Dawkowanie i sposób podawania
Lorazepam TZF 4 mg/ml
Lorazepam TZF dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań o stężeniach 2 mg/ml i 4 mg/ml. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do masy ciała, wskazań klinicznych oraz stanu pacjenta. W premedykacji zaleca się podanie dożylne 0,044 mg/kg mc. na 15-20 minut przed zabiegiem lub domięśniowe 0,05 mg/kg mc. co najmniej 2 godziny przed operacją. W ostrych stanach lękowych dawka początkowa wynosi 0,05 mg/kg mc. (preferowana droga dożylna), z możliwością powtórzenia po 2 godzinach. W leczeniu stanu padaczkowego u dorosłych dawka początkowa to 4 mg podawane powoli dożylnie (2 mg/min), z możliwością powtórzenia po 10-15 minutach, natomiast u dzieci od 1 miesiąca życia 0,1 mg/kg mc. (max. 4 mg), maksymalnie dwukrotnie. U pacjentów geriatrycznych i osłabionych dawkę początkową należy zmniejszyć o około 50% i dostosować indywidualnie. W przypadku zaburzeń czynności nerek lub wątroby zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki ze względu na ryzyko przedłużonego działania leku.
Dawkowanie i sposób podawania leku Lorazepam TZF
Lorazepam TZF jest dostępny jako roztwór do wstrzykiwań w dwóch stężeniach: 2 mg/ml oraz 4 mg/ml. Dawkowanie leku należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta, biorąc pod uwagę wskazanie kliniczne, masę ciała oraz ogólny stan zdrowia pacjenta. Należy pamiętać, że stosowanie leku u dzieci poniżej 12 roku życia nie jest zalecane z wyjątkiem leczenia stanu padaczkowego.1
Dawkowanie w premedykacji
W celu osiągnięcia optymalnego efektu premedykacji, dawkowanie należy precyzyjnie dostosować do masy ciała pacjenta. Lek można podawać dwiema drogami:2
- Podanie dożylne: 0,044 mg/kg masy ciała na 15-20 minut przed zabiegiem operacyjnym – zapewnia to optymalny efekt w zakresie niepamięci wstecznej.3
- Podanie domięśniowe: 0,05 mg/kg masy ciała co najmniej 2 godziny przed zabiegiem operacyjnym – zapewnia to optymalny efekt w zakresie niepamięci wstecznej.4
W przypadku pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów osłabionych oraz osób z ciężkimi zaburzeniami układu oddechowego lub sercowo-naczyniowego zaleca się wybór niższej dawki. U pacjentów geriatrycznych oraz osłabionych dawkę początkową należy zmniejszyć o około 50%, a następnie dostosować ją indywidualnie w zależności od potrzeb oraz tolerancji leku.5
Dawkowanie w psychiatrii
W leczeniu ostrych stanów lękowych, zarówno z towarzyszącym pobudzeniem psychoruchowym jak i bez niego, zalecana dawka początkowa wynosi 0,05 mg/kg masy ciała, podawana dożylnie lub domięśniowo (preferowana jest droga dożylna). W razie potrzeby, tę samą dawkę można ponownie podać po 2 godzinach. Po ustąpieniu ostrych objawów można kontynuować leczenie preparatami doustnymi lorazepamu.6
Dawkowanie w stanie padaczkowym
W leczeniu stanu padaczkowego dawkowanie zależy od wieku pacjenta:7
- Dorośli (powyżej 18 lat): Zalecana dawka początkowa wynosi 4 mg lorazepamu w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (2 mg/min). Jeśli napady padaczkowe utrzymują się lub nawracają w ciągu następnych 10-15 minut, można ponownie podać tę samą dawkę. W przypadku braku poprawy po drugim wstrzyknięciu w ciągu kolejnych 10-15 minut, należy rozważyć zastosowanie innych leków przeciwpadaczkowych.8
- Pacjenci w podeszłym wieku: Mogą reagować na mniejsze dawki. Zazwyczaj wystarczająca jest połowa dawki stosowanej u dorosłych.9
- Dzieci (od 1 miesiąca życia) i młodzież: Zalecana dawka początkowa wynosi 0,1 mg/kg masy ciała. Maksymalna dawka jednorazowa to 4 mg. W przypadku utrzymywania się lub nawrotu napadów w ciągu 10-15 minut, można podać tę samą dawkę powtórnie, jednak nie należy przekraczać 2 dawek łącznie.10
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby
U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę lorazepamu. Jest to spowodowane możliwością przedłużonego działania leku w tych przypadkach.11
W trakcie terapii lorazepamem zazwyczaj konieczne jest zmniejszenie dawek innych leków o działaniu hamującym na ośrodkowy układ nerwowy. Zaleca się również podawanie każdego dodatkowego produktu leczniczego w oddzielnej strzykawce.12
Czas trwania leczenia
Okres leczenia lorazepamem powinien być możliwie jak najkrótszy ze względu na ryzyko rozwoju uzależnienia fizycznego i psychicznego przy długotrwałym stosowaniu. W przypadku konieczności zakończenia terapii, nie należy nagle odstawiać leku – dawkę należy zawsze zmniejszać stopniowo, aby uniknąć objawów odstawiennych.13
Sposób podawania
Lorazepam można stosować w połączeniu z innymi lekami, takimi jak: leki narkotyczne, inne leki przeciwbólowe podawane we wstrzyknięciach, powszechnie stosowane leki znieczulające, leki zwiotczające mięśnie oraz siarczan atropiny. Nie można go natomiast podawać jednocześnie ze skopolaminą.14
Podanie domięśniowe: W przypadku wstrzyknięć domięśniowych lorazepam można stosować w postaci nierozcieńczonej. Lek należy podawać w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym. Ze względu na lepkość roztworu, wstrzyknięcie można ułatwić poprzez rozcieńczenie zawartości ampułki taką samą ilością kompatybilnego roztworu.15
Podanie dożylne: Przed wstrzyknięciem dożylnym lorazepam należy rozcieńczyć w proporcji 1:1 z jednym z kompatybilnych roztworów: roztworem soli fizjologicznej, wodą do wstrzykiwań lub roztworem glukozy. Wstrzyknięcie dożylne powinno być wykonywane powoli lub, w razie potrzeby, do rurki infuzyjnej. Należy bezwzględnie unikać przypadkowego wstrzyknięcia dotętniczego. Szybkość wstrzykiwania nie powinna przekraczać 2 mg lorazepamu na minutę, a w trakcie podawania należy kontrolować wstrzyknięcie poprzez powtarzaną aspirację.16
Roztwór do wstrzykiwań musi być przezroczysty, bezbarwny i praktycznie wolny od cząstek stałych. W przypadku rozcieńczania, lorazepam zachowuje zgodność przez 24 godziny w temperaturze 2-8°C oraz przez 24 godziny w temperaturze 25°C z następującymi roztworami:17
- woda do wstrzykiwań
- 0,9% roztwór chlorku sodu
- 5% roztwór glukozy
- 10% roztwór glukozy
O czasie stosowania produktu w przypadku wielokrotnego lub powtórnego podania decyduje lekarz prowadzący terapię.18
Tabela dawkowania Lorazepamu TZF
| Wskazanie | Grupa pacjentów | Droga podania | Dawkowanie | Szczególne uwagi |
|---|---|---|---|---|
| Premedykacja | Dorośli | Dożylna | 0,044 mg/kg mc. | 15-20 minut przed operacją |
| Dorośli | Domięśniowa | 0,05 mg/kg mc. | Co najmniej 2 godziny przed operacją | |
| Ostry stan lękowy | Dorośli | Dożylna lub domięśniowa (preferowana dożylna) | 0,05 mg/kg mc. | Można powtórzyć po 2 godzinach |
| Stan padaczkowy | Dorośli (>18 lat) | Dożylna (powoli) | 4 mg | Szybkość podania 2 mg/min; można powtórzyć po 10-15 min |
| Pacjenci w podeszłym wieku | Dożylna (powoli) | 2 mg | Połowa dawki dla dorosłych | |
| Dzieci (od 1 miesiąca) i młodzież | Dożylna (powoli) | 0,1 mg/kg mc. (max. 4 mg) | Maksymalnie 2 dawki | |
| Zaburzenia czynności nerek lub wątroby | Dorośli | Wszystkie | Najmniejsza skuteczna dawka | Należy spodziewać się przedłużonego działania leku |
| Pacjenci w podeszłym wieku lub osłabieni | Dorośli | Wszystkie | Redukcja o około 50% dawki początkowej | Następnie korekta dawki w zależności od potrzeb i tolerancji |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania