Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Belosalic (0,5 mg + 20 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Belosalic, zawierającego betametazonu dipropionian (0,5 mg/g) oraz kwas salicylowy (20 mg/g), wykazały różnice w toksyczności ostrej obu składników. LD50 dla betametazonu dipropionianu wynosiły 4 g/kg masy ciała u szczurów oraz 5 g/kg u myszy, natomiast dla kwasu salicylowego były znacznie niższe: 400-800 mg/kg u szczurów i 1312 mg/kg u myszy. Wielokrotne miejscowe stosowanie betametazonu dipropionianu, nawet w dawkach przekraczających terapeutyczne, nie wywołało toksyczności przewlekłej. Nie stwierdzono działania rakotwórczego ani mutagennego dla obu substancji czynnych.
Badania teratogenności wykazały, że betametazonu dipropionian, silny kortykosteroid, wywoływał u zajęcy wady rozwojowe przy dawce ≥0,05 mg/kg m.c., co stanowi 26-krotność dawki stosowanej miejscowo u ludzi. Zaobserwowano przepukliny pępkowe, mózgowe oraz rozszczepienie podniebienia. Kwas salicylowy wykazał działanie teratogenne u szczurów i małp po podaniu doustnym w dawkach około 6-krotnie przekraczających maksymalną dawkę dobową stosowaną miejscowo u ludzi. Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu preparatu u kobiet w ciąży oraz monitorowania potencjalnych działań niepożądanych związanych z rozwojem płodu.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Belosalic
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania preparatu Belosalic, zawierającego betametazonu dipropionian (0,5 mg/g) oraz kwas salicylowy (20 mg/g), obejmują wyniki badań toksykologicznych, teratogennych oraz kancerogennych zarówno dla pojedynczych składników, jak i ich połączenia.
Toksyczność po jednokrotnym zastosowaniu
W badaniach toksyczności ostrej po podaniu doustnym wyznaczono wartości LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) dla poszczególnych substancji czynnych preparatu Belosalic. Dla betametazonu dipropionianu wartości LD50 wynosiły 4 g/kg masy ciała u szczurów oraz 5 g/kg masy ciała u myszy. W przypadku kwasu salicylowego odnotowano znacznie niższe wartości LD50: 400-800 mg/kg masy ciała u szczurów oraz 1312 mg/kg masy ciała u myszy.1
Toksyczność po wielokrotnym zastosowaniu
Przeprowadzono badania dotyczące toksyczności przewlekłej betametazonu dipropionianu stosowanego miejscowo. Wielokrotne aplikacje tej substancji na skórę, nawet w dawkach znacznie przewyższających dawki terapeutyczne, nie wywołały objawów toksyczności przewlekłej.2
Potencjał rakotwórczy
Na podstawie dostępnych wyników badań nie stwierdzono działania rakotwórczego ani betametazonu dipropionianu, ani kwasu salicylowego.3
Działanie mutagenne
Przeprowadzone badania nie wykazały potencjału mutagennego betametazonu dipropionianu.4
Działanie teratogenne
Badania przedkliniczne wykazały, że kortykosteroidy o działaniu ogólnoustrojowym mogą wykazywać działanie teratogenne na zwierzęta laboratoryjne już przy stosunkowo małych dawkach. Również silnie działające kortykosteroidy stosowane miejscowo (na skórę) u zwierząt laboratoryjnych wywoływały efekty teratogenne.5
Betametazonu dipropionian, zaliczany do silnie działających kortykosteroidów, nie został poddany szczegółowym badaniom teratogenności. Jednak w badaniach na zajęcach wykazano, że betametazonu dipropionian stosowany w dawce od 0,05 mg/kg masy ciała (dawka 26 razy większa od dawki stosowanej miejscowo u ludzi) wykazywał działanie teratogenne. Odnotowane nieprawidłowości w rozwoju zarodka obejmowały:6
- Przepukliny pępkowe
- Przepukliny mózgowe
- Rozszczepienie podniebienia
7
W odniesieniu do kwasu salicylowego, badania przeprowadzone na szczurach i małpach potwierdziły jego działanie teratogenne po podaniu doustnym w dawkach około 6 razy większych od maksymalnej dawki dobowej stosowanej miejscowo u ludzi (po przeliczeniu na powierzchnię ciała).8
Podsumowanie danych toksykologicznych
| Substancja czynna | Badany parametr | Gatunek | Wynik |
|---|---|---|---|
| Betametazonu dipropionian | LD50 (podanie doustne) | Szczury | 4 g/kg m.c. |
| Myszy | 5 g/kg m.c. | ||
| Kwas salicylowy | LD50 (podanie doustne) | Szczury | 400-800 mg/kg m.c. |
| Myszy | 1312 mg/kg m.c. | ||
| Betametazonu dipropionian | Działanie teratogenne | Zajęce | Wykazano przy dawce ≥0,05 mg/kg m.c. |
| Kwas salicylowy | Działanie teratogenne | Szczury i małpy | Wykazano przy dawkach ok. 6-krotnie wyższych od maksymalnej dawki dobowej stosowanej miejscowo u ludzi |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania