psychoterapia behawioralna

Psychoterapia behawioralna to nurt terapeutyczny oparty na teorii uczenia się i założeniu, że zachowania są nabyte poprzez warunkowanie i modelowanie. Podejście to koncentruje się na obserwacji obecnych zachowań pacjenta, a nie na nieświadomych procesach czy przeszłych doświadczeniach.

W praktyce klinicznej psychoterapia behawioralna wykorzystuje techniki takie jak desensytyzacja systematyczna, ekspozycja, flooding, modelowanie, trening asertywności czy techniki relaksacyjne. Skuteczność tej metody została potwierdzona badaniami empirycznymi, szczególnie w leczeniu zaburzeń lękowych, fobii, uzależnień oraz niektórych zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych.

Współcześnie klasyczna terapia behawioralna często występuje jako element terapii poznawczo-behawioralnej (CBT), która łączy interwencje behawioralne z pracą nad schematami poznawczymi pacjenta. Psychoterapia behawioralna jest podejściem ustrukturyzowanym, zorientowanym na konkretne cele terapeutyczne i często krótkoterminowym w porównaniu z innymi nurtami psychoterapeutycznymi.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fevarin 50 mg

Maleinian fluwoksaminy (Fevarin) stosowany jest w leczeniu depresji oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD) z dawkowaniem dostosowanym do wskazań i wieku pacjenta. W terapii depresji u dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 50-100 mg/dobę, z dawką docelową 100 mg/dobę i maksymalną do 300 mg/dobę. Dawki do 150 mg podaje się jednorazowo wieczorem, natomiast powyżej 150 mg dawka powinna być podzielona na 2-3 podania. Leczenie powinno trwać minimum 6 miesięcy, a dawkowanie dostosowywane indywidualnie, dążąc do najmniejszej skutecznej dawki. U dzieci i młodzieży poniżej 18 lat Fevarin nie jest zalecany w leczeniu depresji ze względu na brak potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwa. W przypadku OCD u dorosłych dawka początkowa to 50 mg/dobę, z dawką docelową 100-300 mg/dobę i maksymalną 300 mg/dobę, stosowaną podobnie jak w depresji pod względem podziału dawek. U dzieci powyżej 8 lat i młodzieży z OCD dawka początkowa wynosi 25 mg/dobę, z dawką skuteczną zazwyczaj 50-200 mg/dobę i maksymalną 200 mg/dobę, przy czym dawki powyżej 50 mg dzieli się na dwie dawki, z większą podawaną wieczorem.
dawka dobowa, dawka maksymalna, dawka początkowa, depresja u dorosłych, duże zaburzenie depresyjne, działanie niepożądane, farmakoterapia, Fevarin, fluwoksamina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OCD, odpowiedź terapeutyczna, psychoterapia behawioralna, tabletka powlekana, terapia, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół odstawienny
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluoxetine Aurovitas 20 mg

Fluoxetine Aurovitas zawiera 22,357 mg fluoksetyny chlorowodorku, odpowiadającego 20 mg fluoksetyny w każdej kapsułce. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wskazania klinicznego, wieku pacjenta oraz współistniejących schorzeń. W leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych i osób starszych zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 60 mg/dobę przy braku odpowiedzi klinicznej, przy czym ocenę skuteczności przeprowadza się po 3-4 tygodniach. W OCD dawka początkowa jest również 20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 60 mg/dobę, a skuteczność ocenia się po 10 tygodniach terapii. W bulimii zalecana dawka to 60 mg/dobę, jednak skuteczność długoterminowa powyżej 3 miesięcy nie została potwierdzona. U dzieci i młodzieży (≥ 8 lat) z umiarkowanym do ciężkiego epizodem depresji dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę (2,5 ml roztworu), z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a ocenę skuteczności wykonuje się po 9 tygodniach. U pacjentów w podeszłym wieku dawki zwykle nie przekraczają 40 mg/dobę, z maksymalną dawką 60 mg/dobę, a u osób z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się stosowanie mniejszych lub rzadszych dawek, np. 20 mg co drugi dzień.
biorównoważność, bulimia, chlorowodorek fluoksetyny, dawka podzielona, dawka pojedyncza, epizod dużej depresji, fluoksetyna, interakcja lekowa, objawy odstawienne, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, psychoterapia behawioralna, terapia fluoksetyną, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Seronil 20 mg

Seronil, zawierający 20 mg fluoksetyny (22,4 mg chlorowodorku fluoksetyny), jest dostępny w kapsułkach twardych oraz tabletkach 10 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do wskazań terapeutycznych, wieku i stanu klinicznego pacjenta. W leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych i osób starszych zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększenia do maksymalnie 60 mg/dobę, przy czym skuteczność ocenia się po 3-4 tygodniach. Terapia powinna trwać co najmniej 6 miesięcy, a dawkę należy indywidualizować, utrzymując najmniejszą skuteczną. W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych dawka początkowa również wynosi 20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 60 mg/dobę, a ocenę skuteczności przeprowadza się po 10 tygodniach; leczenie może być kontynuowane dłużej, choć skuteczność powyżej 24 tygodni nie jest potwierdzona. W bulimii nervosa zalecana dawka to 60 mg/dobę, jednak długoterminowa skuteczność powyżej 3 miesięcy nie została udokumentowana. U dzieci od 8 roku życia z umiarkowaną do ciężkiej depresją dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem specjalisty z oceną po 9 tygodniach i 6 miesiącach terapii.
bulimia nervosa, chlorowodorek fluoksetyny, działanie niepożądane, epizod dużej depresji, fluoksetyna, kapsułka twarda, metabolizm wątrobowy, odpowiedź kliniczna, psychoterapia behawioralna, reakcja odstawienia, stężenie leku w osoczu, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne
Leksykon substancji czynnych
Fluoksetyna – Dawkowanie i sposób podawania

Fluoksetyna jest lekiem stosowanym doustnie w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz bulimii, z dawkowaniem dostosowanym do wieku i stanu pacjenta. U dorosłych i osób starszych dawka początkowa wynosi 20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 60 mg/dobę, przy czym u osób w podeszłym wieku zaleca się ostrożne zwiększanie dawki, nie przekraczając zwykle 40 mg/dobę. W leczeniu bulimii stosuje się dawkę 60 mg/dobę. U dzieci od 8 roku życia i młodzieży z depresją dawka początkowa to 10 mg/dobę, zwiększana do 20 mg/dobę pod nadzorem specjalisty, z ograniczonym doświadczeniem klinicznym powyżej tej dawki. W przypadku niewydolności wątroby lub nerek zaleca się zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami (np. 20 mg co drugi dzień), a dawka nie powinna przekraczać 80 mg/dobę.
bulimia, bulimia nervosa, dawka początkowa, dializa, epizod dużej depresji, fluoksetyna, metabolit, niewydolność nerek, norfluoksetyna, podanie doustne, psychoterapia behawioralna, reakcja odstawienna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół odstawienny
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluoksetyna EGIS 20 mg

Fluoksetyna EGIS jest stosowana w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD) oraz bulimii u dorosłych, osób w podeszłym wieku oraz dzieci i młodzieży powyżej 8 lat. Dawkowanie początkowe dla dorosłych i osób starszych wynosi zazwyczaj 20 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększenia do maksymalnie 60 mg/dobę, przy czym u osób w podeszłym wieku zaleca się ostrożne zwiększanie dawki, nie przekraczając zwykle 40 mg/dobę (maksymalnie 60 mg/dobę). W leczeniu bulimii dawka wynosi 60 mg/dobę, jednak brak jest danych potwierdzających skuteczność powyżej 3 miesięcy. U dzieci i młodzieży dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę po 1-2 tygodniach, a dalsze zwiększanie jest ograniczone ze względu na ograniczone dane kliniczne. Terapia powinna być monitorowana, a skuteczność oceniana odpowiednio po 3-4 tygodniach (depresja), 10 tygodniach (OCD) lub 9 tygodniach (dzieci i młodzież). Czas trwania leczenia epizodów depresji powinien wynosić minimum 6 miesięcy, a w OCD możliwe jest przedłużenie terapii powyżej 10 tygodni, choć brak jest dowodów na skuteczność długoterminową powyżej 24 tygodni.
bulimia, dawka podzielona, działanie niepożądane, epizod ciężkiej depresji, epizod dużej depresji, fluoksetyna, psychoterapia behawioralna, reakcja odstawienia, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, żarłoczność psychiczna, zespół odstawienia
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fevarin 100 mg

Fevarin, zawierający maleinian fluwoksaminy, jest wskazany w leczeniu depresji oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD) u dorosłych. W terapii depresji dawka początkowa wynosi 50-100 mg/dobę, z zalecaną dawką 100 mg/dobę i maksymalną do 300 mg/dobę. Dawki do 150 mg podaje się jednorazowo wieczorem, natomiast powyżej 150 mg dawkę dzieli się na 2-3 podania. Leczenie powinno trwać minimum 6 miesięcy, a dawkowanie dostosowywać indywidualnie, z uwzględnieniem skuteczności i tolerancji. U dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia Fevarin nie jest zalecany w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych ze względu na brak potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwa. W przypadku OCD u dorosłych dawka początkowa to 50 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 300 mg/dobę, stosując podobne zasady dawkowania jak w depresji. Terapia powinna być kontynuowana co najmniej 10 tygodni, z okresową oceną zasadności dalszego leczenia.
dawka dobowa, depresja, duże zaburzenia depresyjne, działania niepożądane, farmakoterapia, Fevarin, fluwoksamina, maleinian fluwoksaminy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy odstawienia, OCD, odpowiedź terapeutyczna, psychoterapia behawioralna, tabletki powlekane, terapia fluwoksaminą, wskazanie terapeutyczne, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluoksetyna EGIS 10 mg

Fluoksetyna EGIS wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od wskazania klinicznego oraz grupy pacjentów. W leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych i osób w podeszłym wieku dawka początkowa wynosi 20 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększenia do 60 mg/dobę, przy czym ocenę skuteczności przeprowadza się po 3-4 tygodniach, a terapia powinna trwać co najmniej 6 miesięcy. W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych dawka początkowa również wynosi 20 mg/dobę, z oceną skuteczności po 10 tygodniach i możliwością kontynuacji leczenia powyżej 10 tygodni, jednak bez potwierdzonej skuteczności powyżej 24 tygodni. W bulimii zalecana dawka to 60 mg/dobę, z terapią trwającą do 3 miesięcy. U dzieci i młodzieży (≥8 lat) z umiarkowanym do ciężkiego epizodem depresji dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę po 1-2 tygodniach, a ocenę skuteczności przeprowadza się po 9 tygodniach. U osób w podeszłym wieku dawka dobowa nie powinna przekraczać 40 mg, a maksymalnie 60 mg/dobę, ze szczególną ostrożnością przy zwiększaniu dawki.
bulimia, dawka maksymalna, dawkowanie leku, depresja, epizod depresji, epizod dużej depresji, fluoksetyna, interakcja lekowa, modyfikacja dawki, pacjent w podeszłym wieku, psychoterapia behawioralna, reakcja odstawienia, stężenie leku, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, żarłoczność psychiczna, zespół odstawienny
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bioxetin 20 mg

Bioxetin, zawierający 20 mg fluoksetyny (chlorowodorek fluoksetyny), jest stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz bulimii nervosa u dorosłych, osób w podeszłym wieku oraz dzieci powyżej 8 lat. Dawkowanie u dorosłych i osób starszych rozpoczyna się standardowo od 20 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnie 60 mg/dobę, przy czym u osób w podeszłym wieku zaleca się ostrożne zwiększanie dawki, nie przekraczając 40 mg/dobę jako dawki standardowej. W leczeniu bulimii stosuje się stałą dawkę 60 mg/dobę, jednak skuteczność terapii powyżej 3 miesięcy nie została potwierdzona. U dzieci i młodzieży dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę po 1-2 tygodniach, a dalsze dawkowanie wymaga specjalistycznego nadzoru. Terapia epizodu depresji powinna trwać minimum 6 miesięcy, a w przypadku zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych możliwe jest stosowanie do 24 tygodni, z regularną oceną skuteczności po 2-10 tygodniach.
Bioxetin, bulimia nervosa, chlorowodorek fluoksetyny, działanie niepożądane, epizod dużej depresji, farmakoterapia, fluoksetyna, interakcja lekowa, leczenie farmakologiczne, objawy odstawienne, psychoterapia behawioralna, stężenie leku w osoczu, terapia, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie psychiczne, żarłoczność psychiczna, zespół odstawienny
Leksykon substancji czynnych
Fluwoksamina – Dawkowanie i sposób podawania

Fluwoksamina w postaci maleinianu fluwoksaminy (Fevarin) jest stosowana w leczeniu depresji i zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD) u dorosłych oraz OCD u dzieci powyżej 8 lat. W depresji u dorosłych dawka początkowa wynosi 50-100 mg/dobę, standardowa dawka to 100 mg/dobę, a maksymalna do 300 mg/dobę, z podawaniem ≤150 mg jednorazowo wieczorem, a >150 mg w 2-3 dawkach podzielonych. Leczenie powinno trwać minimum 6 miesięcy. W OCD u dorosłych dawka początkowa to 50 mg/dobę, zalecana 100-300 mg/dobę, maksymalna 300 mg/dobę, z podobnym schematem dawkowania i czasem terapii powyżej 10 tygodni, do 24 tygodni, z okresową oceną. U dzieci i młodzieży z OCD dawka początkowa wynosi 25 mg/dobę, zwiększana o 25 mg co 4-7 dni do dawki skutecznej 50-200 mg/dobę (maksymalnie 200 mg/dobę), z podawaniem ≤50 mg jednorazowo przed snem, a >50 mg w 2 dawkach podzielonych (większa dawka wieczorem). Nie zaleca się stosowania fluwoksaminy w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych u osób poniżej 18 lat. U pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek leczenie należy rozpoczynać od małych dawek pod ścisłą kontrolą lekarską.
dawka maksymalna, dawka początkowa, dawka podzielona, depresja, duże zaburzenie depresyjne, działanie niepożądane, farmakoterapia, Fevarin, fluwoksamina, maleinian fluwoksaminy, metabolizm leku, nagłe odstawienie leku, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OCD, psychoterapia behawioralna, schemat dawkowania, tabletka powlekana, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół odstawienny
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluoxetine Vitabalans 20 mg

Fluoxetine Vitabalans zawiera 20 mg chlorowodorku fluoksetyny w formie tabletek powlekanych o średnicy 9 mm, przeznaczonych do podawania doustnego. Dawkowanie jest indywidualnie dostosowywane w zależności od wskazania i pacjenta. W leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych i osób starszych zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 60 mg/dobę w ciągu 3-4 tygodni, przy czym leczenie powinno trwać co najmniej 6 miesięcy. W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych dawka początkowa również wynosi 20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 60 mg/dobę po 2 tygodniach, a minimalny czas leczenia to 10 tygodni. W bulimii nervosa zalecana dawka to 60 mg/dobę, jednak skuteczność długoterminowa powyżej 3 miesięcy nie została potwierdzona. U dzieci od 8 roku życia z umiarkowaną do ciężką depresją dawka początkowa to 10 mg/dobę, zwiększana do 20 mg/dobę po 1-2 tygodniach, z koniecznością specjalistycznego nadzoru i ograniczonym doświadczeniem klinicznym powyżej 20 mg/dobę i 9 tygodni leczenia.
bulimia nervosa, chlorowodorek fluoksetyny, dawka dobowa, dawka podzielona, dawka pojedyncza, epizod dużej depresji, farmakoterapia, fluoksetyna, interakcja lekowa, niewydolność wątroby, objaw choroby, objaw odstawienny, odpowiedź terapeutyczna, podeszły wiek, psychoterapia behawioralna, stężenie leku w osoczu, tabletka powlekana, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Seronil 10 mg

Lek Seronil zawiera chlorowodorek fluoksetyny w dawce 11,2 mg odpowiadającej 10 mg fluoksetyny i jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o wymiarach 5 x 10 mm. Dawkowanie leku jest ściśle zależne od wskazania klinicznego, wieku pacjenta oraz jego stanu zdrowia. W leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych i osób starszych zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększenia do maksymalnie 60 mg/dobę, przy czym dawkę należy zweryfikować po 3-4 tygodniach terapii. W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych dawka początkowa i zalecana to również 20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 60 mg/dobę po 2 tygodniach, a ocenę skuteczności należy przeprowadzić po 10 tygodniach. W bulimii nervosa stosuje się dawkę 60 mg/dobę, jednak brak jest dowodów na skuteczność leczenia powyżej 3 miesięcy. U dzieci od 8 roku życia z epizodami dużej depresji dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę po 1-2 tygodniach, a leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem specjalisty. U osób w podeszłym wieku zaleca się ostrożne zwiększanie dawki, nie przekraczając 40 mg/dobę, choć maksymalna dawka to 60 mg/dobę.
bulimia nervosa, chlorowodorek fluoksetyny, dawka dobowa, dawka podzielona, dawka pojedyncza, depresja o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, działanie niepożądane, epizod dużej depresji, farmakoterapia, fluoksetyna, interakcja lekowa, korzyść kliniczna, leczenie fluoksetyną, objaw choroby, objaw odstawienny, odpowiedź terapeutyczna, psychoterapia behawioralna, stężenie leku w osoczu, substancja czynna, tabletka powlekana, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluoxetin Polpharma 20 mg

Fluoxetin Polpharma, zawierający 20 mg fluoksetyny (odpowiadającej 22,4 mg chlorowodorku fluoksetyny), podaje się doustnie w formie kapsułek twardych. U dorosłych i osób w podeszłym wieku zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg/dobę, którą można zwiększać stopniowo do maksymalnie 60 mg/dobę, z uwzględnieniem ryzyka działań niepożądanych. Skuteczność terapii należy ocenić po 3-4 tygodniach, a leczenie depresji powinno trwać minimum 6 miesięcy. W przypadku dzieci i młodzieży (≥8 lat) dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a terapia powinna być monitorowana przez specjalistę, z oceną po 1-2 tygodniach i ponowną po 6 miesiącach. U pacjentów z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi dawkę 20 mg/dobę można zwiększać do 60 mg/dobę, a leczenie zaleca się kontynuować powyżej 10 tygodni, jednak nie dłużej niż 24 tygodnie. W bulimii nervosa stosuje się dawkę 60 mg/dobę, z leczeniem nieprzekraczającym 3 miesięcy.
aktywny metabolit, bulimia nervosa, chlorowodorek fluoksetyny, dawka podzielona, dawka pojedyncza, depresja o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, epizod dużej depresji, farmakoterapia, fluoksetyna, leczenie fluoksetyną, objaw odstawienia, odpowiedź kliniczna, okres półtrwania, psychoterapia behawioralna, reakcja odstawienna, remisja objawów, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, żarłoczność psychiczna