niedomykalność płucna

Niedomykalność płucna (zwana również niedomykalnością zastawki pnia płucnego lub niedomykalnością zastawki płucnej) to stan, w którym zastawka pnia płucnego nie zamyka się całkowicie, powodując wsteczny przepływ krwi z tętnicy płucnej do prawej komory serca podczas rozkurczu komór (diastoli). Jest to jedna z najczęstszych wad zastawkowych serca.

Niedomykalność płucna może występować jako wada wrodzona lub nabyta. Najczęstszymi przyczynami nabytej niedomykalności płucnej są: nadciśnienie płucne, zapalenie wsierdzia, wcześniejsze operacje kardiochirurgiczne (szczególnie korekcja tetralogii Fallota), choroby tkanki łącznej oraz proces starzenia się. Łagodna niedomykalność płucna jest często stwierdzana przypadkowo podczas badań echokardiograficznych u osób bez objawów.

Objawy niedomykalności płucnej zależą od jej nasilenia. Pacjenci z łagodną lub umiarkowaną niedomykalnością zazwyczaj nie odczuwają żadnych symptomów. Ciężka niedomykalność może prowadzić do objawów prawokomorowej niewydolności serca, takich jak: duszność wysiłkowa, obrzęki kończyn dolnych, powiększenie wątroby, wodobrzusze oraz zmęczenie. W badaniu fizykalnym można usłyszeć charakterystyczny szmer rozkurczowy, najgłośniejszy w drugim lub trzecim lewym międzyżebrzu.

Diagnostyka obejmuje badanie echokardiograficzne (podstawowa metoda), EKG, RTG klatki piersiowej, a w bardziej złożonych przypadkach – rezonans magnetyczny serca. Leczenie zależy od przyczyny, stopnia nasilenia niedomykalności oraz obecności objawów. W większości przypadków łagodnej i umiarkowanej niedomykalności płucnej wystarczająca jest obserwacja. W ciężkich przypadkach może być konieczna operacyjna wymiana lub naprawa zastawki płucnej.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl