zwężenie tętnicy nerki
Zwężenie tętnicy nerki (renal artery stenosis, RAS) to patologiczne zmniejszenie światła naczynia tętniczego doprowadzającego krew do nerki. Schorzenie to stanowi istotną przyczynę nadciśnienia naczyniowo-nerkowego oraz może prowadzić do rozwoju niewydolności nerek.
Najczęstszą przyczyną zwężenia tętnicy nerki (około 90% przypadków) jest miażdżyca, szczególnie u pacjentów powyżej 50. roku życia. Drugą co do częstości przyczyną jest dysplazja włóknisto-mięśniowa, występująca głównie u młodszych kobiet. Rzadziej zwężenie może być spowodowane przez zapalenie naczyń, ucisk z zewnątrz, urazy lub zespół aorty brzusznej.
Klinicznie zwężenie tętnicy nerki manifestuje się najczęściej nadciśnieniem tętniczym, które może być oporne na leczenie farmakologiczne. Charakterystyczne są: nagły początek nadciśnienia, szczególnie przed 30. lub po 55. roku życia, pogorszenie kontroli wcześniej stabilnego nadciśnienia oraz obecność szmeru naczyniowego w okolicy brzucha. Może również występować niewyjaśniona niewydolność nerek, szczególnie po zastosowaniu inhibitorów ACE lub sartanów.
Diagnostyka obejmuje badania obrazowe, takie jak ultrasonografia dopplerowska, angiografia tomografii komputerowej, angiografia rezonansu magnetycznego oraz klasyczna angiografia, która pozostaje złotym standardem. Badania laboratoryjne mogą wykazać podwyższone stężenie reniny i aldosteronu we krwi oraz pogorszenie funkcji nerek.
Leczenie zwężenia tętnicy nerki zależy od przyczyny, stopnia zwężenia i stanu klinicznego pacjenta. Obejmuje ono leczenie farmakologiczne nadciśnienia tętniczego oraz procedury rewaskularyzacyjne, takie jak angioplastyka z implantacją stentu lub zabieg chirurgiczny. Najlepsze efekty rewaskularyzacji obserwuje się u pacjentów z dysplazją włóknisto-mięśniową oraz ze świeżym zwężeniem miażdżycowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rimal 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rimal, zawierający ramipryl i amlodypinę w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego niezależnie od etiologii. Nie należy stosować leku u pacjentów z niedociśnieniem, niestabilnością hemodynamiczną, ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. istotne zwężenie zastawki aortalnej) oraz niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale. Przeciwwskazaniem są także ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz znaczące obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy jedynej czynnej nerki, ze względu na ryzyko kumulacji leków i pogorszenia funkcji nerek. Lek jest absolutnie przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży z powodu teratogennego działania inhibitorów ACE.
amlodypina, angioedema, antagonista receptora angiotensyny, ciężkie niedociśnienie, dihydropirydyna, dysfunkcja wątroby, hemodializa, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, nadwrażliwość, niedociśnienie, niewydolność serca, niewyrównana niewydolność serca, perfuzja narządowa, przeszczep nerki, ramipryl, sakubitryl, stenoza aortalna, substancja czynna, trymestr ciąży, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerki, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Telmidon
Produkt leczniczy Telmidon, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min przeciwwskazany), wątroby (zwłaszcza zastój żółci i ciężka niewydolność), a także u kobiet w ciąży, u których leczenie antagonistami receptora angiotensyny II jest przeciwwskazane. Należy monitorować elektrolity (potas, sód, magnez), kreatyninę oraz kwas moczowy, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii, hipokaliemii, azotemii czy zaburzeń wodno-elektrolitowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedociśnienia objawowego u pacjentów z obniżoną objętością wewnątrznaczyniową oraz na potencjalne interakcje farmakologiczne, w tym unikanie podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) bez nadzoru specjalistycznego.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cukrzyca utajona, diuretyk tiazydowy, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolemia wewnątrznaczyniowa, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, lek moczopędny oszczędzający potas, marskość wątroby, nadczynność przytarczyc, nasilona diureza, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedokrwienie serca, niedrożność dróg żółciowych, pierwotny hiperaldosteronizm, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, śpiączka wątrobowa, telmisartan, toczeń rumieniowaty układowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zasadowica hipochloremiczna, zastoinowa niewydolność serca, zastój żółci, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerki, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej