Dawkowanie i sposób podawania – Neoparin 80 mg/0,8 ml

Dawkowanie i sposób podawania
Neoparin 80 mg/0,8 ml

Neoparin (enoksaparyna sodowa) jest dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach o dawkach od 2000 j.m. (20 mg) do 10 000 j.m. (100 mg), co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. W profilaktyce zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych dawki wynoszą 2000 j.m. (20 mg) raz na dobę dla umiarkowanego ryzyka oraz 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę dla wysokiego ryzyka, z czasem stosowania minimum 7–10 dni i możliwością przedłużenia do 4-5 tygodni w określonych przypadkach. W leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się schematy dawkowania 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę lub 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę, zależnie od ryzyka nawrotu i współistniejących schorzeń, z czasem terapii około 10 dni i możliwością kontynuacji do 6 miesięcy u pacjentów onkologicznych. W hemodializie enoksaparyna podawana jest do linii tętniczej w dawce 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.), z modyfikacją dawki u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia.

Pobierz ChPL PDF Neoparin – Roztwór do wstrzykiwań – 80 mg/0,8 ml

Dawkowanie i sposób podawania leku Neoparin

Dawkowanie w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
Pacjenci chirurgiczni
Pacjenci internistyczni
Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
Przedłużone leczenie u pacjentów z chorobą nowotworową
Stosowanie podczas hemodializy
Leczenie ostrych zespołów wieńcowych
Niestabilna dławica piersiowa i zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST
Świeży zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST
Dawkowanie u pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej
Szczególne grupy pacjentów
Dzieci i młodzież
Pacjenci w podeszłym wieku
Zaburzenia czynności wątroby
Zaburzenia czynności nerek
Tabela dawkowania leku Neoparin

Sposób podawania

Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

enoksaparyna sodowa

Kategoria leku

Dawkowanie i sposób podawania leku Neoparin

Neoparin (enoksaparyna sodowa) jest dostępny w różnych dawkach, co pozwala na elastyczne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Produkt leczniczy występuje w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach zawierających: 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1,0 ml.¹

Dawkowanie w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

Pacjenci chirurgiczni

W przypadku pacjentów chirurgicznych, dawkowanie zależy od indywidualnej oceny ryzyka zakrzepowo-zatorowego, które można oszacować przy użyciu zwalidowanego modelu stratyfikacji ryzyka:²

Pacjenci z umiarkowanym ryzykiem: zalecana dawka to 2000 j.m. (20 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Leczenie najlepiej rozpocząć 2 godziny przed zabiegiem. Minimalny czas stosowania to 7–10 dni, niezależnie od stanu pacjenta. Terapię należy kontynuować do czasu przywrócenia mobilności.³
Pacjenci z wysokim ryzykiem: zalecana dawka to 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Optymalny czas rozpoczęcia leczenia to 12 godzin przed zabiegiem. Jeżeli konieczne jest wcześniejsze rozpoczęcie, należy pamiętać, że ostatnie wstrzyknięcie powinno być wykonane nie później niż 12 godzin przed zabiegiem, a następnie wznowione 12 godzin po zabiegu.⁴

Przedłużona profilaktyka jest zalecana w następujących przypadkach:

Pacjenci po dużych zabiegach chirurgii ortopedycznej – do 5 tygodni⁵
Pacjenci po zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej lub miednicy z powodu choroby nowotworowej – do 4 tygodni⁶

Pacjenci internistyczni

U pacjentów internistycznych z ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych, zalecana dawka wynosi 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Leczenie należy prowadzić przez co najmniej 6-14 dni. Nie określono korzyści ze stosowania leczenia przez okres dłuższy niż 14 dni.⁷

Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej

Enoksaparyna sodowa może być podawana według jednego z dwóch schematów:⁸

Dawkowanie raz na dobę: 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) – zalecane u pacjentów bez powikłań, z niskim ryzykiem nawrotu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej⁹
Dawkowanie dwa razy na dobę: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) – zalecane u pacjentów z otyłością, z objawową zatorowością płucną, chorobą nowotworową, z nawrotową żylną chorobą zakrzepowo-zatorową lub z zakrzepicą proksymalną (żyły biodrowej)¹⁰

Standardowy czas leczenia wynosi około 10 dni. W odpowiednim momencie należy rozpocząć terapię doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.¹¹

Przedłużone leczenie u pacjentów z chorobą nowotworową

W przypadku pacjentów z aktywną chorobą nowotworową, u których planowane jest przedłużone leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz zapobieganie nawrotom, schemat dawkowania wygląda następująco:¹²

Pierwsze 5-10 dni: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę we wstrzyknięciach podskórnych
Następnie do 6 miesięcy: 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym¹³

Po 6 miesiącach terapii należy ocenić korzyści z jej kontynuacji.¹⁴

Stosowanie podczas hemodializy

W celu zapobiegania tworzeniu się skrzepów podczas hemodializy zaleca się następujące dawkowanie:¹⁵

Standardowa dawka: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.)
U pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia:
- 50 j.m./kg mc. (0,5 mg/kg mc.) przy podwójnym dostępie naczyniowym
- 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) przy pojedynczym dostępie naczyniowym¹⁶

Enoksaparynę sodową należy podać do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego na początku sesji dializy. Efekt zazwyczaj wystarcza na 4-godzinną sesję. W przypadku zaobserwowania pierścieni fibrynowych, np. podczas dłuższej sesji, można podać dodatkową dawkę 50-100 j.m./kg mc. (0,5-1 mg/kg mc.).¹⁷

Leczenie ostrych zespołów wieńcowych

Niestabilna dławica piersiowa i zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST

Zalecana dawka enoksaparyny sodowej wynosi 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin we wstrzyknięciu podskórnym. Leczenie należy prowadzić przez minimum 2 dni, a następnie kontynuować do czasu ustabilizowania stanu klinicznego pacjenta (zazwyczaj 2-8 dni).¹⁸

Jednocześnie należy stosować kwas acetylosalicylowy (ASA) u wszystkich pacjentów bez przeciwwskazań w następującym schemacie:¹⁹

Dawka nasycająca: 150-300 mg doustnie (u pacjentów, którzy wcześniej nie otrzymywali ASA)
Dawka podtrzymująca: 75-325 mg/dobę długoterminowo

Świeży zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST

Zalecany schemat dawkowania:²⁰

Początkowe szybkie wstrzyknięcie dożylne (bolus): 3000 j.m. (30 mg)
Następnie wstrzyknięcie podskórne: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.)
Kolejne dawki: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 10 000 j.m. (100 mg) dla każdej z pierwszych dwóch dawek podskórnych)

Jednocześnie należy wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwpłytkowe, takie jak podawany doustnie kwas acetylosalicylowy (75-325 mg raz na dobę). Leczenie powinno trwać 8 dni lub do czasu wypisu ze szpitala, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.²¹

Jeśli pacjent otrzymuje jednocześnie leczenie trombolityczne (swoiste dla fibryny lub nie), enoksaparynę sodową należy podać w okresie od 15 minut przed do 30 minut po rozpoczęciu leczenia fibrynolitycznego.²²

Dawkowanie u pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej

W przypadku pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) obowiązują następujące zasady:²³

Jeśli ostatnią dawkę podskórną podano mniej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu – nie jest wymagana dodatkowa dawka
Jeśli ostatnią dawkę podskórną podano więcej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu – należy podać szybkie wstrzyknięcie dożylne (bolus) w dawce 30 j.m./kg mc. (0,3 mg/kg mc.)

Szczególne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności enoksaparyny sodowej u dzieci i młodzieży.²⁴

Pacjenci w podeszłym wieku

Z wyjątkiem leczenia zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, nie jest konieczne zmniejszanie dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku, o ile nie występują zaburzenia czynności nerek.²⁵

W leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST u pacjentów w wieku ≥75 lat:²⁶

Nie należy stosować początkowego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (bolus)
Leczenie rozpocząć od dawki 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 7500 j.m. (75 mg) dla pierwszych dwóch dawek)
Kolejne dawki: 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) podskórnie

Zaburzenia czynności wątroby

Dane dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone, dlatego należy zachować ostrożność podczas leczenia tej grupy pacjentów.²⁷

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 15-30 ml/min) konieczna jest modyfikacja dawkowania w zakresie dawek terapeutycznych, nie dotyczy to dawek profilaktycznych.²⁸

Nie zaleca się stosowania enoksaparyny sodowej u pacjentów ze schyłkową chorobą nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min). Wyjątkiem jest zapobieganie powstawania skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy.<sup data-drug="Neoparin" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Nie zaleca się stosowania enoksaparyny sodowej u pacjentów ze schyłkową chorobą nerek (klirens kreatyniny 29

Tabela dawkowania leku Neoparin

Wskazanie	Dawkowanie standardowe	Dawkowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (klirens kreatyniny 15-30 ml/min)	Dawkowanie u osób w podeszłym wieku ≥75 lat
Profilaktyka ŻChZZ – umiarkowane ryzyko	2000 j.m. (20 mg) raz na dobę s.c.	2000 j.m. (20 mg) raz na dobę s.c.	2000 j.m. (20 mg) raz na dobę s.c.
Profilaktyka ŻChZZ – wysokie ryzyko	4000 j.m. (40 mg) raz na dobę s.c.	2000 j.m. (20 mg) raz na dobę s.c.	4000 j.m. (40 mg) raz na dobę s.c.
Leczenie ZŻG i ZP – dawkowanie jednokrotne	150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę s.c.	100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) raz na dobę s.c.	150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę s.c.
Leczenie ZŻG i ZP – dawkowanie dwukrotne	100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę s.c.	100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) raz na dobę s.c.	100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę s.c.
Niestabilna dławica piersiowa i zawał NSTEMI	100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin s.c.	100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) raz na dobę s.c.	100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin s.c.
Zawał STEMI	30 mg bolus i.v. + 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) s.c., następnie 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin s.c.	30 mg bolus i.v. + 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) s.c., następnie 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) raz na dobę s.c.	Bez bolusa i.v., 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) s.c., następnie 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) co 12 godzin s.c.
Hemodializa	100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.)	100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.)	100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.)

Sposób podawania

Preparat Neoparin dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach. Podanie odbywa się w zależności od wskazania:³⁰

Podskórne (s.c.) – standardowy sposób podania w większości wskazań
Dożylne w bolusie (i.v.) – w świeżym zawale mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST oraz u pacjentów poddawanych PCI w określonych sytuacjach
Do linii tętniczej układu dializacyjnego – podczas hemodializy

Wstrzyknięcie podskórne należy wykonywać w tkankę podskórną przednio-bocznej lub tylno-bocznej części brzucha, naprzemiennie po lewej i prawej stronie. Igłę należy wprowadzić na całą jej długość, pionowo, w fałd skóry uchwycony kciukiem i palcem wskazującym. Fałdu skóry nie należy uwalniać do czasu zakończenia wstrzyknięcia.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.