metabolizm drospirenonu
Drospirenon jest syntetycznym progestagenem o właściwościach antymineralokortykoidowych i antyandrogennnych, często stosowanym w dwuskładnikowych pigułkach antykoncepcyjnych oraz w terapii hormonalnej. Jego metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie ulega on procesom redukcji i utleniania.
W procesie biotransformacji drospirenonu uczestniczą enzymy cytochromu P450, szczególnie CYP3A4. Metabolity powstające w wyniku tych przemian mają znacznie mniejszą aktywność biologiczną niż związek macierzysty. Okres półtrwania drospirenonu wynosi około 30-40 godzin, co jest dłuższym czasem w porównaniu do innych progestagenów.
Metabolity drospirenonu są wydalane głównie z moczem i w mniejszym stopniu z kałem. Ze względu na właściwości antymineralokortykoidowe, drospirenon może wpływać na równowagę elektrolitową, szczególnie na stężenie potasu, co wymaga uwagi klinicznej, zwłaszcza u pacjentek z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na gospodarkę potasową.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Produkt leczniczy Angeliq zawiera 1 mg estradiolu (półwodzian) oraz 2 mg drospirenonu, które charakteryzują się specyficzną farmakokinetyką. Drospirenon wykazuje szybkie i całkowite wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie około 21,9 ng/ml po 1 godzinie, z biodostępnością 76-85%. Jego eliminacja przebiega dwufazowo, z okresem półtrwania 35-39 godzin, a metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, prowadząc do nieaktywnych metabolitów wydalanych z kałem i moczem. W stanie stacjonarnym, osiąganym po około 10 dniach stosowania, stężenia drospirenonu wahają się między 14 a 36 ng/ml, wykazując proporcjonalność do dawki w zakresie 1-4 mg. Estradiol po podaniu doustnym ma biodostępność około 5% z powodu intensywnego efektu pierwszego przejścia, osiągając maksymalne stężenie około 22 pg/ml po 6-8 godzinach. Jego okres półtrwania wynosi 13-20 godzin, a w stanie stacjonarnym (po 5 dniach) stężenia wahają się od 20 do 43 pg/ml, z akumulacją około 2-krotną. Estradiol wiąże się zarówno nieswoiście z albuminami, jak i swoiście z SHBG (40-45%), co wpływa na jego farmakokinetykę i dystrybucję.
biodostępność całkowita, biodostępność drospirenonu, CYP3A4, efekt pierwszego przejścia, estradiol półwodny, globulina wiążąca hormony płciowe, globulina wiążąca kortykoidy, klirens kreatyniny, klirens metaboliczny, kwasowa postać drospirenonu, metabolizm drospirenonu, metabolizm estradiolu, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, pole pod krzywą stężeń, recyrkulacja jelitowo-wątrobowa, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie surowicze, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby, zmienność osobnicza -
Leksykon leków
Lek Lesiplus zawiera 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu w tabletkach powlekanych, z dodatkowymi 4 tabletkami placebo w opakowaniu. Drospirenon charakteryzuje się wysoką biodostępnością (76-85%) i szybkim wchłanianiem, osiągając maksymalne stężenie 38 ng/ml po 1-2 godzinach, z okresem półtrwania eliminacji wynoszącym 31 godzin. Drospirenon wiąże się głównie z albuminami (95-97%), nie z SHBG ani CBG, a jego metabolizm zachodzi głównie przez CYP4A4. Klirens osoczowy wynosi 1,5 ± 0,2 ml/min/kg, a metabolity są wydalane z moczem i kałem w stosunku około 1,2-1,4. Stan stacjonarny osiągany jest po około 8 dniach, z kumulacją stężenia do około 70 ng/ml (współczynnik kumulacji ~3). U pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie obserwuje się istotnych klinicznie zmian w tolerancji leku ani w stężeniu potasu w surowicy.
3-siarczan 4, 5-dihydrodrospirenonu, biodostępność drospirenonu, dostępność biologiczna, drospirenon i etynyloestradiol, globulina wiążąca hormony płciowe, globulina wiążąca kortykosteroidy, hiperkaliemia, hydroksylacja pierścienia aromatycznego, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, kwas glukuronowy, kwasowa postać drospirenonu, metabolit etynyloestradiolu, metabolit hydroksylowany, metabolizm drospirenonu, metabolizm pierwszego przejścia, objętość dystrybucji, okres półtrwania, postać niezmieniona leku, reakcja oksydacyjna, skala Child-Pugh, spironolakton, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie potasu, stężenie w surowicy, tabletka powlekana, współczynnik kumulacji, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Drospirenon, podany doustnie w dawce 3 mg, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z maksymalnym stężeniem w surowicy około 38 ng/ml po 1-2 godzinach oraz biodostępnością 76-85%. Jego okres półtrwania wynosi 31 godzin, a w stanie stacjonarnym po 8 dniach terapii stężenie wzrasta do około 70 ng/ml. Drospirenon wiąże się głównie z albuminami (3-5% w postaci wolnej), nie wykazuje powinowactwa do SHBG ani CBG, a jego metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, z metabolitami wydalanymi z kałem i moczem w stosunku 1,2-1,4. Klirens metaboliczny wynosi 1,5 ± 0,2 ml/min/kg. U pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek oraz wątroby (klasa B Child-Pugha) stężenia drospirenonu są odpowiednio wyższe, jednak bez klinicznie istotnego wpływu na stężenie potasu w surowicy, co wskazuje na dobrą tolerancję leku w tych grupach.
biodostępność drospirenonu, CYP3A4, cytochrom P450, drospirenon i etynyloestradiol, efekt pierwszego przejścia, etynyloestradiol, globulina wiążąca hormony płciowe, globulina wiążąca kortykoidy, hiperkaliemia, hydroksylacja, klirens kreatyniny, klirens metaboliczny, kwas glukuronowy, metabolity hydroksylowane, metabolizm drospirenonu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, siarczan dihydrodrospirenonu, skala Childa-Pugha, spironolakton, stan stacjonarny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
