatunkach gryzoni – szczurach i myszach, z różnymi wynikami:³

• Szczury: Nie stwierdzono działania karcinogennego atorwastatyny u tego gatunku, niezależnie od zastosowanej dawki.
• Myszy: W przypadku stosowania wyższych dawek, które skutkowały ekspozycją na lek znacząco przewyższającą ekspozycję u ludzi (AUC 0-24h 6-11 razy wyższe niż u ludzi przy zastosowaniu najwyższej zalecanej dawki terapeutycznej), zaobserwowano:
  • U samców – występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych (nowotwory łagodne)
  • U samic – występowanie raków wątrobowokomórkowych (nowotwory złośliwe)

Należy zaznaczyć, że efekt ten wystąpił jedynie przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej maksymalne dawki stosowane u ludzi.⁴

Wpływ na rozrodczość i rozwój

Badania wpływu atorwastatyny na rozrodczość i rozwój potomstwa przeprowadzono na kilku gatunkach zwierząt laboratoryjnych:⁵

• Płodność: Atorwastatyna nie wpływała na płodność badanych zwierząt (szczury, króliki, psy).
• Działanie teratogenne: Nie stwierdzono działania teratogennego atorwastatyny u badanych gatunków (szczury, króliki, psy).
• Toksyczność dla płodu: W przypadku stosowania dawek toksycznych dla ciężarnych samic, zarówno u szczurów jak i królików, zaobserwowano objawy toksyczności dla płodu.
• Rozwój potomstwa: Po zastosowaniu wysokich dawek atorwastatyny u ciężarnych samic szczurów zaobserwowano:
  • Opóźniony rozwój potomstwa
  • Obniżoną przeżywalność poporodową

Wyniki te są zgodne z ogólnymi obserwacjami dotyczącymi całej klasy inhibitorów reduktazy HMG-CoA, które mogą wpływać na rozwój zarodków i płodów.⁶

Dane farmakokinetyczne w ciąży i laktacji

Badania na szczurach dostarczyły ważnych informacji dotyczących farmakokinetyki atorwastatyny w okresie ciąży i laktacji:⁷

• Bariera łożyskowa: Stwierdzono przenikanie atorwastatyny przez łożysko u szczurów.
• Przenikanie do mleka: Zaobserwowano, że osoczowe stężenia atorwastatyny u szczurów są zbliżone do stężeń występujących w mleku tego gatunku.
• Ekstrapolacja na ludzi: Na podstawie dostępnych danych przedklinicznych nie można jednoznacznie stwierdzić, czy atorwastatyna lub jej metabolity są wydzielane do mleka ludzkiego.

Dane te mają istotne znaczenie dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży i karmiących piersią, jednakże ekstrapolacja wyników badań na zwierzętach do sytuacji klinicznej u ludzi wymaga zachowania ostrożności i dodatkowych badań.⁸