zgorzel mokra

Zgorzel mokra (łac. gangraena humida) to postać martwicy tkanek charakteryzująca się obecnością zakażenia bakteryjnego, najczęściej bakteriami beztlenowymi. W przeciwieństwie do zgorzeli suchej, tkanki są wilgotne, obrzęknięte, z charakterystycznym nieprzyjemnym zapachem.

Proces chorobowy rozwija się najczęściej w kończynach dolnych u pacjentów z zaawansowaną miażdżycą, cukrzycą, urazami lub po operacjach. Zakażenie bakteryjne prowadzi do rozkładu tkanek, uwolnienia enzymów proteolitycznych i wytworzenia gazów gnilnych. Klinicznie obserwuje się obrzęk, zmiany zabarwienia skóry od sinofioletowego do czarnego, pęcherze wypełnione cuchnącą treścią oraz trzeszczenie przy dotyku (crepitatio).

Leczenie zgorzeli mokrej wymaga agresywnego podejścia, obejmującego szerokospektralną antybiotykoterapię, radykalne chirurgiczne opracowanie rany z usunięciem martwiczych tkanek, a w zaawansowanych przypadkach – amputację kończyny. Istotne jest również wyrównanie chorób współistniejących, zwłaszcza cukrzycy. Nieleczona zgorzel mokra stanowi bezpośrednie zagrożenie życia z powodu ryzyka rozwoju sepsy.

W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić zgorzel gazową, zakrzepicę żył głębokich, martwicze zapalenie powięzi oraz zaawansowane zmiany niedokrwienne. Kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia, co znacząco poprawia rokowanie.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl