powłoka polimerowa
Powłoka polimerowa to specjalna warstwa materiału polimerowego nakładana na powierzchnie wyrobów medycznych, w tym implantów, narzędzi chirurgicznych, stentów czy soczewek wewnątrzgałkowych. Powłoki te są projektowane w celu poprawy biokompatybilności, zmniejszenia ryzyka zakrzepicy, ograniczenia reakcji zapalnych oraz zwiększenia trwałości i funkcjonalności urządzeń medycznych.
W kardiologii powłoki polimerowe są szeroko stosowane w stentach uwalniających leki (DES), gdzie polimer służy jako matryca kontrolująca uwalnianie substancji aktywnych, takich jak sirolimus czy paklitaksel, zmniejszając ryzyko restenozy. W ortopedii powłoki polimerowe na implantach mogą zawierać antybiotyki lub związki hamujące tworzenie biofilmu bakteryjnego.
Współczesne badania koncentrują się na opracowaniu biodegradowalnych powłok polimerowych, które po spełnieniu swojej funkcji ulegają kontrolowanej degradacji w organizmie. Istotnym wyzwaniem pozostaje dobór odpowiednich polimerów zapewniających zarówno właściwości mechaniczne, jak i biologiczne, przy jednoczesnym minimalizowaniu ryzyka reakcji immunologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Prestarium 2,5 mg 2,5 mg
Prestarium 2,5 mg to tabletki powlekane zawierające 2,5 mg peryndoprylu z argininą (1,6975 mg peryndoprylu), stosowane doustnie. Substancja czynna peryndopryl z argininą odpowiada za działanie terapeutyczne leku. Tabletki mają biały, okrągły kształt z powłoką ułatwiającą połykanie i maskującą smak. W składzie pomocniczym rdzenia znajduje się m.in. laktoza jednowodna (36,29 mg/tabletkę), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki pomocnicze to magnezu stearynian, maltodekstryna, krzemionka koloidalna hydrofobowa oraz karboksymetyloskrobia sodowa (typ A). Otoczka zawiera glicerol, hypromelozę, makrogol 6000, magnezu stearynian oraz tytanu dwutlenek (E171), który nadaje tabletkom biały kolor i chroni przed światłem.
biodostępność, dwutlenek tytanu, glicerol, hypromeloza, interakcja między składnikami, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, lek przeterminowany, makrogol, maltodekstryna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, peryndopryl arginina, peryndopryl z argininą, podanie doustne, powłoka polimerowa, środek poślizgowy, środek rozsadzający, stabilność substancji czynnej, stearynian magnezu, substancja czynna, tabletka powlekana, żel osuszający - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tadalafil Aristo 5 mg
Tadalafil Aristo 5 mg to tabletki powlekane zawierające 5 mg tadalafilu, selektywnego inhibitora fosfodiesterazy typu 5, stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji. Tabletki mają żółty, owalny kształt o wymiarach 8,7 mm × 4,5 mm, z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie. Substancją pomocniczą istotną klinicznie jest laktoza jednowodna w ilości 63 mg na tabletkę, co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy. Formulacja zawiera także kroskarmelozę sodową, hydroksypropylocelulozę, celulozę mikrokrystaliczną oraz inne substancje wpływające na rozpad i stabilność tabletki.
blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, hypromeloza, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, linia podziału, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, powłoka polimerowa, sodu laurylosiarczan, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tabletka powlekana, tadalafil, triacetyna, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek żółty, związek powierzchniowo czynny