napad sinicy

Napad sinicy to objaw kliniczny charakteryzujący się nagłym pojawieniem się sinawego zabarwienia skóry, błon śluzowych i paznokci, spowodowany przez obniżenie saturacji krwi tętniczej tlenem. Występuje najczęściej u pacjentów z wrodzonymi siniczymi wadami serca, takimi jak tetralogia Fallota, przełożenie wielkich pni tętniczych czy zespół Eisenmengera.

W tetralogii Fallota, najczęstszej przyczynie napadów sinicy, dochodzi do nich w wyniku nagłego skurczu drogi odpływu prawej komory, co zwiększa przeciek prawo-lewy i prowadzi do znacznego spadku saturacji krwi. Napady typowo pojawiają się u niemowląt i małych dzieci, często podczas płaczu, wysiłku fizycznego lub po posiłku.

Klinicznie napad objawia się nagłym nasileniem sinicy, niepokojem, dusznością, przyspieszoną akcją serca i oddechem. W ciężkich przypadkach może dojść do utraty przytomności, drgawek i zatrzymania krążenia. Pierwsza pomoc polega na ułożeniu dziecka w pozycji z podkurczonymi nogami do klatki piersiowej, podaniu tlenu oraz beta-blokerów w celu zmniejszenia skurczu drogi odpływu prawej komory.

Leczenie definitywne napadów sinicy polega na korekcji chirurgicznej wady serca. U niektórych pacjentów przed operacją konieczne jest wykonanie paliatywnego zespolenia systemowo-płucnego, które zwiększa przepływ krwi przez płuca i zmniejsza ryzyko wystąpienia napadów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl