Działania niepożądane
Neoparin 80 mg/0,8 ml

Enoksaparyna sodowa, substancja czynna Neoparinu, została oceniona w badaniach klinicznych na ponad 15 000 pacjentów w różnych wskazaniach, takich jak profilaktyka i leczenie zakrzepicy żył głębokich, niestabilna dławica piersiowa oraz zawał mięśnia sercowego (STEMI i NSTEMI). Standardowe dawki profilaktyczne wynosiły 4000 j.m. (40 mg) podskórnie raz na dobę, natomiast w leczeniu stosowano dawki 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin lub 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę. W STEMI podawano 3000 j.m. (30 mg) dożylnie w bolusie, a następnie 100 j.m./kg mc. co 12 godzin. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były krwotoki (w tym poważne, np. zaotrzewnowe i wewnątrzczaszkowe), małopłytkowość oraz trombocytoza. Profil bezpieczeństwa w przedłużonym leczeniu pacjentów onkologicznych był zbliżony do standardowego leczenia zakrzepicy i zatorowości płucnej.

Działania niepożądane leku Neoparin

Enoksaparyna sodowa, substancja czynna produktu leczniczego Neoparin, została poddana szczegółowej ocenie bezpieczeństwa w badaniach klinicznych obejmujących ponad 15 000 pacjentów. Badania te obejmowały różnorodne wskazania terapeutyczne, w tym profilaktykę zakrzepicy żył głębokich po zabiegach chirurgicznych, leczenie zakrzepicy żył głębokich, niestabilnej dławicy piersiowej czy zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST i bez uniesienia odcinka ST.1

Profil bezpieczeństwa

W trakcie badań klinicznych stosowano różne schematy dawkowania enoksaparyny sodowej w zależności od wskazania. W ramach profilaktyki zakrzepicy żył głębokich standardową dawką było 4000 j.m. (40 mg) podskórnie raz na dobę. W leczeniu zakrzepicy żył głębokich stosowano zarówno dawkę 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin, jak i 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę. W przypadku leczenia niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału mięśnia sercowego bez załamka Q stosowano 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin. W leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST schemat obejmował 3000 j.m. (30 mg) w bolusie dożylnym, a następnie 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin.2

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi w badaniach klinicznych były krwotoki, małopłytkowość i trombocytoza. Warto nadmienić, że profil bezpieczeństwa enoksaparyny w przedłużonym leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową jest podobny do profilu obserwowanego w standardowym leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej.3

Zestawienie działań niepożądanych

W poniższej tabeli przedstawiono działania niepożądane obserwowane zarówno w badaniach klinicznych, jak i zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego Neoparin do obrotu. Częstość występowania działań niepożądanych określono według następujących kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).4

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania Opis
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Krwotok, niedokrwistość związana z krwawieniem*, małopłytkowość, trombocytoza Często Krwotoki mogą obejmować poważne przypadki, w tym krwotoki zaotrzewnowe i wewnątrzczaszkowe
Eozynofilia* Rzadko Zwiększenie liczby eozynofilów we krwi
Małopłytkowość immunoalergiczna z zakrzepicą Rzadko W niektórych przypadkach zakrzepica była powikłana zawałem narządu lub niedokrwieniem kończyny
Duże krwotoki Niezbyt często (do 4,2% pacjentów chirurgicznych) Niektóre przypadki zakończyły się zgonem
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje alergiczne Często Objawy nadwrażliwości na lek
Reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidalne, w tym wstrząs* Rzadko Ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości
Zaburzenia układu nerwowego Bóle głowy* Często
Zaburzenia naczyniowe Krwiak okołordzeniowy* (lub krwiak w kanale kręgowym) Rzadko Reakcje te skutkowały różnego stopnia deficytami neurologicznymi, w tym długotrwałym lub trwałym porażeniem
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (głównie aminotransferaz >3 razy powyżej górnej granicy normy) Bardzo często Laboratoryjne oznaki uszkodzenia wątroby
Uszkodzenie komórek wątroby* Niezbyt często Hepatotoksyczność
Cholestatyczne uszkodzenie wątroby* Rzadko Uszkodzenie wątroby z objawami cholestazy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Pokrzywka, świąd, rumień Często Skórne reakcje nadwrażliwości
Pęcherzowe zapalenie skóry Niezbyt często Zapalenie skóry z tworzeniem pęcherzy
Łysienie* Rzadko Utrata włosów
Zapalenie naczyń skóry*, martwica skóry* Rzadko Zwykle występująca w miejscu wstrzyknięcia, poprzedzona wystąpieniem plamicy lub plam rumieniowych, z naciekami i towarzyszącą bolesnością
Guzki w miejscu wstrzyknięcia* Rzadko Guzki zapalne, które nie były otorbionymi zbiornikami enoksaparyny; objawy przemijają po kilku dniach
Ostra uogólniona osutka krostkowa (AGRP) Częstość nieznana Rzadka, ciężka reakcja skórna, charakteryzująca się licznymi drobnymi, jałowymi krostkami
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, tkanki łącznej i kości Osteoporoza* Rzadko Występująca po długotrwałym leczeniu (dłuższym niż 3 miesiące)
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Krwiak w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, inne reakcje w miejscu wstrzyknięcia (takie jak obrzęk, krwotok, reakcja nadwrażliwości, stan zapalny, guzek, ból lub odczyn) Często Lokalne reakcje w miejscu podania leku
Miejscowe podrażnienie, martwica skóry w miejscu wstrzyknięcia Niezbyt często Poważniejsze reakcje miejscowe
Badania diagnostyczne Hiperkaliemia* Rzadko Zwiększone stężenie potasu w surowicy krwi

* Działanie niepożądane zgłoszone w okresie po zarejestrowaniu produktu leczniczego5

Szczegółowa charakterystyka wybranych działań niepożądanych

Powikłania krwotoczne

Krwotoki stanowią najczęściej zgłaszane działanie niepożądane związane ze stosowaniem enoksaparyny sodowej. Obejmowały one duże krwotoki, obserwowane u nie więcej niż 4,2% pacjentów po zabiegach chirurgicznych. Niektóre z tych przypadków zakończyły się zgonem.6

U pacjentów chirurgicznych powikłania krwotoczne uznawano za poważne w następujących przypadkach:

  • Jeśli krwotok spowodował istotne zdarzenie kliniczne
  • Jeśli towarzyszył mu spadek poziomu hemoglobiny o ≥2 g/dl
  • Jeśli konieczne było przetoczenie 2 lub więcej jednostek produktów krwiopochodnych7

Krwotoki zaotrzewnowe i wewnątrzczaszkowe zawsze uznawano za poważne, niezależnie od ich nasilenia i konsekwencji klinicznych.8

Czynniki ryzyka powikłań krwotocznych

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwzakrzepowych, krwotok może wystąpić, jeśli obecne są następujące czynniki ryzyka:

Inne istotne działania niepożądane

Małopłytkowość i trombocytoza

Małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi) występuje często podczas stosowania enoksaparyny sodowej. Szczególnie niebezpieczna jest rzadko występująca małopłytkowość immunoalergiczna z zakrzepicą, która w niektórych przypadkach może prowadzić do powikłań w postaci zawału narządu lub niedokrwienia kończyny.10

Trombocytoza (zwiększenie liczby płytek krwi) również należy do często występujących działań niepożądanych i wymaga monitorowania, szczególnie u pacjentów z wysokim ryzykiem powikłań zakrzepowych.

Reakcje alergiczne

Wśród działań niepożądanych enoksaparyny sodowej występują zarówno często raportowane reakcje alergiczne, jak i rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidalne, w tym wstrząs anafilaktyczny.11

Zaburzenia skórne

Do częstych skórnych działań niepożądanych enoksaparyny należą pokrzywka, świąd i rumień. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze reakcje, takie jak zapalenie naczyń skóry czy martwica skóry, zwykle w miejscu wstrzyknięcia. Zjawisko martwicy jest zwykle poprzedzone wystąpieniem plamicy lub plam rumieniowych, z naciekami i towarzyszącą bolesnością.12

Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGRP) – rzadkiego, ale poważnego powikłania skórnego związanego ze stosowaniem enoksaparyny.13

Zaburzenia wątroby

U pacjentów stosujących enoksaparynę sodową bardzo często obserwuje się zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (głównie aminotransferaz, przekraczające 3-krotnie górną granicę normy). Niezbyt często może dochodzić do uszkodzenia komórek wątroby, a rzadko do cholestatycznego uszkodzenia wątroby.3 razy powyżej górnej granicy normy) […] Niezbyt często: Uszkodzenie komórek wątroby* […] Rzadko: Cholestatyczne uszkodzenie wątroby*”>14

Zaburzenia w miejscu podania

W miejscu wstrzyknięcia enoksaparyny często mogą występować krwiaki, ból oraz inne reakcje, takie jak obrzęk, krwotok, stan zapalny czy odczyn miejscowy. Niezbyt często dochodzi do miejscowego podrażnienia lub martwicy skóry w miejscu wstrzyknięcia.15

Rzadko mogą tworzyć się guzki w miejscu wstrzyknięcia – są to guzki zapalne, które nie stanowią otorbionych zbiorników enoksaparyny. Objawy te zwykle przemijają po kilku dniach i nie wymagają odstawienia leku.16

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl