złośliwe zaburzenie rytmu serca

Złośliwe zaburzenia rytmu serca to groźne arytmie, które mogą prowadzić do nagłego zatrzymania krążenia i śmierci. Do tej kategorii zaliczamy przede wszystkim częstoskurcz komorowy, migotanie komór oraz torsade de pointes. Są one szczególnie niebezpieczne, ponieważ powodują znaczne zaburzenia hemodynamiczne, prowadząc do spadku rzutu serca i niedokrwienia narządów.

Najczęstszą przyczyną złośliwych zaburzeń rytmu serca jest choroba niedokrwienna serca, szczególnie ostry zespół wieńcowy. Inne przyczyny obejmują kardiomiopatie, wady zastawkowe, zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hipokaliemię i hipomagnezemię), działanie niepożądane leków, zespół wydłużonego QT oraz uszkodzenie mięśnia sercowego w przebiegu zapalenia mięśnia sercowego.

Diagnostyka złośliwych zaburzeń rytmu obejmuje EKG, badania laboratoryjne, echokardiografię oraz w wybranych przypadkach badania elektrofizjologiczne. Leczenie w stanie ostrym polega na natychmiastowej defibrylacji elektrycznej (w przypadku migotania komór lub częstoskurczu komorowego bez tętna) oraz farmakoterapii antyarytmicznej. W profilaktyce wtórnej stosuje się implantację kardiowertera-defibrylatora (ICD), ablację podłoża arytmii oraz leki antyarytmiczne.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Fluanxol Depot 20 mg/ml

Fluanxol Depot (dekanonian cis(Z)-flupentyksolu) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III (np. chinidyna, amiodaron, sotalol, dofetylid), inne neuroleptyki (np. tioridazyna), antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna), leki przeciwhistaminowe (np. terfenadyna) oraz antybiotyki chinolonowe (np. gatifloksacyna, moksifloksacyna). Wydłużenie odstępu QT może prowadzić do złośliwych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza w obecności hipokaliemii wywołanej tiazydowymi lekami moczopędnymi. Ponadto, dekanonian flupentyksolu nasila działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy w połączeniu z alkoholem, barbituranami i innymi lekami o podobnym działaniu, co wymaga bezwzględnej ostrożności i często przeciwwskazuje jednoczesne stosowanie.
antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, bezdech senny, choroba Parkinsona, dekanonian flupentyksolu, dyskineza, encefalopatia, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, interakcje lekowe, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, neurotoksyczność, objaw pozapiramidowy, ostra dystonia, parkinsonizm polekowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, sedacja, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, zaburzenie oddechowe, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie rytmu serca, złośliwe zaburzenie rytmu serca, złośliwy zespół neuroleptyczny, związek litu
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Symphar 20 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego; konieczna 14-dniowa przerwa po IMAO przed rozpoczęciem escytalopramu oraz 7-dniowa przerwa po escytalopramie przed IMAO), odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid). Ponadto, escytalopram nie powinien być stosowany z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki i leki przeciwhistaminowe) ze względu na ryzyko złośliwych zaburzeń rytmu serca. Współpodawanie z opioidami (w tym tramadolem), tryptanami, lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem oraz preparatami z dziurawca zwyczajnego wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta z uwagi na ryzyko zespołu serotoninowego, napadów drgawkowych lub nasilenia działań niepożądanych. Escytalopram może także wpływać na krzepliwość krwi, zwłaszcza w połączeniu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ, co wymaga ścisłej kontroli parametrów krzepnięcia.
bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, esomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metabolizm escytalopramu, metoprolol, moklobemid, nieodwracalny inhibitor monoaminooksydazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, odwracalny inhibitor MAO, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwe zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Chlorprothixen Hasco 50 mg

Chloroprotyksen chlorowodorek, substancja czynna produktu Chlorprothixen Hasco, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Lek nasila działanie sedatywne innych substancji o działaniu hamującym na ośrodkowy układ nerwowy, w tym barbituranów, leków przeciwdepresyjnych, przeciwpadaczkowych, przeciwbólowych, rozkurczających mięśnie, neuroleptyków oraz starszej generacji leków przeciwhistaminowych. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie chloroprotyksenu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, sotalol, tiorydazyna, erytromycyna, terfenadyna), co może prowadzić do złośliwych zaburzeń rytmu serca i jest przeciwwskazane. Chloroprotyksen metabolizowany jest przez CYP2D6, a inhibitory tego enzymu (np. paroksetyna, fluoksetyna, chloramfenikol, disulfiram) zwiększają jego stężenie w osoczu, co wymaga redukcji dawki. Ponadto lek może zmniejszać skuteczność lewodopy i leków adrenergicznych oraz nasilać ryzyko objawów pozapiramidowych przy jednoczesnym stosowaniu z metoklopramidem, piperazyną, fenotiazyną, haloperidolem i rezerpiną.
antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, barbiturany, bromokryptyna, chloramfenikol, chloroprotyksen chlorowodorek, Chlorprothixen Hasco, choroba Parkinsona, cytochrom P450, depresja oddechowa, disulfiram, doustny środek antykoncepcyjny, działanie alfa-adrenergiczne, działanie ototoksyczne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, efekt hipotensyjny, enzym CYP2D6, guanetydyna, hipokaliemia, hipotonia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny, izoniazyd, lek adrenergiczny, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek rozkurczający mięśnie, leki hamujące OUN, lewodopa, lit, neurotoksyczność, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, próg drgawkowy, reakcja alkohol-disulfiram, SSRI, stężenie prolaktyny, tachykardia, tiazydowy lek moczopędny, tioksantyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, złośliwe zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Trazodon – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Trazodon, lek przeciwdepresyjny o działaniu sedatywnym, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18. roku życia, u których obserwuje się zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. Leczenie należy prowadzić pod ścisłą kontrolą, zwracając uwagę na objawy nasilającej się depresji, myśli samobójcze oraz nietypowe zmiany w zachowaniu, szczególnie w początkowym okresie terapii i po zmianie dawki. Zaleca się ograniczone przepisywanie ilości leku, aby minimalizować ryzyko samouszkodzeń. U pacjentów z padaczką, zaburzeniami czynności wątroby i nerek, chorobami serca (w tym blokiem przedsionkowo-komorowym, niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego), nadczynnością tarczycy, jaskrą z wąskim kątem oraz zaburzeniami oddawania moczu, dawkowanie trazodonu powinno być ostrożne i wymagać regularnej kontroli. U osób starszych częściej występują działania niepożądane, takie jak hipotonia ortostatyczna i senność, a interakcje z lekami psychotropowymi i hipotensyjnymi mogą nasilać te efekty.
agranulocytoza, astenia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, depresja, dusznica bolesna, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor monoaminooksydazy, jadłowstręt, jaskra z wąskim kątem, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwzakrzepowy, meta-chlorofenylpiperazyna, metylenodioksymetamfetamina, myśl samobójcza, nadczynność tarczycy, nietolerancja fruktozy, niewydolność sercowo-naczyniowa, padaczka, priapizm, psychoza maniakalno-depresyjna, remisja, rozrost gruczołu krokowego, schizofrenia, spektrometria mas, trazodon, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wątroby, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, złośliwe zaburzenie rytmu serca, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka

złośliwe zaburzenie rytmu serca

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Fluanxol Depot 20 mg/ml

Interakcje leku – Escitalopram Symphar 20 mg

Interakcje leku – Chlorprothixen Hasco 50 mg

Trazodon – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności