małopłytkowość immunoalergiczna

Małopłytkowość immunoalergiczna (immunoallergic thrombocytopenia) to stan kliniczny charakteryzujący się zmniejszeniem liczby płytek krwi w wyniku reakcji immunologicznej wywołanej przez leki lub inne substancje. W tym zaburzeniu przeciwciała skierowane przeciwko płytkom krwi powstają w odpowiedzi na kompleksy lek-białko, co prowadzi do przyspieszonego niszczenia płytek przez układ siateczkowo-śródbłonkowy.

Najczęstszymi lekami wywołującymi małopłytkowość immunoalergiczną są heparyna (HIT – heparin-induced thrombocytopenia), chinina, chinidyna, sulfonamidy, niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz niektóre antybiotyki. Spadek liczby płytek zwykle pojawia się w ciągu 5-14 dni od rozpoczęcia terapii lekiem wywołującym lub znacznie szybciej, jeśli pacjent był wcześniej uczulony na dany lek.

Objawy kliniczne obejmują łatwe siniaczenie, wybroczyny skórne, krwawienie z błon śluzowych oraz, w ciężkich przypadkach, krwawienie wewnętrzne. Diagnostyka opiera się na wywiadzie (ekspozycja na potencjalny alergen), badaniu morfologicznym krwi oraz testach immunologicznych wykrywających przeciwciała przeciwpłytkowe. Podstawą leczenia jest natychmiastowe odstawienie leku wywołującego reakcję oraz, w zależności od nasilenia objawów, podanie kortykosteroidów, dożylnych immunoglobulin lub przetoczenie koncentratu płytek krwi.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl