Malassezia folliculitis
Malassezia folliculitis (MF), zwana również zapaleniem mieszków włosowych wywołanym przez Malassezia lub pityrosporum folliculitis, to często występująca dermatoza spowodowana nadmiernym namnażaniem się drożdżaków z rodzaju Malassezia w mieszkach włosowych. Schorzenie charakteryzuje się występowaniem swędzących, jednolitych grudek i krostek, najczęściej zlokalizowanych na górnej części tułowia, ramionach, szyi i twarzy.
Malassezia to lipofilne drożdże będące częścią normalnej flory skóry, które w sprzyjających warunkach (zwiększone wydzielanie sebum, immunosupresja, wysoka wilgotność, stosowanie sterydów) mogą nadmiernie się namnażać i powodować stan zapalny. Czynnikami ryzyka są również cukrzyca, antybiotykoterapia, przyjmowanie leków immunosupresyjnych oraz stosowanie okluzyjnych kremów i olejków.
Diagnostyka MF opiera się na obrazie klinicznym, badaniu w lampie Wooda (fluorescencja pomarańczowo-żółta), badaniu mikroskopowym (KOH) wykazującym obecność zarodników drożdży oraz histopatologii. Różnicowanie obejmuje trądzik pospolity, trądzik różowaty, zapalenie mieszków włosowych o innej etiologii oraz wysypki polekowe.
Leczenie obejmuje preparaty przeciwgrzybicze miejscowe (ketokonazol, mikonazol, klotrimazol) oraz ogólne (flukonazol, itrakonazol) w przypadkach opornych. Pomocnicze są środki przeciwzapalne oraz zmniejszające łojotok. Terapia podtrzymująca jest często konieczna ze względu na tendencję do nawrotów. Zaleca się również modyfikację stylu życia, w tym unikanie nadmiernego pocenia się i stosowania oleistych produktów kosmetycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie mieszków włosowych – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zapalenie mieszków włosowych (folliculitis) zwykle ma łagodny przebieg i samoograniczający się charakter, ustępując w ciągu kilku dni bez trwałych następstw. W przypadku zapalenia wywołanego przez Malassezia (Malassezia folliculitis, MF), czynniki prognostyczne wpływające na skuteczność leczenia obejmują lokalizację zmian oraz rodzaj terapii. Zmiany na klatce piersiowej wiążą się z lepszym rokowaniem (HR 1,422; 95% CI 1,262-1,696; P = 0,018). Izolowana terapia systemowa przeciwgrzybicza (HR 1,915; 95% CI 1,441-2,532; P = 0,002) oraz terapia skojarzona (HR 1,858; 95% CI 1,350-2,541; P = 0,041) poprawiają efekty kliniczne, co wskazuje na konieczność indywidualizacji leczenia w zależności od lokalizacji i charakterystyki zmian.
choroba samoograniczająca się, choroba współistniejąca, czynnik prognostyczny, dermatolog, folliculitis decalvans, higiena skóry, klindamycyna i ryfampicyna, kortykosteroid doogniskowy, Malassezia folliculitis, odpowiedź na leczenie, oporność na leczenie, profilaktyka nawrotów, schorzenie, Staphylococcus aureus, terapia podtrzymująca, terapia przeciwgrzybicza, terapia skojarzona, tetracyklina, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie mieszków włosowych Malassezia