25-OH-D

25-OH-D (25-hydroksywitamina D) to główna forma krążącej witaminy D w organizmie, powstająca w wyniku hydroksylacji witaminy D w wątrobie. Jest to klinicznie istotny marker używany do oceny statusu witaminy D w organizmie, ponieważ ma dłuższy okres półtrwania niż aktywna forma 1,25(OH)2D.

Pomiar stężenia 25-OH-D w surowicy jest złotym standardem w diagnostyce niedoboru witaminy D. Prawidłowe wartości zwykle mieszczą się w zakresie 30-80 ng/ml (75-200 nmol/l). Stężenia poniżej 20 ng/ml wskazują na niedobór, a poniżej 10 ng/ml na ciężki niedobór, który może prowadzić do krzywicy u dzieci i osteomalacji u dorosłych.

Niedobór 25-OH-D jest powiązany z wieloma schorzeniami, w tym z osteoporozą, chorobami sercowo-naczyniowymi, cukrzycą, chorobami autoimmunologicznymi i niektórymi nowotworami. Monitorowanie poziomu 25-OH-D jest szczególnie ważne u pacjentów z zaburzeniami wchłaniania, przewlekłymi chorobami wątroby i nerek oraz u osób starszych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Dekristol Pro 25 000 IU

Cholekalcyferol (witamina D3) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo stosowania. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, ryfampicyna oraz glikokortykosteroidy (np. prednizon, deksametazon), przyspieszają metabolizm witaminy D3, co prowadzi do obniżenia jej aktywności. Z kolei leki przeciwgruźlicze (izoniazyd) i przeciwgrzybicze (imidazole) hamują aktywację metaboliczną witaminy D3, zmniejszając stężenie jej aktywnej formy 1,25-dihydroksycholekalcyferolu. Ponadto, leki wpływające na wchłanianie tłuszczów, takie jak orlistat, parafina ciekła czy kolestyramina, ograniczają biodostępność cholekalcyferolu. Szczególną uwagę należy zwrócić na diuretyki tiazydowe, które zmniejszają wydalanie wapnia, zwiększając ryzyko hiperkalcemii, oraz glikozydy nasercowe (digoksyna, digitoksyna), u których jednoczesne stosowanie z witaminą D3 może nasilać toksyczność i ryzyko arytmii poprzez podwyższenie stężenia wapnia. Zaleca się monitorowanie stężenia 25-OH-D, wapnia w osoczu i moczu oraz wykonywanie badań EKG u pacjentów stosujących te leki razem z Dekristol Pro (dawka 25 000 IU).
1-hydrolaza 25-hydroksywitaminy D, 25-dihydroksycholekalcyferol, 25-hydroksycholekalcyferol, 25-OH-D, aktynomycyna, alfakalcydol, analog witaminy D, badanie EKG, barbituran, chlortalidon, cholekalcyferol, dezaktywacja metaboliczna, digitoksyna, digoksyna, diuretyk tiazydowy, działanie niepożądane, fenobarbital, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, gruźlica, hiperkalcemia, hiperwitaminoza D, hydrochlorotiazyd, indukcja enzymów wątrobowych, izoniazyd, kalcytriol, karbamazepina, kolestyramina, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwgrzybiczny, nadciśnienie tętnicze, orlistat, pentobarbital, pochodna benzotiadiazyny, ryfampicyna, środek przeczyszczający, wymiennik jonowy, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Kalcyfediol – Interakcje

Kalcyfediol, aktywny metabolit witaminy D, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Induktory enzymów wątrobowych (fenytoina, fenobarbital, prymidon) przyspieszają metabolizm kalcyfediolu, obniżając jego stężenie w osoczu, co wymaga monitorowania poziomu 25-OH-D i ewentualnej korekty dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkalcemii nasilającej toksyczność glikozydów nasercowych (np. digoksyny), co może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca – konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia wapnia i EKG. Leki zmniejszające wchłanianie kalcyfediolu, takie jak kolestyramina, kolestypol, orlistat, parafina i oleje mineralne, wymagają zachowania odstępów czasowych (min. 2 godziny) między podaniem. Diuretyki tiazydowe (np. hydrochlorotiazyd) zwiększają ryzyko hiperkalcemii, zwłaszcza u pacjentów z niedoczynnością przytarczyc, co wymaga regularnego monitorowania wapnia w surowicy.
25-OH-D, alkoholizm, analog witaminy D, bisfosfonian, chloramfenikol, choroba wątroby, digoksyna, diuretyk tiazydowy, dławica piersiowa, etydronian, fenytoina, glikozyd naparstnicy, glikozyd nasercowy, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hipermagnezemia, hipokalcemia, hydrochlorotiazyd, induktor CYP3A4, induktor enzymu wątrobowego, kalcyfediol, kalcytonina, kolestyramina, kortykosteroid, lek przeciwpadaczkowy, niedoczynność przytarczyc, olej mineralny, pamidronian, plikamycyna, powikłanie sercowo-naczyniowe, preparat wapnia, produkt leczniczy, przewlekła choroba nerek, przewlekła niewydolność nerek, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Vigalex Max 4000 IU

Produkt Vigalex Max zawiera witaminę D3 (cholekalcyferol) w dawce 4000 IU, której skuteczność i bezpieczeństwo mogą być modyfikowane przez liczne interakcje lekowe. Produkty zobojętniające zawierające glin i magnez mogą zwiększać stężenia tych jonów w surowicy, co wymaga monitorowania gospodarki mineralnej, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak fenytoina, barbiturany, ryfampicyna i izoniazyd, obniżają stężenie 25-hydroksy-witaminy D, co może wymagać korekty dawki witaminy D. Tiazydowe diuretyki zwiększają ryzyko hiperkalcemii poprzez zmniejszenie wydalania wapnia, dlatego konieczna jest regularna kontrola stężenia wapnia w surowicy i moczu. Glikokortykosteroidy mogą hamować metabolizm witaminy D, co również może wymagać zwiększenia dawki cholekalcyferolu.
25-hydroksy-witamina D, 25-OH-D, analogi witaminy D, badanie EKG, barbiturany, cholekalcyferol, glikokortykosteroidy, glikozydy nasercowe, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hipermagnezemia, indukcja enzymów wątrobowych, kalcytriol, leki przeciwgruźlicze, nieaktywne metabolity, osteoporoza, ryfampicyna, tiazydowe leki moczopędne, toksyczność glinu, toksyczność naparstnicy, witamina D3, zaburzenia gospodarki wapniowej, zaburzenia mineralizacji kości, zaburzenia rytmu serca

25-OH-D

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Dekristol Pro 25 000 IU

Kalcyfediol – Interakcje

Interakcje leku – Vigalex Max 4000 IU