owrzodzenie powierzchniowe

Owrzodzenie powierzchniowe to ubytek nabłonka i powierzchownych warstw tkanek, który nie przekracza błony podstawnej. Jest to płytka zmiana patologiczna obejmująca jedynie powierzchowne warstwy skóry lub błon śluzowych.

W przeciwieństwie do głębszych owrzodzeń, zmiany powierzchowne zazwyczaj goją się bez pozostawienia blizny. Najczęstsze lokalizacje to błony śluzowe jamy ustnej, przewodu pokarmowego, narządów płciowych oraz skóra narażona na urazy lub przewlekłe drażnienie.

Etiologia owrzodzeń powierzchniowych jest zróżnicowana i obejmuje: czynniki infekcyjne (wirusy, bakterie, grzyby), urazy mechaniczne, chemiczne lub termiczne, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia metaboliczne, reakcje polekowe oraz stany zapalne. Diagnostyka wymaga często oceny klinicznej, badań mikrobiologicznych oraz w wybranych przypadkach biopsji.

Leczenie owrzodzeń powierzchniowych zależy od przyczyny ich powstania i obejmuje eliminację czynnika wywołującego, miejscową pielęgnację zmiany, leki przeciwzapalne, przeciwbólowe, a w przypadku zakażeń – odpowiednią antybiotykoterapię lub leczenie przeciwwirusowe.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl