Dawkowanie i sposób podawania
Enoxaparin sodium LEK-AM 10 000 j.m. (100 mg)/ml

Enoksaparyna sodowa LEK-AM jest dostępna w ampułko-strzykawkach o dawkach od 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml do 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml i stosowana jest w profilaktyce oraz leczeniu zakrzepowo-zatorowym. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wskazań klinicznych i ryzyka pacjenta. U pacjentów chirurgicznych z umiarkowanym ryzykiem profilaktyka wynosi 2000 j.m. (20 mg) podskórnie raz na dobę, a u wysokiego ryzyka 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę, z możliwością przedłużenia do 5 tygodni w dużych zabiegach ortopedycznych. W leczeniu zakrzepicy i zatorowości stosuje się schemat 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę lub 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę u pacjentów z wyższym ryzykiem nawrotu. W niestabilnej dławicy piersiowej i NSTEMI dawka wynosi 100 j.m./kg mc. co 12 godzin, a w STEMI początkowo podaje się bolus 3000 j.m. (30 mg) dożylnie oraz 100 j.m./kg mc. podskórnie, następnie 100 j.m./kg mc. co 12 godzin (maksymalnie 10 000 j.m./100 mg dla pierwszych dwóch dawek). U pacjentów ≥75 lat z STEMI bolus jest pomijany, a dawka podskórna wynosi 75 j.m./kg mc. co 12 godzin (maksymalnie 7500 j.m./75 mg). Enoksaparyna jest podawana podskórnie, z wyjątkiem bolusa dożylnego w STEMI, i nie należy jej podawać domięśniowo.

Dawkowanie i sposób podawania leku Enoxaparin sodium LEK-AM

Enoxaparin sodium LEK-AM jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach w dawkach 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml. Dawkowanie leku jest zróżnicowane w zależności od wskazania klinicznego i indywidualnych czynników ryzyka pacjenta.1

Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej

Pacjenci chirurgiczni z umiarkowanym ryzykiem – zalecana dawka wynosi 2000 j.m. (20 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Podawanie można rozpocząć 2 godziny przed zabiegiem i należy kontynuować przez co najmniej 7-10 dni, do czasu przywrócenia pełnej mobilności pacjenta.2

Pacjenci chirurgiczni z wysokim ryzykiem – zalecana dawka wynosi 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę podskórnie, rozpoczynając najlepiej 12 godzin przed zabiegiem. W przypadku dużych zabiegów ortopedycznych zaleca się przedłużoną profilaktykę przez 5 tygodni, a u pacjentów z chorobą nowotworową po zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej lub miednicy przez 4 tygodnie.3

Pacjenci internistyczni – zalecana dawka wynosi 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Leczenie powinno trwać co najmniej 6-14 dni.4

Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej

Enoksaparyna może być podawana w jednym z dwóch schematów dawkowania:

  • 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę podskórnie – u pacjentów bez powikłań, z niskim ryzykiem nawrotu5
  • 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę podskórnie – u pacjentów z otyłością, objawową zatorowością płucną, chorobą nowotworową, nawrotową żylną chorobą zakrzepowo-zatorową lub zakrzepicą proksymalną6

Leczenie trwa średnio około 10 dni, a leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi należy włączyć w odpowiednim momencie.7

Zapobieganie tworzeniu skrzepów podczas hemodializy

Zalecana dawka wynosi 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.), podawana do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego na początku sesji dializy. U pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia dawkę należy zmniejszyć do 50 j.m./kg mc. (0,5 mg/kg mc.) przy podwójnym dostępie naczyniowym lub 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) przy pojedynczym dostępie.8

Efekt dawki jest zazwyczaj wystarczający na 4-godzinną sesję, jednak w razie zaobserwowania pierścieni fibrynowych można podać dodatkową dawkę 50-100 j.m./kg mc. (0,5-1 mg/kg mc.).9

Ostry zespół wieńcowy

Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej i zawału serca bez uniesienia odcinka ST – zalecana dawka wynosi 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin podskórnie, w skojarzeniu z terapią przeciwpłytkową. Leczenie prowadzi się przez co najmniej 2 dni, a następnie do czasu stabilizacji stanu klinicznego (zwykle 2-8 dni).10

Leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST – schemat dawkowania:11

  • Początkowo: 3000 j.m. (30 mg) w pojedynczym szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) oraz 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie
  • Następnie: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 10 000 j.m./100 mg dla pierwszych dwóch dawek podskórnych)
  • Równocześnie należy wdrożyć leczenie przeciwpłytkowe (np. kwas acetylosalicylowy w dawce 75-325 mg raz na dobę)
  • Zalecany czas leczenia wynosi 8 dni lub do wypisu ze szpitala

Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności enoksaparyny sodowej u dzieci i młodzieży.12

Osoby w podeszłym wieku

We wszystkich wskazaniach z wyjątkiem zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST nie jest konieczne zmniejszenie dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku, o ile nie występują zaburzenia czynności nerek.13

W leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST u pacjentów ≥75 lat:14

  • Nie należy stosować początkowego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (bolus)
  • Leczenie należy rozpocząć od dawki 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 7500 j.m./75 mg dla pierwszych dwóch dawek)
  • Następnie: 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) podskórnie dla pozostałych dawek

Zaburzenia czynności wątroby

Dostępne dane dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone i należy zachować ostrożność podczas leczenia tych pacjentów.15

Zaburzenia czynności nerek

Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min) – nie zaleca się stosowania enoksaparyny sodowej, z wyjątkiem zapobiegania powstawania skrzepów podczas hemodializy.16

Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny 15-30 ml/min) – konieczna jest modyfikacja dawkowania według poniższej tabeli:17

Wskazanie Schemat dawkowania
Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej 2000 j.m. (20 mg) podskórnie raz na dobę
Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) masy ciała podskórnie raz na dobę
Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) masy ciała podskórnie raz na dobę
Leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (u pacjentów w wieku poniżej 75 lat) 1 x 3000 j.m. (30 mg) w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) plus 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) masy ciała podskórnie, a następnie 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) masy ciała podskórnie co 24 godziny
Leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (u pacjentów w wieku powyżej 75 lat) Bez początkowego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (bolus), 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) masy ciała podskórnie, a następnie 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) masy ciała podskórnie co 24 godziny

Umiarkowane i łagodne zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min) – nie jest konieczna modyfikacja dawek, zaleca się jednak uważne monitorowanie kliniczne pacjentów.18

Sposób podawania

Produktu leczniczego Enoxaparin sodium LEK-AM nie należy podawać domięśniowo.19

Wstrzyknięcie podskórnie

We wszystkich wskazaniach z wyjątkiem świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST enoksaparynę sodową należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym.20

Technika wstrzyknięcia podskórnego:

  • Wstrzyknięcie najlepiej wykonać u pacjenta w pozycji leżącej21
  • Enoksaparynę podaje się w głębokich wstrzyknięciach podskórnych22
  • Przy używaniu ampułko-strzykawek nie należy usuwać pęcherzyka powietrza przed wstrzyknięciem23
  • Jeśli dawka wymaga dostosowania, należy użyć ampułko-strzykawek z podziałką24
  • Lek podaje się na przemian w lewą lub prawą przednio-boczną lub tylno-boczną część powłok brzusznych25
  • Całą długość igły należy wprowadzić pionowo w fałd skóry uchwycony między kciuk i palec wskazujący26
  • Nie należy pocierać miejsca wstrzyknięcia po podaniu leku27

Szybkie wstrzyknięcie dożylne (bolus)

W przypadku świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST leczenie rozpoczyna się od pojedynczego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego, po którym niezwłocznie wykonuje się wstrzyknięcie podskórne.28

Ważne informacje dotyczące podawania dożylnego:29

  • Lek należy podawać wyłącznie przez linię dożylną
  • Nie wolno mieszać ani podawać z innymi produktami leczniczymi
  • Dostęp żylny należy przepłukać solą fizjologiczną lub roztworem dekstrozy przed i po wstrzyknięciu

Podanie do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego

W hemodializie enoksaparynę podaje się do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego na początku sesji dializy w celu zapobiegania tworzeniu się skrzepów.30

Zmiana leczenia na inne leki przeciwzakrzepowe

Zmiana leczenia na antagonistów witaminy K (VKA):31

  • Należy zwiększyć częstość kontroli klinicznej i badań laboratoryjnych (INR)
  • Leczenie enoksaparyną należy kontynuować w stałej dawce do osiągnięcia wartości INR w zalecanym zakresie terapeutycznym w dwóch kolejnych testach

Zmiana leczenia na bezpośrednie doustne leki przeciwzakrzepowe (DOAC):32

  • U pacjentów otrzymujących enoksaparynę: należy odstawić enoksaparynę i rozpocząć podawanie DOAC 0-2 godziny przed zaplanowaną godziną podania następnej dawki enoksaparyny
  • U pacjentów przyjmujących DOAC: pierwszą dawkę enoksaparyny należy podać w zaplanowanym czasie przyjęcia następnej dawki DOAC33

Podanie w przypadku znieczulenia podpajęczynówkowego, zewnątrzoponowego lub nakłucia lędźwiowego

Wymagane jest zachowanie odpowiednich odstępów czasu między podaniem enoksaparyny a wykonaniem procedur neuroprotekcyjnych ze względu na ryzyko krwiaków okołordzeniowych:34

Dawki profilaktyczne:35

  • Minimum 12 godzin między ostatnim wstrzyknięciem enoksaparyny a wykonaniem wkłucia/założeniem cewnika
  • Minimum 12 godzin przed usunięciem cewnika w przypadku technik ciągłego podawania
  • U pacjentów z klirensem kreatyniny 15-30 ml/min należy rozważyć dwukrotne wydłużenie tego czasu do 24 godzin36

Dawki lecznicze:37

  • Minimum 24 godziny między ostatnim wstrzyknięciem enoksaparyny a wykonaniem wkłucia/założeniem cewnika
  • Minimum 24 godziny przed usunięciem cewnika w przypadku technik ciągłego podawania
  • U pacjentów z klirensem kreatyniny 15-30 ml/min należy rozważyć dwukrotne wydłużenie tego czasu do 48 godzin38
  • U pacjentów otrzymujących dwie dawki na dobę (75 j.m./kg mc. lub 100 j.m./kg mc. dwa razy na dobę) należy pominąć drugą dawkę, aby zapewnić odpowiedni odstęp czasu39

Należy również rozważyć niestosowanie enoksaparyny sodowej przez co najmniej 4 godziny po wykonaniu nakłucia podpajęczynówkowego, zewnątrzoponowego lub po usunięciu cewnika.40

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl