ziarniniak weneryczny
Ziarniniak weneryczny (donovanosis, ziarniniak pachwinowy, granuloma inguinale) to rzadka choroba zakaźna przenoszona drogą płciową, wywoływana przez bakterię Klebsiella granulomatis (dawniej znaną jako Calymmatobacterium granulomatis). Choroba występuje głównie w regionach tropikalnych i subtropikalnych, takich jak Indie, Papua Nowa Gwinea, części Afryki i Ameryki Południowej.
Charakterystycznymi objawami ziarniniaka wenerycznego są bezbolesne, czerwone grudki w okolicach narządów płciowych, które stopniowo przekształcają się w wolno powiększające się owrzodzenia o miękkich, wyniesionych brzegach. Owrzodzenia te łatwo krwawią przy dotyku i mogą rozprzestrzeniać się na okoliczne tkanki. W nieleczonych przypadkach może dochodzić do znacznych zniekształceń anatomicznych i zwężeń.
Rozpoznanie ziarniniaka wenerycznego opiera się na badaniu mikroskopowym wymazów z owrzodzeń, w których można zidentyfikować charakterystyczne ciałka Donovana (bakterie wewnątrz makrofagów). Leczenie obejmuje antybiotykoterapię – najczęściej stosowane są azytromycyna, doksycyklina, cyprofloksacyna lub erytromycyna przez okres 3-6 tygodni. Kluczowe jest leczenie partnerów seksualnych i regularne kontrole lekarskie, ponieważ nawroty choroby są stosunkowo częste.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Chlamydia – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Chlamydia trachomatis jest najczęstszą bakteryjną chorobą przenoszoną drogą płciową, charakteryzującą się często bezobjawowym przebiegiem – u około 75% kobiet i 50% mężczyzn zakażenie przebiega bezobjawowo. Nieleczona infekcja może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zapalenie narządów miednicy mniejszej (PID), ciąża pozamaciczna, niepłodność u kobiet oraz zapalenie najądrzy i jąder u mężczyzn. Diagnostyka opiera się na testach amplifikacji kwasów nukleinowych (NAAT) z próbek moczu lub wymazów, które cechują się wysoką czułością i swoistością. Zalecane jest coroczne badanie przesiewowe u kobiet poniżej 25 roku życia, kobiet w ciąży oraz mężczyzn mających kontakty seksualne z mężczyznami. Leczenie polega na stosowaniu doksycykliny 100 mg dwa razy dziennie przez 7 dni lub jednorazowej dawce azytromycyny 1 g, z uwzględnieniem przeciwwskazań u kobiet w ciąży, gdzie preferowane są azytromycyna, erytromycyna lub amoksycylina.
amoksycylina, azytromycyna, bolesność przydatków, bolesność szyjki macicy, Chlamydia trachomatis, ciąża pozamaciczna, doksycyklina, dyspareunia, dyzuria, erytromycyna, krwawienie międzymiesiączkowe, NAAT, niepłodność, poród przedwczesny, przedwczesne pęknięcie błon płodowych, wydzielina śluzowo-ropna, zakażenie noworodka, zapalenie cewki moczowej, zapalenie jąder, zapalenie najądrzy, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie szyjki macicy, zespół Fitza-Hugha-Curtisa, ziarniniak weneryczny - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie cewki moczowej – Patofizjologia i mechanizm
Zapalenie cewki moczowej (urethritis) to stan zapalny błony śluzowej cewki moczowej, najczęściej wywołany zakażeniami przenoszonymi drogą płciową, klasyfikowany na rzeżączkowe (NGU) i nierzeżączkowe (NGU). Głównym patogenem rzeżączkowego zapalenia jest Neisseria gonorrhoeae, Gram-ujemna dwoinka z okresem inkubacji 2-5 dni, wykorzystująca fimbrię do adhezji i endocytozy w komórkach nabłonkowych. Nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej najczęściej wywołuje Chlamydia trachomatis (15-40% przypadków, okres inkubacji 7-14 dni) oraz Mycoplasma genitalium (15-25% przypadków), która wykazuje rosnącą oporność na makrolidy, zwłaszcza azytromycynę. Inne patogeny to Ureaplasma urealyticum, Trichomonas vaginalis, a także wirusy (np. HSV-1, HSV-2) i bakterie jelitowe. Patogeneza obejmuje adhezję, inwazję, unikanie odpowiedzi immunologicznej (np. sjalilacja LOS u N. gonorrhoeae) oraz namnażanie wewnątrzkomórkowe, co sprzyja przewlekłości infekcji i rozwojowi powikłań.
cewnik moczowy, Chlamydia trachomatis, ciałko elementarne, ciąża pozamaciczna, czynniki wirulencji, endocytoza, krwiomocz, lipooligosacharyd, Mycoplasma genitalium, Neisseria gonorrhoeae, niepłodność, nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, peptydoglikan, proteaza IgA, reaktywne zapalenie stawów, ropień okołocewkowy, ropomocz, śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego, Trichomonas vaginalis, Ureaplasma urealyticum, wirus opryszczki pospolitej, zakażenia przenoszone drogą płciową, zapalenie cewki moczowej, zapalenie najądrza, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie prostaty, zapalenie szyjki macicy, zapalenie wsierdzia, zespół bólu miednicy, zespół bólu pęcherza, zespół Reitera, ziarniniak weneryczny, zwężenie cewki moczowej - Leksykon chorób i schorzeń
Proktitis – Etiologia i przyczyny
Proktitis to zapalenie błony śluzowej odbytnicy obejmujące dystalne 10-12 cm jelita, manifestujące się objawami takimi jak dyskomfort, krwawienie, wydzielina śluzowa lub ropna. Najczęstszą etiologią są nieswoiste zapalne choroby jelit (IBD), w tym wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna, które u około 30% pacjentów manifestują się zapaleniem odbytnicy. Inną istotną przyczyną są zakażenia przenoszone drogą płciową (STI), zwłaszcza u osób uprawiających receptywny seks analny, z patogenami takimi jak Neisseria gonorrhoeae, Chlamydia trachomatis, Treponema pallidum, HSV-1/2 oraz HPV. Dodatkowo, bakteryjne infekcje przewodu pokarmowego (Salmonella, Shigella, Campylobacter, Clostridium difficile) oraz popromienne zapalenie odbytnicy, powikłanie radioterapii miednicy, stanowią istotne przyczyny. Dawki promieniowania ≥8 Gy prowadzą do uszkodzenia DNA komórek jelitowych, co skutkuje przewlekłym stanem zapalnym i włóknieniem błony śluzowej.
chlamydia, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroby przenoszone drogą płciową, czerwonka bakteryjna, eozynofilowe zapalenie odbytnicy, kampylobakterioza, kiła, krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe, niedokrwienne zapalenie odbytnicy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, popromienne zapalenie odbytnicy, rzeżączka, Salmonella, teleangiektazja, wirus brodawczaka ludzkiego, wirus opryszczki, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakażenie Clostridium difficile, zakażenie HIV, zakażenie przewodu pokarmowego, zakaźne zapalenie odbytnicy, zapalenie błony śluzowej odbytnicy, zapalenie odbytnicy, zapalne choroby jelit, ziarniniak weneryczny - Leksykon chorób i schorzeń
Choroby przenoszone drogą płciową – Diagnostyka i diagnoza
Diagnostyka chorób przenoszonych drogą płciową (STD) opiera się na kompleksowym podejściu, które zaczyna się od szczegółowego wywiadu seksualnego i badania fizykalnego, a następnie wykorzystuje różnorodne metody laboratoryjne, w tym testy serologiczne, analizy moczu, wymazy oraz nowoczesne testy molekularne typu NAAT. Testy te charakteryzują się wysoką czułością i swoistością, co jest szczególnie istotne w wykrywaniu bezobjawowych infekcji, takich jak Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoeae, Treponema pallidum (kiła), HIV, wirusowe zapalenie wątroby typu B i C, Trichomonas vaginalis oraz wirusy HSV i HPV. Zalecenia przesiewowe obejmują coroczne badania u kobiet aktywnych seksualnie poniżej 25 roku życia, badania kobiet w ciąży oraz mężczyzn mających kontakty seksualne z mężczyznami (MSM), z częstotliwością badań dostosowaną do indywidualnego ryzyka. W diagnostyce kiły stosuje się dwuetapowy algorytm serologiczny (testy treponemalne i niekrętkowe), a w przypadku rzeżączki ważne jest utrzymanie zdolności hodowli do oceny oporności na antybiotyki.
analiza moczu, badanie fizykalne, badanie ginekologiczne, badanie krwi, badanie przesiewowe, chlamydia, choroba przenoszona drogą płciową, HIV, hodowla bakteryjna, HPV, kiła, krętek blady, materiał genetyczny wirusa, Mycoplasma genitalium, nadzór epidemiologiczny, opryszczka narządów płciowych, panel diagnostyczny, powikłanie, rzęsistek pochwowy, rzeżączka, test amplifikacji kwasu nukleinowego, test molekularny, test serologiczny, Ureaplasma parvum, wirus brodawczaka ludzkiego, wirusowe zapalenie wątroby, ziarniniak weneryczny - Leksykon chorób i schorzeń
Trachoma – Etiologia i przyczyny
Trachoma jest zakaźną chorobą oczu wywołaną przez Chlamydia trachomatis, głównie serotypami A, B, Ba i C, które różnią się od serotypów odpowiedzialnych za zakażenia przenoszone drogą płciową (D-K) oraz ziarniniak weneryczny (L1-L3). Patogeneza opiera się na przewlekłej reakcji nadwrażliwości typu opóźnionego, wywołanej powtarzającą się obecnością antygenów bakterii, co prowadzi do zapalenia spojówek, bliznowacenia powiek i ostatecznie ślepoty. Transmisja odbywa się przez bezpośredni kontakt oko-oko, ręka-oko, fomity oraz muchy (Musca sorbens). Czynniki ryzyka obejmują m.in. wiek (4-6 lat), płeć (kobiety mają 4-krotnie wyższe ryzyko ślepoty), warunki higieniczne, zatłoczenie i dostęp do wody oraz sanitariatów. Choroba rozwija się w dwóch fazach: aktywnej infekcji i przewlekłego bliznowacenia, które wymaga ponad 150 epizodów zakażeń w ciągu życia, aby doszło do powikłań prowadzących do ślepoty.
bakteria wewnątrzkomórkowa, bliski kontakt, bliznowacenie powiek, bliznowacenie spojówki, chirurgia trichiasis, Chlamydia trachomatis, ciałka siateczkowate, fomit, nadwrażliwość typu opóźnionego, serotyp, strategia SAFE, szybki test diagnostyczny, test przeciwciał, trichiasis, zakażenie nawracające, zakażenie przenoszone drogą płciową, zakaźna ślepota, zapalenie rogówki, zapalenie rogówki i spojówki, zapalenie spojówek, ziarniniak weneryczny, zmętnienie rogówki - Leksykon chorób i schorzeń
Chlamydia – Etiologia i przyczyny
Chlamydia trachomatis to Gram-ujemna, beztlenowa bakteria, będąca obligatoryjnym pasożytem wewnątrzkomórkowym, odpowiedzialna za najczęstsze na świecie infekcje przenoszone drogą płciową oraz jaglicę – główną przyczynę infekcyjnej ślepoty. Bakteria posiada unikalny cykl rozwojowy obejmujący zakaźne ciałka elementarne (EB) i metabolicznie aktywne ciałka siateczkowate (RB). Zakażenie rozpoczyna się adhezją EB do komórek gospodarza, następnie EB przekształcają się w RB, które namnażają się wewnątrzkomórkowo, a po replikacji ponownie transformują w EB, uwalniane do infekcji kolejnych komórek. C. trachomatis dzieli się na 18 serowarów, z których A-C wywołują jaglicę, D-K zakażenia dróg płciowych, a L1-L3 powodują inwazyjny lymphogranuloma venereum (LGV). Transmisja odbywa się głównie drogą kontaktów seksualnych (pochwowy, analny, oralny) oraz wertykalnie podczas porodu, co może skutkować zapaleniem spojówek i płuc u noworodków. Ryzyko zakażenia zwiększają młody wiek (szczególnie poniżej 25 lat), kobiety, liczne kontakty seksualne, brak prezerwatyw oraz wcześniejsze zakażenia. Bakteria może przejść w stan przetrwały, chroniący ją przed antybiotykami i układem odpornościowym, co sprzyja przewlekłym zakażeniom i powikłaniom, takim jak niepłodność i ciąże pozamaciczne.
autoinokulacja, azytromycyna, bakteria beztlenowa, białko błony zewnętrznej, białko efektorowe, Chlamydia trachomatis, ciałko elementarne, ciałko siateczkowate, ciąża pozamaciczna, interferon gamma, jaglica, lymphogranuloma venereum, moksyfloksacyna, pasożyt wewnątrzkomórkowy, polimorfizm cytokin, receptor Toll-podobny, serowar, ślepota infekcyjna, stan przetrwały bakterii, terapia bakteriofagowa, transmisja wertykalna, zapalenie jajowodów, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie płuc noworodków, zapalenie spojówek, ziarniniak weneryczny - Leksykon chorób i schorzeń
Chlamydia – Patofizjologia i mechanizm
Chlamydia to obligatoryjnie wewnątrzkomórkowa bakteria Gram-ujemna, charakteryzująca się unikalnym dwufazowym cyklem rozwojowym obejmującym zakaźne ciałka elementarne (EB, ~0,3 μm) oraz metabolicznie aktywne ciałka siateczkowate (RB, ~1 μm). Cykl ten trwa 48-72 godziny i umożliwia bakteriom adaptację do środowiska wewnątrzkomórkowego oraz unikanie odpowiedzi immunologicznej gospodarza. Patogeneza opiera się na przyłączaniu EB do komórek nabłonkowych za pośrednictwem białek MOMP, OmcB, Pmps i proteoglikanów siarczanu heparanu, a następnie internalizacji indukowanej przez efektory systemu sekrecji typu III (T3SS), takie jak TarP i TmeA, które reorganizują cytoszkielet aktynowy. Wewnątrzkomórkowa inkluzja chroni bakterie przed degradacją lizosomalną i umożliwia pozyskiwanie składników odżywczych z komórki gospodarza, co jest niezbędne ze względu na zredukowany genom Chlamydia (1,04 Mb, 895 ORF dla C. trachomatis). Bakterie modulują odpowiedź immunologiczną gospodarza, hamując apoptozę i przechodząc w stan przetrwały (aberrant bodies), szczególnie pod wpływem interferonu gamma (IFN-γ), który indukuje degradację tryptofanu przez IDO. Zakażenie wywołuje silną odpowiedź zapalną z udziałem cytokin (IL-1α, IL-6, IL-8, GM-CSF) i limfocytów Th1 produkujących IFN-γ, co jest kluczowe dla kontroli infekcji, ale przewlekły stan zapalny prowadzi do powikłań takich jak zapalenie narządów miednicy mniejszej, bliznowacenie jajowodów, niepłodność oraz zwiększone ryzyko ciąży pozamacicznej.
3-dioksygenaza, apoptoza, azytromycyna, bakteria Gram-ujemna, bakteria wewnątrzkomórkowa, białko szoku cieplnego, ciałko aberracyjne, ciałko elementarne, ciałko siateczkowate, ciąża pozamaciczna, cytoszkielet aktynowy, czynnik wirulencji, doksycyklina, immunoglobulina A, indoloamino-2, interferon gamma, jaglica, liza komórkowa, odpowiedź humoralna, proteoglikan siarczanu heparanu, system sekrecji typu III, translacja mRNA, zapalenie cewki moczowej, zapalenie najądrzy, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie płuc, zapalenie prostaty, zapalenie spojówek, zespół Reitera, ziarniniak weneryczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Erythromycinum Intravenosum TZF 300 mg
Erythromycinum Intravenosum TZF, zawierający 300 mg erytromycyny w postaci laktobionianu, jest wskazany do leczenia ciężkich zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na erytromycynę, szczególnie gdy konieczne jest szybkie osiągnięcie wysokiego stężenia leku we krwi lub gdy podanie doustne jest niemożliwe. Preparat znajduje zastosowanie w szerokim spektrum zakażeń dróg oddechowych, w tym górnych (np. ostre bakteryjne zapalenie migdałków, ropień okołomigdałkowy, zapalenie gardła, krtani, zatok) oraz dolnych (zapalenie tchawicy, oskrzeli, płuc w różnych postaciach, choroba legionistów). Ponadto erytromycyna dożylna jest stosowana w leczeniu zakażeń ucha, jamy ustnej (np. angina Vincenta), oczu, skóry i tkanek miękkich (czyraki, róża), a także wybranych zakażeń przewodu pokarmowego (zapalenie pęcherzyka żółciowego, gronkowcowe zapalenia jelita cienkiego i okrężnicy).
angina Vincenta, atypowe zapalenie płuc, choroba legionistów, czyrak, dysfagia, erytromycyna dożylna, gronkowcowe zapalenie jelita, kiła pierwotna, laktobionian erytromycyny, lek przeciwbakteryjny, oporność bakterii, ostre zapalenie oskrzeli, płatowe zapalenie płuc, posocznica, profilaktyka zakażeń, ropień okołomigdałkowy, róża, rozstrzenie oskrzeli, rzeżączka, wrażliwość na erytromycynę, wtórne zakażenie bakteryjne, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie okołooperacyjne, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie cewki moczowej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie migdałków, zapalenie okrężnicy, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie płuc, zapalenie powiek, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie tchawicy, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok, ziarniniak weneryczny - Leksykon chorób i schorzeń
Choroby przenoszone drogą płciową – Epidemiologia
Choroby przenoszone drogą płciową (STDs) stanowią poważne wyzwanie zdrowia publicznego globalnie, z ponad 1 milionem nowych zakażeń dziennie i 374 milionami rocznie w grupie wiekowej 15-49 lat, obejmującymi chlamydiozę, rzeżączkę, kiłę i rzęsistkowicę. W USA w 2023 roku zgłoszono ponad 2,4 miliona przypadków, z chlamydiozą dominującą (1,6 mln przypadków, 496/100 000), a rzeżączką i kiłą wykazującymi zmienne trendy – rzeżączka spadła o 7%, kiła pierwotna i wtórna o 10%, natomiast kiła wrodzona wzrosła o 3%. Najbardziej narażone grupy to młodzi dorośli (15-34 lata), kobiety, osoby z mniejszości etnicznych i społeczności LGBTQ+. Koszty medyczne nowych zakażeń w USA sięgają 15,9 mld USD, z czego 13,7 mld przypada na HIV. Nadzór epidemiologiczny, prowadzony przez CDC i WHO, jest kluczowy dla monitorowania trendów, planowania interwencji i alokacji zasobów, jednak ograniczenia w raportowaniu i zmienność w systemach nadzoru utrudniają pełną ocenę epidemiologii STDs.
badanie przesiewowe, chlamydioza, choroba przenoszona drogą płciową, HPV, kiła, kiła pierwotna i wtórna, kiła wrodzona, kłykciny kończyste, oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe, opryszczka narządów płciowych, poradnictwo behawioralne, przyspieszona terapia partnera, rzęsistkowica, rzeżączka, zakażenie przenoszone drogą płciową, ziarniniak weneryczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Erythromycinum TZF 200 mg
Erytromycyna w dawce 200 mg w postaci tabletek powlekanych jest makrolidowym antybiotykiem o szerokim spektrum działania, stosowanym w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na ten lek. Wskazania obejmują zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, takie jak zapalenie migdałków, ropień okołomigdałkowy, zapalenie gardła, krtani, zatok, a także wtórne zakażenia bakteryjne po grypie i przeziębieniach. Ponadto erytromycyna jest skuteczna w leczeniu zapalenia tchawicy, ostrym i przewlekłym zapaleniu oskrzeli, różnych postaciach zapalenia płuc (płatowe, odoskrzelowe, atypowe), rozstrzeni oskrzeli oraz chorobie legionistów. Lek znajduje również zastosowanie w leczeniu zakażeń ucha środkowego i zewnętrznego, zapalenia dziąseł, anginy Vincenta oraz zapalenia powiek (blepharitis).
angina Vincenta, antybiotyk makrolidowy, błonica, choroba legionistów, czyrak, dwoinka rzeżączki, gronkowcowe zapalenie jelita, kiła pierwotna, krętek blady, maczugowiec błonicy, paciorkowiec beta-hemolizujący, płonica, ropień okołomigdałkowy, róża, rozstrzenie oskrzeli, rzeżączka, szkarlatyna, wtórne zakażenie bakteryjne, zakażenie okołooperacyjne, zakażenie ucha środkowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie płuc, zapalenie powiek, zapalenie szpiku, zapalenie tchawicy, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie ucha zewnętrznego, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok, ziarniniak weneryczny