Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tadalafil SUN 10 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Charakterystyka przedkliniczna tadalafilu obejmuje szereg badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych, które pozwalają na kompleksową ocenę bezpieczeństwa tej substancji przed wprowadzeniem jej do stosowania klinicznego. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki tych badań, które są istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania tadalafilu u pacjentów.¹

Badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa

Przeprowadzone konwencjonalne badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tadalafilu nie wykazały istnienia szczególnego zagrożenia dla człowieka. W trakcie tych badań oceniano wpływ substancji na podstawowe układy fizjologiczne organizmu, w tym układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy. Wyniki tych badań potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego tadalafilu.²

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

Ocena toksyczności tadalafilu po wielokrotnym podaniu wykazała dobrą tolerancję substancji w dłuższych okresach stosowania. U psów, którym podawano tadalafil codziennie przez okres od 6 do 12 miesięcy w dawkach 25 mg/kg/dobę, obserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych. Ekspozycja systemiczna w tych przypadkach była co najmniej trzykrotnie większa (zakres od 3,7 do 18,6) niż obserwowana u ludzi po przyjęciu jednorazowej dawki 20 mg. U niektórych zwierząt efekt ten prowadził do zmniejszenia spermatogenezy.³

Genotoksyczność

Badania genotoksyczności tadalafilu nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego substancji. Przeprowadzono standardowy zestaw testów obejmujących ocenę indukcji mutacji genowych w komórkach bakteryjnych i ssaków oraz aberracji chromosomowych in vitro i in vivo. We wszystkich tych testach tadalafil wykazał wyniki negatywne, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego.⁴

Potencjalne działanie rakotwórcze

Przeprowadzone badania dotyczące oceny potencjalnego działania rakotwórczego tadalafilu nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów po ekspozycji na tę substancję. Długoterminowe badania na zwierzętach nie wykazały zwiększonej częstości występowania nowotworów w porównaniu z grupami kontrolnymi, co potwierdza brak potencjału karcynogennego tadalafilu przy stosowaniu klinicznym.⁵

Wpływ na reprodukcję i rozwój

Szczegółowe badania toksycznego wpływu tadalafilu na reprodukcję i rozwój przeprowadzono u różnych gatunków zwierząt. Najważniejsze wyniki tych badań przedstawiono poniżej:⁶

• Teratogenność, embriotoksyczność i fetotoksyczność: Badania przeprowadzone na szczurach i myszach, którym podawano tadalafil w dawkach do 1000 mg/kg/dobę, nie wykazały działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. Oznacza to, że tadalafil nie wpływa negatywnie na rozwój zarodków i płodów, nawet przy zastosowaniu bardzo wysokich dawek substancji.⁷
• Rozwój przed- i pourodzeniowy: W przeprowadzonych badaniach rozwoju przedurodzeniowego i pourodzeniowego u szczurów ustalono, że dawka 30 mg/kg/dobę była najwyższą dawką niewywołującą zauważalnych efektów. Wskazuje to na szeroki margines bezpieczeństwa w odniesieniu do wpływu na rozwój potomstwa.⁸
• Ekspozycja płodu: U ciężarnych samic szczura wartość AUC (pole pod krzywą stężenia w czasie) dla niezwiązanego leku była około 18 razy większa niż wartość AUC u ludzi po dawce 20 mg. Pomimo tej znacznej różnicy w ekspozycji, nie zaobserwowano działań niepożądanych na rozwój płodów.⁹
• Płodność: W badaniach przeprowadzonych na szczurach nie stwierdzono zaburzeń płodności zarówno u samców, jak i samic po podaniu tadalafilu. Wskazuje to na brak negatywnego wpływu substancji na zdolności reprodukcyjne.¹⁰

Wpływ na spermatogenezę

Istotnym aspektem badań przedklinicznych było stwierdzenie wpływu tadalafilu na spermatogenezę u psów przy długotrwałym podawaniu wysokich dawek. U psów otrzymujących tadalafil codziennie przez okres od 6 do 12 miesięcy w dawkach 25 mg/kg/dobę oraz wyższych zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych. Poziom ekspozycji systemicznej w tych przypadkach był co najmniej 3,7 razy większy niż obserwowany u ludzi po jednorazowej dawce 20 mg. U części zwierząt efekt ten prowadził do zmniejszenia procesu spermatogenezy. Należy jednak podkreślić, że dawki stosowane w tych badaniach znacznie przekraczały dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.¹¹

Podsumowując, dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tadalafilu, uzyskane w ramach standardowych badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych, nie wskazują na istnienie szczególnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu tadalafilu w dawkach terapeutycznych. Obserwacje dotyczące wpływu na spermatogenezę u psów wystąpiły przy ekspozycji znacznie przekraczającej ekspozycję terapeutyczną u ludzi.¹²