Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Enoxaparin sodium LEK-AM

Bezpieczeństwo stosowania enoksaparyny sodowej zostało dokładnie zbadane w warunkach przedklinicznych, obejmujących szereg testów toksyczności, mutagenności, teratogenności oraz wpływu na rozrodczość. Zgromadzone dane dostarczają istotnych informacji o profilu bezpieczeństwa tego leku przeciwzakrzepowego przed wprowadzeniem go do badań klinicznych z udziałem ludzi.¹

Badania toksyczności podostrej i przewlekłej

Toksyczność podoskórna i dożylna enoksaparyny sodowej była badana w różnych schematach dawkowania i u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych. W badaniach toksyczności podostrej prowadzonych na szczurach i psach, którym podawano enoksaparynę sodową drogą podskórną w dawce 15 mg/kg na dobę przez okres 13 tygodni, nie zaobserwowano żadnych istotnych działań niepożądanych poza spodziewanym działaniem przeciwzakrzepowym.²

Podobnie w badaniach toksyczności przewlekłej prowadzonych przez okres 26 tygodni na szczurach i małpach, którym podawano enoksaparynę sodową zarówno drogą podskórną jak i dożylną w dawce 10 mg/kg na dobę, nie wykazano żadnych działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem farmakologicznym związanym z właściwościami przeciwzakrzepowymi substancji czynnej.³

Potencjał mutagenny i klastogenny

Potencjał genotoksyczny enoksaparyny sodowej został kompleksowo oceniony przy użyciu różnych systemów testowych in vitro i in vivo. Wykonane badania nie wykazały aktywności mutagennej enoksaparyny sodowej w testach in vitro, w tym:⁴

• Test Amesa – standardowy test wykrywający mutacje powrotne w szczepach bakterii Salmonella typhimurium
• Test postępującej mutacji na komórkach chłoniaka u myszy – oceniający zdolność substancji do indukcji mutacji genowych

Nie stwierdzono również aktywności klastogennej (zdolności do powodowania uszkodzeń chromosomów) w następujących testach:⁵

• Test in vitro aberracji chromosomalnej na limfocytach ludzkich – oceniający zdolność substancji do wywoływania strukturalnych uszkodzeń chromosomów
• Test in vivo aberracji chromosomalnej na komórkach szpiku kostnego szczura – badający zdolność substancji do powodowania aberracji chromosomalnych w warunkach organizmu żywego

Wpływ na rozród i rozwój zarodkowo-płodowy

Przeprowadzono również badania dotyczące potencjalnego wpływu enoksaparyny sodowej na rozrodczość i rozwój zarodkowo-płodowy. Badania teratogenności wykonano na ciężarnych samicach szczura i królika, którym podawano enoksaparynę sodową drogą podskórną w dawkach do 30 mg/kg na dobę. W tych badaniach nie dostarczono żadnych dowodów na działanie teratogenne ani toksyczne na płód.⁶

Dodatkowo oceniono wpływ enoksaparyny sodowej na płodność i zdolności rozrodcze samców i samic szczura, którym podawano produkt leczniczy podskórnie w dawkach do 20 mg/kg na dobę. Badania te nie wykazały niekorzystnego wpływu enoksaparyny sodowej na zdolności reprodukcyjne zwierząt.⁷

Podsumowanie badań przedklinicznych

Przedstawione badania przedkliniczne wykazały, że enoksaparyna sodowa w dawkach wielokrotnie przewyższających dawki stosowane klinicznie u ludzi nie wywołuje istotnych działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Substancja czynna nie wykazuje potencjału genotoksycznego, teratogennego ani nie wpływa negatywnie na funkcje rozrodcze. Profil bezpieczeństwa przedklinicznego enoksaparyny sodowej potwierdza jej korzystny stosunek korzyści do ryzyka w planowanym zastosowaniu klinicznym.⁸