Właściwości farmakokinetyczne
Belosalic (0,5 mg + 20 mg)/g

Belosalic to preparat zawierający 0,5 mg betametazonu dipropionianu oraz 20 mg kwasu salicylowego na gram płynu, stosowany miejscowo na skórę. Wchłanianie obu substancji jest zależne od integralności bariery naskórkowej, obecności stanu zapalnego, uszkodzeń skóry oraz zastosowania okluzji, co znacząco zwiększa absorpcję. Betametazon przenika przez skórę w zakresie 12-14%, wiąże się z białkami osocza w około 64%, a jego objętość dystrybucji wynosi 1,4 l/kg masy ciała. Kwas salicylowy osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach od aplikacji pod okluzją, a około 6% wchłoniętej dawki jest wydalane z moczem w formie niezmienionej.

Właściwości farmakokinetyczne leku Belosalic (0,5 mg + 20 mg)/g, płyn na skórę

Charakterystyka farmakokinetyczna leku Belosalic obejmuje analizę procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji obu substancji czynnych: betametazonu (w postaci dipropionianu) oraz kwasu salicylowego. Lek zawiera w gramie płynu 0,5 mg betametazonu w postaci betametazonu dipropionianu i 20 mg kwasu salicylowego.1

Wchłanianie substancji czynnych

Przenikanie miejscowo zastosowanych substancji czynnych leku Belosalic przez skórę jest zależne od wielu czynników, które w istotny sposób modyfikują stopień absorpcji. Do głównych determinant wchłaniania należą:2

Wchłanianie kortykosteroidów przez skórę jest zwiększone w przypadku występowania procesów zapalnych skóry lub gdy zastosowano okład zamknięty. Uszkodzenia skóry również istotnie zwiększają stopień absorpcji. Po przeniknięciu przez skórę, kortykosteroidy wykazują właściwości farmakokinetyczne analogiczne do tych obserwowanych przy ogólnoustrojowym podaniu tych leków. Badania wykazały, że miejscowo aplikowane kortykosteroidy wchłaniają się w zakresie 12-14%.3

W przypadku kwasu salicylowego, maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane po około 5 godzinach od aplikacji pod okładem okluzyjnym.4

Dystrybucja substancji czynnych

Po wchłonięciu do krwiobiegu betametazon wiąże się z białkami osocza w przybliżeniu w 64%. Objętość dystrybucji betametazonu wynosi 1,4 l/kg masy ciała, co wskazuje na stosunkowo szeroką dystrybucję leku w organizmie.5

Metabolizm i eliminacja substancji czynnych

Betametazon podlega procesom metabolicznym głównie w wątrobie. Powstałe metabolity są następnie wydalane przede wszystkim przez nerki z moczem.6

Kwas salicylowy po wchłonięciu jest eliminowany z organizmu na dwa główne sposoby:7

  • W formie niezmienionej – około 6% wchłoniętej dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionego kwasu salicylowego
  • W formie metabolitów – większość wchłoniętego kwasu salicylowego podlega procesom metabolicznym i jest wydalana w postaci różnych metabolitów
Parametr farmakokinetyczny Betametazon (dipropionian) Kwas salicylowy
Wchłanianie przez skórę 12-14% Zależne od stanu skóry i okluzji
Czynniki zwiększające wchłanianie Stan zapalny skóry, okluzja, uszkodzenia skóry Okluzja, uszkodzenia skóry
Wiązanie z białkami osocza Około 64% Nie określono w danych źródłowych
Objętość dystrybucji 1,4 l/kg mc. Nie określono w danych źródłowych
Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego Nie określono w danych źródłowych Około 5 godzin (przy okluzji)
Główny organ metabolizujący Wątroba Nie określono w danych źródłowych
Eliminacja w formie niezmienionej Nie określono w danych źródłowych Około 6% wchłoniętej dawki
Główna droga eliminacji Z moczem (metabolity) Z moczem (głównie metabolity)
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl