Dawkowanie i sposób podawania
Lorazepam TZF 4 mg/ml

Lorazepam TZF dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań o stężeniach 2 mg/ml i 4 mg/ml. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do masy ciała, wskazań klinicznych oraz stanu pacjenta. W premedykacji zaleca się podanie dożylne 0,044 mg/kg mc. na 15-20 minut przed zabiegiem lub domięśniowe 0,05 mg/kg mc. co najmniej 2 godziny przed operacją. W ostrych stanach lękowych dawka początkowa wynosi 0,05 mg/kg mc. (preferowana droga dożylna), z możliwością powtórzenia po 2 godzinach. W leczeniu stanu padaczkowego u dorosłych dawka początkowa to 4 mg podawane powoli dożylnie (2 mg/min), z możliwością powtórzenia po 10-15 minutach, natomiast u dzieci od 1 miesiąca życia 0,1 mg/kg mc. (max. 4 mg), maksymalnie dwukrotnie. U pacjentów geriatrycznych i osłabionych dawkę początkową należy zmniejszyć o około 50% i dostosować indywidualnie. W przypadku zaburzeń czynności nerek lub wątroby zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki ze względu na ryzyko przedłużonego działania leku.

Dawkowanie i sposób podawania leku Lorazepam TZF

Lorazepam TZF jest dostępny jako roztwór do wstrzykiwań w dwóch stężeniach: 2 mg/ml oraz 4 mg/ml. Dawkowanie leku należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta, biorąc pod uwagę wskazanie kliniczne, masę ciała oraz ogólny stan zdrowia pacjenta. Należy pamiętać, że stosowanie leku u dzieci poniżej 12 roku życia nie jest zalecane z wyjątkiem leczenia stanu padaczkowego.1

Dawkowanie w premedykacji

W celu osiągnięcia optymalnego efektu premedykacji, dawkowanie należy precyzyjnie dostosować do masy ciała pacjenta. Lek można podawać dwiema drogami:2

  • Podanie dożylne: 0,044 mg/kg masy ciała na 15-20 minut przed zabiegiem operacyjnym – zapewnia to optymalny efekt w zakresie niepamięci wstecznej.3
  • Podanie domięśniowe: 0,05 mg/kg masy ciała co najmniej 2 godziny przed zabiegiem operacyjnym – zapewnia to optymalny efekt w zakresie niepamięci wstecznej.4

W przypadku pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów osłabionych oraz osób z ciężkimi zaburzeniami układu oddechowego lub sercowo-naczyniowego zaleca się wybór niższej dawki. U pacjentów geriatrycznych oraz osłabionych dawkę początkową należy zmniejszyć o około 50%, a następnie dostosować ją indywidualnie w zależności od potrzeb oraz tolerancji leku.5

Dawkowanie w psychiatrii

W leczeniu ostrych stanów lękowych, zarówno z towarzyszącym pobudzeniem psychoruchowym jak i bez niego, zalecana dawka początkowa wynosi 0,05 mg/kg masy ciała, podawana dożylnie lub domięśniowo (preferowana jest droga dożylna). W razie potrzeby, tę samą dawkę można ponownie podać po 2 godzinach. Po ustąpieniu ostrych objawów można kontynuować leczenie preparatami doustnymi lorazepamu.6

Dawkowanie w stanie padaczkowym

W leczeniu stanu padaczkowego dawkowanie zależy od wieku pacjenta:7

  • Dorośli (powyżej 18 lat): Zalecana dawka początkowa wynosi 4 mg lorazepamu w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (2 mg/min). Jeśli napady padaczkowe utrzymują się lub nawracają w ciągu następnych 10-15 minut, można ponownie podać tę samą dawkę. W przypadku braku poprawy po drugim wstrzyknięciu w ciągu kolejnych 10-15 minut, należy rozważyć zastosowanie innych leków przeciwpadaczkowych.8
  • Pacjenci w podeszłym wieku: Mogą reagować na mniejsze dawki. Zazwyczaj wystarczająca jest połowa dawki stosowanej u dorosłych.9
  • Dzieci (od 1 miesiąca życia) i młodzież: Zalecana dawka początkowa wynosi 0,1 mg/kg masy ciała. Maksymalna dawka jednorazowa to 4 mg. W przypadku utrzymywania się lub nawrotu napadów w ciągu 10-15 minut, można podać tę samą dawkę powtórnie, jednak nie należy przekraczać 2 dawek łącznie.10

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę lorazepamu. Jest to spowodowane możliwością przedłużonego działania leku w tych przypadkach.11

W trakcie terapii lorazepamem zazwyczaj konieczne jest zmniejszenie dawek innych leków o działaniu hamującym na ośrodkowy układ nerwowy. Zaleca się również podawanie każdego dodatkowego produktu leczniczego w oddzielnej strzykawce.12

Czas trwania leczenia

Okres leczenia lorazepamem powinien być możliwie jak najkrótszy ze względu na ryzyko rozwoju uzależnienia fizycznego i psychicznego przy długotrwałym stosowaniu. W przypadku konieczności zakończenia terapii, nie należy nagle odstawiać leku – dawkę należy zawsze zmniejszać stopniowo, aby uniknąć objawów odstawiennych.13

Sposób podawania

Lorazepam można stosować w połączeniu z innymi lekami, takimi jak: leki narkotyczne, inne leki przeciwbólowe podawane we wstrzyknięciach, powszechnie stosowane leki znieczulające, leki zwiotczające mięśnie oraz siarczan atropiny. Nie można go natomiast podawać jednocześnie ze skopolaminą.14

Podanie domięśniowe: W przypadku wstrzyknięć domięśniowych lorazepam można stosować w postaci nierozcieńczonej. Lek należy podawać w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym. Ze względu na lepkość roztworu, wstrzyknięcie można ułatwić poprzez rozcieńczenie zawartości ampułki taką samą ilością kompatybilnego roztworu.15

Podanie dożylne: Przed wstrzyknięciem dożylnym lorazepam należy rozcieńczyć w proporcji 1:1 z jednym z kompatybilnych roztworów: roztworem soli fizjologicznej, wodą do wstrzykiwań lub roztworem glukozy. Wstrzyknięcie dożylne powinno być wykonywane powoli lub, w razie potrzeby, do rurki infuzyjnej. Należy bezwzględnie unikać przypadkowego wstrzyknięcia dotętniczego. Szybkość wstrzykiwania nie powinna przekraczać 2 mg lorazepamu na minutę, a w trakcie podawania należy kontrolować wstrzyknięcie poprzez powtarzaną aspirację.16

Roztwór do wstrzykiwań musi być przezroczysty, bezbarwny i praktycznie wolny od cząstek stałych. W przypadku rozcieńczania, lorazepam zachowuje zgodność przez 24 godziny w temperaturze 2-8°C oraz przez 24 godziny w temperaturze 25°C z następującymi roztworami:17

  • woda do wstrzykiwań
  • 0,9% roztwór chlorku sodu
  • 5% roztwór glukozy
  • 10% roztwór glukozy

O czasie stosowania produktu w przypadku wielokrotnego lub powtórnego podania decyduje lekarz prowadzący terapię.18

Tabela dawkowania Lorazepamu TZF

Wskazanie Grupa pacjentów Droga podania Dawkowanie Szczególne uwagi
Premedykacja Dorośli Dożylna 0,044 mg/kg mc. 15-20 minut przed operacją
Dorośli Domięśniowa 0,05 mg/kg mc. Co najmniej 2 godziny przed operacją
Ostry stan lękowy Dorośli Dożylna lub domięśniowa (preferowana dożylna) 0,05 mg/kg mc. Można powtórzyć po 2 godzinach
Stan padaczkowy Dorośli (>18 lat) Dożylna (powoli) 4 mg Szybkość podania 2 mg/min; można powtórzyć po 10-15 min
Pacjenci w podeszłym wieku Dożylna (powoli) 2 mg Połowa dawki dla dorosłych
Dzieci (od 1 miesiąca) i młodzież Dożylna (powoli) 0,1 mg/kg mc. (max. 4 mg) Maksymalnie 2 dawki
Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Dorośli Wszystkie Najmniejsza skuteczna dawka Należy spodziewać się przedłużonego działania leku
Pacjenci w podeszłym wieku lub osłabieni Dorośli Wszystkie Redukcja o około 50% dawki początkowej Następnie korekta dawki w zależności od potrzeb i tolerancji
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl