Właściwości farmakodynamiczne
Levopront 60 mg/10 ml

Lewodropropizyna, będąca S(-)3-(4-fenylo-piperazyn-1-ylo)-propano-1,2-diol, to lek przeciwkaszlowy o działaniu obwodowym, hamujący aktywność włókien C w oskrzelach i tchawicy, co prowadzi do zmniejszenia uwalniania neuropeptydów odpowiedzialnych za przewodzenie bodźców czuciowych. W modelach zwierzęcych wykazano, że jej skuteczność przeciwkaszlowa jest porównywalna lub wyższa niż dropropizyny i kloperastyny, a w testach stymulacji obwodowej jej działanie mieści się w zakresie 0,5-2 w stosunku do kodeiny. Lewodropropizyna wykazuje również działanie rozkurczające mięśniówkę gładką oskrzeli, hamując skurcze wywołane histaminą, serotoniną i bradykininą, przy braku działania antycholinergicznego. Dawka efektywna (ED50) dla działania rozkurczającego jest zbliżona do dawki przeciwkaszlowej. U zdrowych ochotników pojedyncza dawka 60 mg leku redukuje natężenie kaszlu indukowanego kwasem cytrynowym na co najmniej 6 godzin, bez wpływu na EEG, funkcje psychomotoryczne oraz parametry sercowo-naczyniowe przy dawkach do 240 mg.

Substancja czynna
Kategoria leku

Właściwości farmakodynamiczne lewodropropizyny

Lewodropropizyna, chemicznie określana jako S(-)3-(4-fenylo-piperazyn-1-ylo)-propano-1,2-diol, należy do grupy farmakoterapeutycznej leków stosowanych w kaszlu i przeziębieniu, sklasyfikowana jako inne leki przeciwkaszlowe (kod ATC: R05DB27). Jest to związek otrzymywany na drodze syntezy stereospecyficznej, którego głównym działaniem jest obwodowe hamowanie kaszlu oraz znoszenie skurczu oskrzeli, z punktem uchwytu w oskrzelach i tchawicy. Dodatkową właściwością leku, obserwowaną u zwierząt doświadczalnych, jest działanie miejscowo znieczulające.1

Skuteczność lewodropropizyny w badaniach na zwierzętach

W modelach zwierzęcych wykazano, że skuteczność przeciwkaszlowa lewodropropizyny podawanej doustnie jest równa lub wyższa w porównaniu do dropropizyny i kloperastyny. Ocena efektywności leku prowadzona była w warunkach kaszlu wywołanego przez różnorodne bodźce obwodowe, takie jak drażnienie substancjami chemicznymi, mechaniczna stymulacja tchawicy oraz pobudzanie elektryczne włókien aferentnych nerwu błędnego.2

W przypadku kaszlu wywołanego bodźcami centralnymi, takimi jak elektryczna stymulacja tchawicy u świnki morskiej, aktywność lewodropropizyny jest około dziesięciokrotnie mniejsza od aktywności kodeiny. Natomiast w testach stymulacji obwodowej (z zastosowaniem kwasu cytrynowego, wody amoniakalnej, kwasu siarkowego) stosunek siły działania obu leków mieści się w zakresie 0,5-2.3

Dodatkowym potwierdzeniem obwodowego mechanizmu działania lewodropropizyny jest fakt, że substancja ta nie wykazuje aktywności po podaniu do komór mózgu u zwierząt. Porównanie efektywności lewodropropizyny i kodeiny podawanych drogą doustną oraz w postaci aerozolu w zapobieganiu kaszlowi indukowanemu eksperymentalnie u świnki morskiej również potwierdza obwodowy charakter działania lewodropropizyny – okazuje się ona równie skuteczna lub skuteczniejsza niż kodeina po podaniu w formie aerozolu, ale po podaniu doustnym jej działanie jest dwukrotnie słabsze od kodeiny.4

Mechanizm działania przeciwkaszlowego

Mechanizm działania przeciwkaszlowego lewodropropizyny opiera się na hamowaniu aktywności włókien C. Badania in vitro wykazały, że lek hamuje uwalnianie neuropeptydów związanych z przewodzeniem bodźców czuciowych z włókien C. W eksperymentach przeprowadzonych na znieczulonych kotach lewodropropizyna znacząco obniża aktywację włókien C oraz znosi związane z tym odruchy.5

Lewodropropizyna wykazuje znacznie mniejszą aktywność niż dropropizyna w opanowywaniu drżenia indukowanego oksotremoryną oraz drgawek indukowanych pentametylenotetrazolem. Charakteryzuje się również znacznie mniejszym wpływem na spontaniczną ruchliwość u myszy.6

Brak działania opioidopodobnego

Ważną cechą lewodropropizyny jest brak działania opioidopodobnego. Lek nie wypiera naloksonu z receptorów opioidowych w mózgu szczura, nie wpływa modyfikująco na zespół abstynencyjny po odstawieniu morfiny, a przerwanie jego podawania nie wywołuje zachowań typowych dla uzależnienia.7

W przeciwieństwie do opioidowych leków przeciwkaszlowych, lewodropropizyna nie powoduje depresji oddechowej ani istotnych zaburzeń sercowo-naczyniowych u zwierząt. Nie obserwuje się również zaparć będących częstym działaniem niepożądanym leków opioidowych.8

Działanie rozkurczowe na oskrzela

W obrębie drzewa oskrzelowego lewodropropizyna wykazuje zdolność hamowania skurczu oskrzeli wywołanego histaminą, serotoniną i bradykininą. Istotną cechą jest brak hamowania skurczu oskrzeli indukowanego acetylocholiną, co wskazuje na brak działania antycholinergicznego. W modelach zwierzęcych dawka efektywna (ED50) dla działania znoszącego skurcz oskrzeli jest porównywalna do dawki efektywnej dla działania przeciwkaszlowego.9

Skuteczność kliniczna lewodropropizyny

Badania u zdrowych ochotników

W badaniach prowadzonych u zdrowych ochotników wykazano, że pojedyncza dawka 60 mg lewodropropizyny pozwala zmniejszyć natężenie kaszlu indukowanego aerozolem zawierającym kwas cytrynowy na okres co najmniej 6 godzin.10

W dawkach terapeutycznych lewodropropizyna nie wywiera wpływu na kształt krzywej EEG ani na funkcje psychomotoryczne człowieka. Nie stwierdzono również zmian parametrów układu sercowo-naczyniowego u zdrowych ochotników otrzymujących dawki do 240 mg lewodropropizyny.11

Skuteczność w różnych stanach klinicznych

Liczne badania doświadczalne potwierdzają skuteczność kliniczną lewodropropizyny w hamowaniu kaszlu o różnej etiologii, między innymi w przebiegu raka płuca, kaszlu związanego z zakażeniami górnych i dolnych dróg oddechowych czy kaszlu w krztuścu. Działanie przeciwkaszlowe lewodropropizyny jest porównywalne z lekami o działaniu ośrodkowym, przy czym lewodropropizyna charakteryzuje się lepszym profilem tolerancji, szczególnie w odniesieniu do ośrodkowego działania uspokajającego.12

Wpływ na układ oddechowy

Badania kliniczne wykazały, że lewodropropizyna nie powoduje depresji oddechowej ani nie zaburza procesu oczyszczania śluzowo-rzęskowego. Szczególnie istotne jest jedno z nowszych badań, które udowodniło, że lewodropropizyna nie wywiera działania depresyjnego na ośrodki oddechowe u pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową, zarówno w warunkach oddechu spontanicznego, jak i w warunkach hiperkapnii.13

Podsumowanie właściwości farmakodynamicznych

Lewodropropizyna jest przedstawicielem leków przeciwkaszlowych o działaniu obwodowym. Jej efekt przeciwkaszlowy wynika głównie z hamowania aktywności włókien C, co prowadzi do zmniejszenia uwalniania neuropeptydów odpowiadających za przewodzenie bodźców czuciowych. Dodatkowo, lek wykazuje działanie rozkurczające na mięśniówkę gładką oskrzeli.

W porównaniu do opioidowych leków przeciwkaszlowych, lewodropropizyna charakteryzuje się korzystniejszym profilem bezpieczeństwa – nie powoduje depresji oddechowej, nie wywołuje zaparć, nie zaburza funkcji psychomotorycznych oraz nie wykazuje potencjału uzależniającego. Liczne badania kliniczne potwierdzają jej skuteczność w łagodzeniu kaszlu o różnej etiologii, przy zachowaniu dobrej tolerancji, co czyni ją wartościową opcją terapeutyczną w leczeniu objawowym kaszlu.14

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl