zaburzone gojenie ran

Zaburzone gojenie ran to patologiczny proces, w którym naturalna sekwencja naprawy tkanek po urazie zostaje zakłócona. Prawidłowe gojenie obejmuje fazę zapalną, proliferacyjną i remodelingu, a zaburzenie każdej z nich może prowadzić do przewlekłych, niegojących się ran.

Najczęstsze przyczyny zaburzonego gojenia ran to: infekcje bakteryjne, niedokrwienie tkanek, przewlekłe choroby ogólnoustrojowe (cukrzyca, niewydolność nerek), niedobory żywieniowe, zaburzenia immunologiczne, a także czynniki mechaniczne jak nadmierne napięcie tkanek czy obciążenie rany. Dodatkowo przyjmowanie niektórych leków (kortykosteroidy, cytostatyki) oraz zaawansowany wiek pacjenta mogą znacząco upośledzać proces gojenia.

Klinicznie zaburzone gojenie manifestuje się przewlekłym utrzymywaniem się rany, nadmiernym wysiękiem, nieprzyjemnym zapachem, obecnością martwiczych tkanek, brakiem ziarninowania oraz postępującym powiększaniem się ubytku. W diagnostyce kluczową rolę odgrywa ocena morfologii rany, badania mikrobiologiczne, ocena ukrwienia oraz identyfikacja chorób współistniejących.

Leczenie zaburzonego gojenia ran wymaga podejścia wielokierunkowego. Obejmuje ono oczyszczanie rany (debridement), kontrolę infekcji, odpowiednie odżywianie pacjenta, optymalną wilgotność rany oraz właściwy dobór opatrunków specjalistycznych. W przypadkach zaawansowanych stosuje się terapię podciśnieniową, oksybaroterapię czy przeszczepy skóry. Kluczowe jest również leczenie chorób podstawowych upośledzających gojenie.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl