zaburzenia wielonarządowe

Zaburzenia wielonarządowe to stan patologiczny, w którym dochodzi do nieprawidłowego funkcjonowania więcej niż jednego układu lub narządu w organizmie człowieka. Najczęściej termin ten odnosi się do zespołu niewydolności wielonarządowej (MOF – Multiple Organ Failure) lub zespołu dysfunkcji wielonarządowej (MODS – Multiple Organ Dysfunction Syndrome), które są poważnymi powikłaniami stanów krytycznych.

Najczęstszymi przyczynami zaburzeń wielonarządowych są: ciężkie infekcje prowadzące do sepsy, rozległy uraz, wstrząs, rozległe oparzenia, ostre zapalenie trzustki czy masywne przetoczenia krwi. Patofizjologia tych zaburzeń obejmuje kaskadę reakcji ogólnoustrojowych z udziałem mediatorów zapalenia, cytokin, aktywacji układu dopełniacza oraz zaburzeń mikrokrążenia.

Klinicznie zaburzenia wielonarządowe manifestują się niewydolnością oddechową (zespół ostrej niewydolności oddechowej – ARDS), niewydolnością krążenia, ostrym uszkodzeniem nerek, niewydolnością wątroby, koagulopatią, encefalopatią oraz dysfunkcją przewodu pokarmowego. Diagnostyka obejmuje monitorowanie parametrów życiowych, badania laboratoryjne oceniające funkcje poszczególnych narządów oraz badania obrazowe.

Leczenie zaburzeń wielonarządowych wymaga kompleksowego podejścia w warunkach oddziału intensywnej terapii. Podstawą terapii jest leczenie przyczynowe (np. kontrola źródła infekcji, stabilizacja złamań), wspomaganie funkcji narządów (wentylacja mechaniczna, leki inotropowe, techniki nerkozastępcze), odpowiednie żywienie oraz profilaktyka powikłań. Śmiertelność w zespole niewydolności wielonarządowej pozostaje wysoka i wzrasta wraz z liczbą niewydolnych narządów.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl