SmofKabiven Nutribase

SmofKabiven Nutribase to preparat do żywienia pozajelitowego stosowany u pacjentów wymagających całkowitego lub częściowego wsparcia żywieniowego drogą dożylną. Jest to trójkomorowy worek zawierający emulsję tłuszczową, roztwór aminokwasów oraz glukozę, co stanowi kompletne źródło makroskładników odżywczych.

Emulsja tłuszczowa w SmofKabiven Nutribase (SMOFlipid) składa się z mieszaniny olejów: sojowego, MCT (trójglicerydów o średniej długości łańcucha), oliwkowego oraz bogatego w kwasy omega-3 oleju rybiego. Taka kompozycja zapewnia zrównoważony profil kwasów tłuszczowych i zmniejsza ryzyko powikłań metabolicznych przy długotrwałym żywieniu pozajelitowym.

Preparat dostępny jest w różnych objętościach (od 493 ml do 1970 ml), co umożliwia dostosowanie podaży do indywidualnych potrzeb pacjenta. SmofKabiven Nutribase stosuje się w sytuacjach klinicznych takich jak: stany po rozległych operacjach, ciężkie urazy, niedożywienie, choroby zapalne jelit czy niewydolność jelit, gdy żywienie drogą przewodu pokarmowego jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – SmofKabiven Nutribase –

SmofKabiven Nutribase to emulsja do infuzji dożylnej dostępna w trójkomorowych workach o objętościach 1026 ml, 1539 ml, 2052 ml i 2565 ml, zawierająca aminokwasy, glukozę, tłuszcze oraz elektrolity w proporcjach zapewniających kompletne żywienie pozajelitowe. Dawkowanie i szybkość infuzji należy indywidualizować w zależności od zdolności pacjenta do metabolizmu i eliminacji składników, stanu klinicznego, masy ciała oraz dodatkowego żywienia. Zalecany zakres dawkowania u dorosłych wynosi 18-40 ml/kg mc./dobę, co odpowiada 0,10-0,22 g azotu/kg mc./dobę (0,6-1,4 g aminokwasów/kg mc./dobę), 16-35 kcal/kg mc./dobę energii całkowitej oraz maksymalnej szybkości infuzji 2,8 ml/kg mc./godzinę. Maksymalna dawka dobowa to 40 ml/kg mc./dobę, dostarczająca 0,22 g azotu, 3,5 g glukozy, 1,6 g tłuszczów oraz 35 kcal/kg mc./dobę energii całkowitej.
aminokwas, anabolizm, biała emulsja, elektrolit, eliminacja tłuszczów, emulsja do infuzji, energia całkowita, energia pozabiałkowa, infuzja dożylna, mikroelement, niedożywienie, oparzenie, SmofKabiven Nutribase, stres kataboliczny, stres metaboliczny, substancja odżywcza, szybkość infuzji, trójkomorowy worek, worek trójkomorowy, żyła centralna, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Magnezu siarczan – Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie siarczanu magnezu w żywieniu pozajelitowym wymaga indywidualnego dostosowania do stanu klinicznego pacjenta, jego masy ciała oraz zapotrzebowania na składniki odżywcze. Preparaty z rodziny Kabiven i SmofKabiven zawierają siarczan magnezu siedmiowodnego w różnych stężeniach, np. Kabiven w workach o objętości 2566 ml zawiera 3,0 g (10 mmol) magnezu, a SmofKabiven w worku 2463 ml – 1,5 g (12 mmol). Maksymalna szybkość infuzji różni się w zależności od preparatu i wynosi od 1,5 ml/kg mc./godz. (SmofKabiven extra Nitrogen) do 3,7 ml/kg mc./godz. (Kabiven Peripheral, SmofKabiven Low Osmo Peripheral). Zalecany czas trwania infuzji to 12–24 godziny, z możliwością skrócenia do 6,5 godziny w przypadku SmofKabiven Nutribase. Dawkowanie u dzieci powyżej 10 lat jest zbliżone do dawkowania dorosłych, natomiast u dzieci 2–10 lat infuzję rozpoczyna się od 12,5–25 ml/kg mc./dobę, stopniowo zwiększając do maksymalnie 40 ml/kg mc./dobę. Preparaty Kabiven nie są zalecane u dzieci poniżej 2 lat.
całkowite żywienie pozajelitowe, czas infuzji, infuzja dożylna, Kabiven Peripheral, maksymalna dawka dobowa, mieszanina do żywienia pozajelitowego, milimol, preparat do żywienia pozajelitowego, roztwór aminokwasów z elektrolitami, siarczan magnezu, siarczan magnezu siedmiowodny, SmofKabiven extra Nitrogen, SmofKabiven Low Osmo Peripheral, SmofKabiven Nutribase, stan kliniczny pacjenta, substancja odżywcza, szybkość infuzji, zakrzepowe zapalenie żył, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Sodu glicerofosforan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Sodu glicerofosforan jest składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak SmofKabiven, Kabiven Peripheral, Olimel N12E czy Multimel N4-550E. Charakterystyki tych produktów wskazują na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. W szczególności brak jest badań reprodukcyjnych na zwierzętach dla Olimel N12E, co utrudnia ocenę ryzyka toksycznego. Warto podkreślić, że składniki i metabolity żywienia pozajelitowego mogą przenikać do mleka matki, co wymaga ostrożnej analizy korzyści i ryzyka przed podaniem tych preparatów w okresie laktacji. W przypadku ciąży i karmienia piersią decyzja o zastosowaniu powinna opierać się na indywidualnej ocenie klinicznej, uwzględniającej konieczność żywienia pozajelitowego oraz potencjalne zagrożenia dla matki i dziecka.
charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, Kabiven Peripheral, karmienie piersią, kobieta w okresie reprodukcyjnym, laktacja, metabolit żywienia pozajelitowego, mleko ludzkie, Multimel N4-550E, Olimel N12E, płodność, przenikanie składników, SmofKabiven, SmofKabiven extra Nitrogen, SmofKabiven Low Osmo Peripheral, SmofKabiven Nutribase, sodu glicerofosforan, toksyczny wpływ na reprodukcję, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha (MCT) są składnikiem emulsji tłuszczowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, obecnych m.in. w preparatach Lipidem, SmofKabiven, SmofKabiven EF, SmofKabiven Low Osmo Peripheral oraz SmofKabiven Nutribase. Podawane są wyłącznie dożylnie, w warunkach szpitalnych lub pod nadzorem specjalistów podczas leczenia domowego. Charakterystyki tych produktów jednoznacznie wskazują, że MCT nie wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – w dokumentacji Lipidem punkt 4.7 ChPL określa wpływ jako „Nie dotyczy”, a dla preparatów z linii SmofKabiven jako „Nieistotny”. Emulsje te są częścią kompleksowego żywienia pozajelitowego, zawierającego również aminokwasy, glukozę i elektrolity, a ograniczenia w zdolnościach psychomotorycznych pacjentów wynikają głównie z ich stanu klinicznego, a nie z podawania MCT.
aminokwas, charakterystyka produktu leczniczego, droga dożylna, działanie niepożądane, elektrolit, emulsja tłuszczowa, funkcja poznawcza, glukoza, infuzja dożylna, Lipidem, SmofKabiven, SmofKabiven EF, SmofKabiven Low Osmo Peripheral, SmofKabiven Nutribase, triglicerydy MCT, zdolność psychomotoryczna, żywienie pozajelitowe, żywienie pozajelitowe domowe
Leksykon substancji czynnych
Cynku siarczan – Dawkowanie i sposób podawania

Cynku siarczan siedmiowodny jest integralnym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego z rodziny SmofKabiven, które zawierają kompleksowe emulsje aminokwasów, glukozy i tłuszczów. Zawartość cynku siarczanu oraz odpowiadające jej ilości jonów cynku różnią się w zależności od wielkości opakowania i rodzaju preparatu, np. SmofKabiven 493 ml zawiera 0,0033 g cynku siarczanu (0,02 mmol jonów cynku), a SmofKabiven Nutribase 2565 ml – 0,0112 g (0,07 mmol jonów cynku). Dawkowanie u dorosłych jest indywidualizowane, zależne od masy ciała, stanu klinicznego i zapotrzebowania na składniki odżywcze, z zalecanym zakresem od 13 do 31 ml/kg mc./dobę dla SmofKabiven, co odpowiada 0,018–0,043 mmol cynku/dobę dla pacjenta 70 kg. Maksymalne dawki dobowe sięgają do 35 ml/kg mc./dobę (0,14 mmol cynku/dobę) dla SmofKabiven, a szybkość infuzji powinna być dostosowana do preparatu i możliwości metabolicznych pacjenta (np. do 2,0 ml/kg mc./h dla SmofKabiven). Czas infuzji wynosi zwykle 12–24 godziny, z wyjątkiem SmofKabiven Nutribase, gdzie może być krótszy (6,5–24 h).
anabolizm, cynk siarczan siedmiowodny, emulsja do infuzji, infuzja do żyły centralnej, infuzja do żyły obwodowej, infuzja dożylna, jon cynku, mikroelement, niedożywienie, roztwór aminokwasów, SmofKabiven extra Nitrogen, SmofKabiven Low Osmo Peripheral, SmofKabiven Nutribase, stres kataboliczny, zapotrzebowanie na składniki odżywcze, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Seryina – Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie seryny w żywieniu pozajelitowym wymaga indywidualnego dostosowania do stanu klinicznego pacjenta, masy ciała oraz metabolizmu. Preparaty takie jak Multimel N4-550E (1,10 g seryny/1000 ml) i Olimel N5E (1,95 g seryny/1500 ml) podaje się w dawkach maksymalnych dobowych odpowiednio do masy ciała, np. 40 ml/kg mc. dla Multimel N4-550E (2800 ml dla pacjenta 70 kg) i Olimel N5E (2800 ml dla 70 kg). Maksymalne szybkości wlewu nie powinny przekraczać 0,10 g aminokwasów/kg mc./h, 0,25 g glukozy/kg mc./h oraz 0,15 g tłuszczów/kg mc./h, z uwzględnieniem specyfiki preparatu (np. Multimel N4-550E do 3,0 ml/kg mc./h, Olimel N5E do 2,1 ml/kg mc./h). U dzieci i młodzieży dawkowanie seryny i innych składników żywienia pozajelitowego jest dostosowane do wieku i masy ciała, z podziałem na grupy 2-11 lat oraz 12-18 lat, uwzględniając zmienne zapotrzebowanie na płyny (60-120 ml/kg mc./dobę dla młodszych dzieci), aminokwasy (1-2 g/kg mc./dobę), glukozę i tłuszcze oraz maksymalne szybkości infuzji (np. Multimel N4-550E do 4,5 ml/kg mc./h u dzieci 2-11 lat). Żywienie pozajelitowe z seryną nie jest zalecane u dzieci poniżej 2 lat ze względu na skład i objętość preparatów.
dawkowanie aminokwasów, dawkowanie seryny, dysfagia, eliminacja tłuszczów, emulsja do infuzji, metabolizm azotu, metabolizm glukozy, metabolizm składników odżywczych, mieszanina do żywienia pozajelitowego, Multimel N4-550E, Olimel N5E, potrzeby metaboliczne, preparat do żywienia pozajelitowego, preparat wielokomorowy, seryna, SmofKabiven EF, SmofKabiven Nutribase, SmofKabiven Peripheral, stan nawodnienia, szybkość wlewu, wartość energetyczna, worek wielokomorowy, zapotrzebowanie energetyczne, zapotrzebowanie na azot, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Seryina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Seryna, endogenny aminokwas obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Multimel, Olimel i SmofKabiven, pełni istotne funkcje metaboliczne i strukturalne, będąc prekursorem neuroprzekaźników (glicyny, D-seryny). W preparatach tych seryna występuje w ilościach od 1,10 g (Multimel N4-550E, 1000 ml) do 8,1 g (SmofKabiven, w zależności od objętości opakowania). Analiza charakterystyk produktów leczniczych wykazała brak specyficznych danych wskazujących na negatywny wpływ seryny na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. W dokumentacji preparatów Olimel N5E i N7E oraz SmofKabiven wpływ ten określono jako „nieistotny” lub „nie dotyczy”.
aminokwas endogenny, charakterystyka produktu leczniczego, działanie farmakologiczne, funkcja metaboliczna, funkcja poznawcza, funkcje psychomotoryczne, glicyna, mieszanina aminokwasów, Multimel, Multimel N4-550E, Multimel N7-1000E, neuroprzekaźnik, Olimel, Olimel N5E, Olimel N7E, seryna, SmofKabiven, SmofKabiven EF, SmofKabiven Nutribase, SmofKabiven Peripheral, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Magnezu siarczan – Interakcje

Siarczan magnezu, stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Kabiven, SmofKabiven i ich pochodne, może wchodzić w interakcje z insuliną, heparyną oraz pochodnymi kumaryny. Insulina wpływa na aktywność lipazy, jednak kliniczne znaczenie tej interakcji jest niskie i nie wymaga modyfikacji dawkowania. Heparyna w dawkach leczniczych powoduje przejściowe uwalnianie lipazy lipoproteinowej, co może skutkować zwiększoną lipolizą osoczową i przejściowym zmniejszeniem klirensu triglicerydów, dlatego zaleca się monitorowanie stężenia triglicerydów. Olej sojowy zawarty w preparatach dostarcza witaminy K1, która może osłabiać efekt przeciwzakrzepowy pochodnych kumaryny, zwłaszcza w przypadku Kabiven, gdzie interakcja ta ma umiarkowany do wysokiego poziom ważności. W nowszych preparatach, takich jak SmofKabiven, stężenie witaminy K1 jest na tyle niskie, że nie powinno istotnie wpływać na krzepliwość krwi.
działanie przeciwzakrzepowe, działanie sedatywne, funkcja wątroby, gospodarka węglowodanowa, heparyna, INR, Kabiven, Kabiven Peripheral, krzepnięcie krwi, lipaza, lipaza lipoproteinowa, lipoliza osoczowa, metabolizm glukozy, olej sojowy, pochodne kumaryny, siarczan magnezu, SmofKabiven, SmofKabiven extra Nitrogen, SmofKabiven Nutribase, triglicerydy, triglicerydy w surowicy, witamina K1, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Przeciwwskazania – SmofKabiven Nutribase –

SmofKabiven Nutribase to kompleksowy preparat do żywienia pozajelitowego zawierający 33,9 g aminokwasów, 88,5 g glukozy, 39 g tłuszczów oraz elektrolity: sód 27 mmol, potas 20 mmol, magnez 3,4 mmol, wapń 1,7 mmol, fosforany 9,5 mmol i cynk 0,027 mmol na 1000 ml. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na białka ryb, jaj, soi, orzeszki ziemne oraz inne składniki preparatu. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ciężką hiperlipidemię, ciężką niewydolność wątroby i nerek (bez możliwości dializy), ciężkie zaburzenia krzepnięcia, wrodzone wady metabolizmu aminokwasów, niekontrolowaną hiperglikemię oraz patologicznie podwyższone stężenia elektrolitów zawartych w preparacie. Ponadto preparat nie powinien być stosowany w stanach nagłych takich jak ciężki wstrząs, ostry zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, kwasica metaboliczna, ciężka posocznica czy śpiączka hiperosmolarna, a także u niemowląt i dzieci poniżej 2 lat.
dializoterapia, elektrolity, funkcja wątroby, gospodarka węglowodanowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperglikemia, hiperlipidemia, kwasica metaboliczna, kwasy omega-3, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyrównana cukrzyca, obrzęk płuc, odwodnienie hipotoniczne, olej rybi, olej sojowy, olej z oliwek, posocznica, SmofKabiven Nutribase, śpiączka hiperosmolarna, triglicerydy MCT, udar mózgu, wady metabolizmu aminokwasów, wstrząs, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, zawał mięśnia sercowego, zespół hemofagocytarny, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – SmofKabiven Nutribase –

SmofKabiven Nutribase to trójkomorowa emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym, zawierająca aminokwasy z elektrolitami, glukozę oraz emulsję tłuszczową. W praktyce klinicznej brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego preparatu u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Badania na zwierzętach nie dostarczyły jednoznacznych informacji o potencjalnej toksyczności dla reprodukcji. W sytuacjach klinicznych, gdy żywienie pozajelitowe jest niezbędne u kobiet ciężarnych lub karmiących, SmofKabiven Nutribase może być stosowany jedynie po starannym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka oraz pod ścisłym nadzorem stanu zdrowia matki i płodu lub dziecka. Składniki i metabolity produktu mogą przenikać do mleka matki, co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii laktacyjnej.
emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, laktacja, metabolity żywienia pozajelitowego, odżywianie dojelitowe, odżywianie doustne, przenikanie do mleka, roztwór aminokwasów, SmofKabiven Nutribase, stosunek korzyści do ryzyka, świadoma zgoda pacjenta, trójkomorowy worek, wpływ toksyczny, żywienie pozajelitowe, żywienie pozajelitowe w ciąży
Leksykon substancji czynnych
Cynku siarczan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Stosowanie cynku siarczanu w żywieniu pozajelitowym u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i wpływu na płodność. Produkty takie jak SmofKabiven, SmofKabiven extra Nitrogen, SmofKabiven Low Osmo Peripheral oraz SmofKabiven Nutribase zawierają cynku siarczan w różnych stężeniach, od 0,0027 g do 0,017 g cynku siarczanu siedmiowodnego, co odpowiada 0,017–0,10 mmol cynku w zależności od objętości opakowania (od 493 ml do 2565 ml). Brak jest kompleksowych badań klinicznych i toksykologicznych, które jednoznacznie potwierdzałyby bezpieczeństwo stosowania tych preparatów w wymienionych grupach pacjentek, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka przed wdrożeniem terapii.
analiza korzyści i ryzyka, ciąża, cynk siarczan, cynk siarczan siedmiowodny, dostosowanie dawki, karmienie piersią, metabolity, mleko ludzkie, parametry biochemiczne, parametry kliniczne, personel medyczny, płodność, SmofKabiven, SmofKabiven extra Nitrogen, SmofKabiven Low Osmo Peripheral, SmofKabiven Nutribase, toksyczny wpływ na reprodukcję, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Seryina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Seryna, jako endogenny aminokwas obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego (m.in. Multimel, Olimel, SmofKabiven), pełni istotną rolę w metabolizmie organizmu. Aktualnie brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i tolerancji tych preparatów u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Preparaty takie jak Olimel N5E, Olimel N7E, SmofKabiven EF, SmofKabiven Nutribase oraz SmofKabiven Peripheral zawierają serynę w ilościach od 1,10 g do 6,50 g na worek (w zależności od objętości i rodzaju preparatu). Nie przeprowadzono specyficznych badań reprodukcyjnych na zwierzętach, co ogranicza ocenę ryzyka stosowania tych produktów w ciąży. Podawanie żywienia pozajelitowego w tych grupach pacjentek powinno być rozważane wyłącznie po dokładnej analizie stosunku korzyści do potencjalnego ryzyka, z uwzględnieniem konieczności zapewnienia odpowiedniego odżywienia matki i rozwijającego się płodu lub dziecka karmionego piersią.
aminokwas endogenny, karmienie piersią, leczenie żywieniowe, metabolit żywienia pozajelitowego, mieszanina aminokwasów, Multimel N4-550E, Multimel N7-1000E, Olimel N5E, Olimel N7E, parametr biochemiczny krwi, parametr wątrobowy, preparat do żywienia pozajelitowego, proces metaboliczny, przenikanie seryny, roztwór aminokwasów, SmofKabiven EF, SmofKabiven Nutribase, SmofKabiven Peripheral, stan odżywienia, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – SmofKabiven Nutribase –

Podczas stosowania SmofKabiven Nutribase istotne jest uwzględnienie potencjalnych interakcji farmakologicznych. Insulina i leki hipoglikemizujące mogą wpływać na aktywność lipazy, jednak kliniczne znaczenie jest niskie i zwykle nie wymaga modyfikacji dawkowania. Heparyna w dawkach terapeutycznych powoduje przejściowe uwalnianie lipazy lipoproteinowej, co może skutkować czasowym wzrostem stężenia triglicerydów; zaleca się monitorowanie lipidów, zwłaszcza na początku terapii. Olej sojowy w preparacie zawiera witaminę K1, ale jej stężenie jest zbyt niskie, by istotnie wpływać na działanie pochodnych kumaryny (np. warfaryny), choć wskazane jest rutynowe monitorowanie parametrów koagulologicznych. Alkohol etylowy jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko zaburzeń glikemii, nasilenia hipertriglicerydemii oraz obciążenia wątroby, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby.
aktywność lipazy, alkohol etylowy, choroba wątroby, dysfunkcja narządu, farmakolog kliniczny, heparyna, hipertriglicerydemia, insulina, klirens triglicerydów, krzepnięcie krwi, lek hepatotoksyczny, lek hipoglikemizujący, lek nefrotoksyczny, lek przeciwkrzepliwy, lipaza lipoproteinowa, lipoliza osoczowa, metabolizm lipidów, nefrotoksyczność, olej sojowy, parametr koagulologiczny, parametr lipidowy, pochodna kumaryny, profil lipidowy, SmofKabiven Nutribase, stężenie triglicerydów, terapia żywieniowa, warfaryna, witamina K1, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie glikemii, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Cynku siarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne dane dotyczące siarczanu cynku siedmiowodnego, stosowanego jako składnik produktów żywieniowych pozajelitowych z grupy SmofKabiven, wskazują na brak specyficznej toksyczności tej substancji w stężeniach fizjologicznych. Badania obejmowały farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczność, nie wykazując szczególnego zagrożenia dla pacjenta. Ocena bezpieczeństwa prowadzona była w kontekście całego składu preparatu, co pozwoliło na identyfikację potencjalnych interakcji między siarczanem cynku a innymi składnikami. W badaniach na królikach nie stwierdzono efektów teratogennych ani embriotoksycznych, a także nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność czy zdolności rozrodcze. Zawartość siarczanu cynku w poszczególnych produktach SmofKabiven waha się od 0,0027 g (0,017 mmol) do 0,017 g (0,10 mmol) na porcję, co odpowiada bezpiecznym dawkom stosowanym klinicznie.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, działanie anafilaktyczne, działanie uczulające, emulsja tłuszczowa, glicerofosforan sodu, infuzja dożylna, leczenie substytucyjne, martwica tkanek, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, podanie okołożylne, podanie podskórne, potencjał alergenny, reakcja zapalna, roztwór aminokwasów, siarczan cynku siedmiowodny, SmofKabiven, SmofKabiven extra Nitrogen, SmofKabiven Low Osmo Peripheral, SmofKabiven Nutribase, tolerancja miejscowa, uszkodzenie embriotoksyczne, wpływ teratogenny, żywienie pozajelitowe