Enoxaparin sodium LEK-AM
Roztwór do wstrzykiwań, 10 000 j.m. (100 mg)/ml
Produkt leczniczy zawiera enoksaparynę sodową, substancję biologiczną wykonaną z heparyny pozyskiwanej z błony śluzowej jelit świń i rozpuszczoną w wodzie do wstrzykiwań. Jest dostępny w różnych dawkach odpowiadających aktywności anty-Xa i podawany w formie roztworu do wstrzykiwań. Stosuje się go w celu zapobiegania oraz leczenia zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej, a także w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych i internistycznych. Ponadto jest używany podczas hemodializy i w terapii ostrych zespołów wieńcowych.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Enoksaparyna sodowa LEK-AM jest dostępna w ampułko-strzykawkach o dawkach od 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml do 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml i stosowana jest w profilaktyce oraz leczeniu zakrzepowo-zatorowym. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wskazań klinicznych i ryzyka pacjenta. U pacjentów chirurgicznych z umiarkowanym ryzykiem profilaktyka wynosi 2000 j.m. (20 mg) podskórnie raz na dobę, a u wysokiego ryzyka 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę, z możliwością przedłużenia do 5 tygodni w dużych zabiegach ortopedycznych. W leczeniu zakrzepicy i zatorowości stosuje się schemat 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę lub 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę u pacjentów z wyższym ryzykiem nawrotu. W niestabilnej dławicy piersiowej i NSTEMI dawka wynosi 100 j.m./kg mc. co 12 godzin, a w STEMI początkowo podaje się bolus 3000 j.m. (30 mg) dożylnie oraz 100 j.m./kg mc. podskórnie, następnie 100 j.m./kg mc. co 12 godzin (maksymalnie 10 000 j.m./100 mg dla pierwszych dwóch dawek). U pacjentów ≥75 lat z STEMI bolus jest pomijany, a dawka podskórna wynosi 75 j.m./kg mc. co 12 godzin (maksymalnie 7500 j.m./75 mg). Enoksaparyna jest podawana podskórnie, z wyjątkiem bolusa dożylnego w STEMI, i nie należy jej podawać domięśniowo.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawki wymagają modyfikacji: przy klirensie kreatyniny 15-30 ml/min stosuje się zmniejszone dawki (np. profilaktyka 2000 j.m. raz na dobę, leczenie zakrzepicy 100 j.m./kg mc. raz na dobę). Przy klirensie <15 ml/min enoksaparyna jest przeciwwskazana poza hemodializą, gdzie podaje się 100 j.m./kg mc. na początku sesji. W leczeniu STEMI u pacjentów z niewydolnością nerek dawki są dostosowane odpowiednio do wieku i funkcji nerek. Przed zabiegami neurochirurgicznymi i inwazyjnymi należy zachować odpowiednie odstępy czasowe (profilaktyczne dawki: minimum 12 godzin, lecznicze: minimum 24 godziny, z wydłużeniem do 48 godzin przy klirensie 15-30 ml/min). W trakcie zmiany terapii na VKA lub DOAC konieczne jest monitorowanie INR i odpowiednie planowanie odstępów między dawkami. Enoksaparyna wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, a u osób starszych bez niewydolności nerek nie wymaga zmiany dawkowania poza STEMI.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Enoxaparin sodium LEK-AM 10 000 j.m. (100 mg)/ml
antagonista witaminy K, doustny lek przeciwzakrzepowy, enoksaparyna sodowa, hemodializa, klirens kreatyniny, krążenie pozaustrojowe, krwiak okołordzeniowy, nakłucie lędźwiowe, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, roztwór do wstrzykiwań, świeży zawał mięśnia sercowego, terapia przeciwpłytkowa, tworzenie skrzepów, uniesienie odcinka ST, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał serca bez uniesienia odcinka ST, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej oceniono na ponad 15 000 pacjentach w różnych wskazaniach klinicznych, w tym profilaktyce zakrzepicy żył głębokich po zabiegach chirurgicznych (dawka 4000 j.m./40 mg s.c. raz dziennie), leczeniu zakrzepicy żył głębokich (100 j.m./kg mc. co 12 h lub 150 j.m./kg mc. raz dziennie), niestabilnej dławicy piersiowej i zawale mięśnia sercowego bez załamka Q (100 j.m./kg mc. co 12 h) oraz świeżym zawale mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (30 mg bolus i 100 j.m./kg mc. co 12 h). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były krwotoki, małopłytkowość i trombocytoza. Krwotoki zaotrzewnowe i wewnątrzczaszkowe klasyfikowano jako poważne, a ryzyko krwawienia wzrastało przy obecności zmian organicznych predysponujących do krwawień, procedurach inwazyjnych oraz jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na hemostazę. Duże krwotoki występowały u maksymalnie 4,2% pacjentów po zabiegach chirurgicznych, z możliwymi zgonami.
Wśród innych działań niepożądanych często obserwowano podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3-krotnie powyżej normy), niedokrwistość związaną z krwawieniem, małopłytkowość immunoalergiczną z zakrzepicą (rzadko), reakcje alergiczne, bóle głowy, pokrzywkę, świąd, rumień oraz miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia (krwiak, ból, obrzęk). Rzadkie, ale poważne działania obejmowały krwiak okołordzeniowy z deficytami neurologicznymi, martwicę skóry, zapalenie naczyń skóry oraz osteoporozę po leczeniu dłuższym niż 3 miesiące. Hiperkaliemia występowała rzadko. Bezpieczeństwo i dawkowanie u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone. Monitorowanie działań niepożądanych po wprowadzeniu leku do obrotu jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii enoksaparyną sodową.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Enoxaparin sodium LEK-AM 10 000 j.m. (100 mg)/ml
aminotransferaza, deficyt neurologiczny, duży krwotok, dysfagia, enoksaparyna sodowa, enzymy wątrobowe, eozynofilia, hiperkaliemia, krwiak, krwiak okołordzeniowy, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna, martwica skóry, niedokrwistość, niestabilna dławica piersiowa, osteoporoza, osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, porażenie, powikłanie krwotoczne, poziom hemoglobiny, produkt krwiopochodny, reakcja anafilaktyczna, trombocytoza, uszkodzenie cholestatyczne wątroby, uszkodzenie wątroby, zakrzepica żylna, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego -
Profil bezpieczeństwa leku
Enoksaparyna sodowa wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów, w tym kobiet karmiących, seniorów powyżej 75 lat oraz osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. U kobiet karmiących brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania, dlatego zaleca się unikanie karmienia piersią podczas terapii. U seniorów, zwłaszcza powyżej 80 roku życia, obserwuje się zwiększone ryzyko powikłań krwotocznych, co wymaga wnikliwej obserwacji i ewentualnej redukcji dawki, szczególnie w leczeniu zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST. W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania w ciężkich zaburzeniach, a w schyłkowej chorobie nerek enoksaparyna jest przeciwwskazana poza hemodializą. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ryzyko krwawień jest podwyższone, a modyfikacja dawki na podstawie aktywności anty-Xa nie jest zalecana, zwłaszcza przy marskości wątroby.
Enoksaparyna sodowa nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co pozwala na jej stosowanie bez ograniczeń w tym zakresie. Brak jest natomiast danych dotyczących interakcji z alkoholem, co wskazuje na konieczność zachowania ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka. W praktyce klinicznej zaleca się monitorowanie pacjentów pod kątem ryzyka krwawień, szczególnie u osób starszych oraz z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, aby dostosować terapię do indywidualnych potrzeb i minimalizować potencjalne powikłania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Enoxaparin sodium LEK-AM 10 000 j.m. (100 mg)/ml
-
Przeciwwskazania
Enoksaparyna sodowa (Enoxaparin sodium LEK-AM) jest heparyną drobnocząsteczkową stosowaną w profilaktyce i leczeniu zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, jednak jej stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na enoksaparynę, heparynę lub inne LMWH oraz u osób z immunologiczną małopłytkowością poheparynową (HIT), zwłaszcza jeśli rozpoznano ją w ciągu ostatnich 100 dni lub obecne są przeciwciała krążące. Przeciwwskazania obejmują także aktywne, klinicznie istotne krwawienia oraz stany wysokiego ryzyka krwawienia, takie jak niedawno przebyty udar krwotoczny, owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o dużym unaczynieniu, niedawne operacje mózgu, rdzenia kręgowego lub oka, żylaki przełyku oraz poważne nieprawidłowości naczyniowe, w tym tętniaki i nieprawidłowości w układzie tętniczo-żylnym.
Stosowanie enoksaparyny jest również przeciwwskazane w połączeniu z procedurami znieczulenia podpajęczynówkowego, zewnątrzoponowego i miejscowego, jeśli lek był podawany w ciągu ostatnich 24 godzin przed planowanym znieczuleniem, ze względu na ryzyko rozwoju krwiaka okołordzeniowego i potencjalnego trwałego porażenia. Produkt dostępny jest w dawkach od 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml do 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml w formie roztworu do wstrzykiwań. Enoksaparyna jest biologicznym preparatem otrzymywanym z heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń, co ma znaczenie przy ocenie ryzyka reakcji nadwrażliwości u pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Enoxaparin sodium LEK-AM 10 000 j.m. (100 mg)/ml
enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, krwawienie śródczaszkowe, krwiak okołordzeniowy, małopłytkowość poheparynowa, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, wywiad alergologiczny, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żylaki przełyku -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej obejmowały szeroki zakres testów toksyczności, mutagenności, teratogenności oraz wpływu na rozrodczość, przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej, przy dawkach do 15 mg/kg/dobę (podskórnie) przez 13 tygodni oraz do 10 mg/kg/dobę (podskórnie i dożylnie) przez 26 tygodni, nie zaobserwowano działań niepożądanych innych niż oczekiwany efekt przeciwzakrzepowy. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test mutacji na komórkach chłoniaka myszy oraz testy aberracji chromosomalnej in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego enoksaparyny sodowej.
Badania teratogenności przeprowadzone na ciężarnych szczurach i królikach, którym podawano enoksaparynę podskórnie w dawkach do 30 mg/kg/dobę, nie wykazały działania teratogennego ani toksycznego na płód. Ponadto, ocena wpływu na płodność u samców i samic szczura przy dawkach do 20 mg/kg/dobę nie wykazała negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze. Wyniki tych badań potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej, wskazując na brak istotnych działań niepożądanych przy dawkach wielokrotnie przekraczających stosowane klinicznie, co wspiera jej dalsze zastosowanie w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enoxaparin sodium LEK-AM 10 000 j.m. (100 mg)/ml
aberracja chromosomalna, aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, badanie teratogenności, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, lek przeciwzakrzepowy, mutacja powrotna, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, Salmonella typhimurium, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, toksyczność płodowa, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwości przeciwzakrzepowe, wpływ na rozrodczość, zdolność rozrodcza -
Skład i postać leku
Enoxaparin sodium LEK-AM to preparat przeciwzakrzepowy zawierający enoksaparynę sodową, podawaną w formie roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach o aktywności anty-Xa wynoszącej 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml. Substancja czynna jest otrzymywana przez zasadową depolimeryzację estru benzylowego heparyny pozyskiwanej z błony śluzowej jelit świń. Preparat zawiera jedynie wodę do wstrzykiwań jako substancję pomocniczą i jest dostarczany w ampułko-strzykawkach z bezbarwnego szkła typu I, wyposażonych w igłę i korek z gumy chlorobutylowej. Produkt należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, z możliwością krótkotrwałego przechowywania w lodówce (2–8°C) do 1 miesiąca, bez zamrażania. Okres ważności wynosi 3 lata.
Enoxaparin sodium LEK-AM podaje się podskórnie, stosując rotację miejsc wstrzyknięć na brzuchu, co najmniej 5 cm od pępka, unikając tkanek bliznowatych. Wstrzyknięcia powinny być wykonywane zgodnie z procedurą aseptyczną, a pacjent musi być odpowiednio przeszkolony przed samodzielnym podaniem leku. W przypadku dożylnego bolusa, stosowanego wyłącznie w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, enoksaparynę można podawać z 0,9% roztworem chlorku sodu lub 5% roztworem dekstrozy. Nie zaleca się jednoczesnego podawania enoksaparyny z innymi produktami leczniczymi podczas wstrzyknięć podskórnych. Zużyte ampułko-strzykawki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami, unikając wyrzucania do domowych pojemników na odpady.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Enoxaparin sodium LEK-AM 10 000 j.m. (100 mg)/ml
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, błona śluzowa jelit, depolimeryzacja heparyny, enoksaparyna sodowa, fałd skórny, preparat przeciwzakrzepowy, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny, siniak, tkanka bliznowata, uniesienie odcinka ST, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zawał mięśnia sercowego -
Właściwości farmakodynamiczne
Enoksaparyna sodowa LEK-AM, będąca heparyną drobnocząsteczkową o średniej masie cząsteczkowej około 4500 daltonów, wykazuje wysoką aktywność anty-Xa (~100 j.m./mg) przy jednocześnie niskiej aktywności anty-IIa (~28 j.m./mg), co przekłada się na stosunek aktywności 3,6. Mechanizm działania opiera się na współdziałaniu z antytrombiną III, prowadząc do zahamowania czynników krzepnięcia, w tym czynnika VIIa, indukcji uwalniania TFPI oraz redukcji czynnika von Willebranda. W dawkach terapeutycznych enoksaparyna może wydłużać czas aPTT o 1,5–2,2 raza, natomiast w dawkach profilaktycznych wpływ na aPTT jest nieistotny klinicznie. Dodatkowo, lek wykazuje właściwości przeciwzapalne potwierdzone w badaniach klinicznych i modelach nieklinicznych.
W badaniu klinicznym z podwójnie ślepą próbą dotyczącym przedłużonej profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po alloplastyce stawu biodrowego, enoksaparyna w dawce 4000 j.m. (40 mg) podskórnie raz na dobę przez 3 tygodnie znacząco zmniejszyła częstość zakrzepicy żył głębokich w porównaniu z placebo (6,6% vs 20,2%, p<0,05). Nie odnotowano przypadków zatorowości płucnej ani poważnych krwawień, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku. Wyniki te wskazują na skuteczność i bezpieczeństwo stosowania enoksaparyny sodowej w rozszerzonej profilaktyce pooperacyjnej u pacjentów ortopedycznych, co jest istotne w praktyce klinicznej w celu zapobiegania powikłaniom zakrzepowo-zatorowym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Enoxaparin sodium LEK-AM 10 000 j.m. (100 mg)/ml
aktywność przeciwtrombinowa, alloplastyka stawu biodrowego, antytrombina III, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czynnik von Willebranda, czynnik Xa, działanie przeciwkrzepliwe, działanie przeciwzakrzepowe, enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, inhibitor zależnej od czynnika tkankowego drogi krzepnięcia, lek przeciwzakrzepowy, profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Enoksaparyna sodowa, stosowana jako lek przeciwzakrzepowy, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Przenikanie leku przez łożysko jest minimalne, a badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego ani toksycznego na płód. Stosowanie enoksaparyny w ciąży jest możliwe jedynie po indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza prowadzącego. Kobiety ciężarne powinny być monitorowane pod kątem objawów krwawienia i nadmiernego działania przeciwzakrzepowego, które mogą zagrażać zarówno matce, jak i płodowi. Dane kliniczne nie wskazują na zwiększone ryzyko krwawień, małopłytkowości czy osteoporozy w porównaniu do kobiet niebędących w ciąży, z wyjątkiem pacjentek ze sztucznymi zastawkami serca. W przypadku planowanego znieczulenia zewnątrzoponowego zaleca się odstawienie enoksaparyny w celu zmniejszenia ryzyka powikłań krwotocznych.
Przenikanie enoksaparyny do mleka kobiecego jest minimalne, a jej wchłanianie przez przewód pokarmowy noworodka jest mało prawdopodobne ze względu na dużą masę cząsteczkową i słabe wchłanianie po podaniu doustnym. Mimo to, ze względów ostrożnościowych zaleca się unikanie karmienia piersią podczas terapii enoksaparyną, a decyzję o kontynuacji karmienia należy podjąć po omówieniu korzyści i ryzyka z pacjentką. Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu enoksaparyny na płodność u ludzi, jednak badania przedkliniczne nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze, zapłodnienie ani rozwój zarodka i płodu. Leczenie enoksaparyną u osób planujących ciążę powinno być poprzedzone dokładną oceną korzyści i ryzyka przez lekarza specjalistę.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Enoxaparin sodium LEK-AM 10 000 j.m. (100 mg)/ml
dysfagia, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, masa cząsteczkowa, osteoporoza, powikłanie krwotoczne, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, przestrzeń zewnątrzoponowa, rozwój zarodka i płodu, sztuczna zastawka serca, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, wada wrodzona, zaburzenie funkcji rozrodczej, znieczulenie zewnątrzoponowe -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Enoksaparyna sodowa, dostępna w preparacie Enoxaparin sodium LEK-AM w dawkach od 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml do 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml w formie roztworu do wstrzykiwań, nie wykazuje wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, pacjenci stosujący ten lek mogą bezpiecznie wykonywać te czynności, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa terapii i codziennego funkcjonowania pacjenta. Lekarz powinien jednak uwzględnić indywidualne reakcje pacjenta oraz stan kliniczny, który może wpływać na zdolność do prowadzenia pojazdów niezależnie od działania leku.
Podczas konsultacji medycznej lekarz powinien poinformować pacjenta o neutralnym wpływie enoksaparyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn oraz zwrócić uwagę na konieczność obserwacji własnych reakcji na lek. Ważnym elementem jest również udokumentowanie przekazania tych informacji w karcie pacjenta. Enoksaparyna sodowa jest substancją biologiczną otrzymywaną z heparyny pochodzenia świńskiego, a jej profil bezpieczeństwa w kontekście zdolności psychomotorycznych potwierdza brak przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów w trakcie terapii, pod warunkiem stabilnego stanu klinicznego pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Enoxaparin sodium LEK-AM 10 000 j.m. (100 mg)/ml
ampułko-strzykawka, błona śluzowa jelit, charakterystyka produktu leczniczego, edukacja terapeutyczna, enoksaparyna sodowa, Enoxaparin sodium, ester benzylowy heparyny, obsługa maszyn, pojazd mechaniczny, postać farmaceutyczna, prowadzenie pojazdów, roztwór do wstrzykiwań, schorzenie podstawowe, substancja czynna, zasadowa depolimeryzacja -
Wskazania do stosowania
Enoksaparyna sodowa (Enoxaparin sodium LEK-AM) jest heparyną drobnocząsteczkową stosowaną w profilaktyce i leczeniu zakrzepowo-zatorowych powikłań u dorosłych pacjentów. Preparat dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań o aktywności anty-Xa od 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml do 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do wskazań klinicznych. Wskazania obejmują zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u pacjentów chirurgicznych (ortopedia, chirurgia ogólna, onkologiczna) oraz internistycznych z ostrymi schorzeniami i ograniczoną mobilnością, a także leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), z zastrzeżeniem, że w przypadku ZP wymagającej trombolizy lub interwencji chirurgicznej enoksaparyna nie jest lekiem pierwszego wyboru.
Enoksaparyna sodowa znajduje również zastosowanie w utrzymaniu drożności układu pozaustrojowego podczas hemodializy oraz w leczeniu ostrych zespołów wieńcowych, w tym niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym, a także świeżego zawału z uniesieniem odcinka ST (STEMI) zarówno u pacjentów leczonych zachowawczo, jak i poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI). Dobór dawki powinien uwzględniać masę ciała pacjenta, ryzyko krwawień oraz specyfikę kliniczną, co podkreśla konieczność indywidualizacji terapii w oparciu o dokładną ocenę stanu klinicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Enoxaparin sodium LEK-AM 10 000 j.m. (100 mg)/ml
aktywność anty-Xa, enoksaparyna sodowa, hemodializa, heparyna drobnocząsteczkowa, krążenie pozaustrojowe, kwas acetylosalicylowy, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność oddechowa, ostra niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, powikłania krwotoczne, przezskórna interwencja wieńcowa, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał serca bez uniesienia odcinka ST, zawał serca z uniesieniem odcinka ST, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa