Wskazania do stosowania
Chrom
Chrom jest kluczowym pierwiastkiem śladowym w żywieniu pozajelitowym, szczególnie u pacjentów, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe lub niewystarczające. W preparatach stosowany jest głównie chrom(III) w formie chlorku sześciowodnego, co zapewnia optymalną biodostępność. Suplementacja chromem jest niezbędna u noworodków (w tym wcześniaków), niemowląt, dzieci, młodzieży oraz dorosłych poddawanych długotrwałemu żywieniu pozajelitowemu, zwłaszcza w stanie stabilnym bez ciężkiego niedożywienia. Preparaty takie jak Addamel N (0,02 μmol/ml, 5,33 μg/ml chlorku chromu sześciowodnego), Nutryelt (0,19 μmol/10 ml, 10 μg/10 ml), Supliven (0,02 μmol/ml, 1,0 μg/ml), Tracutil (0,2 μmol/ampułkę, 10 μg/ampułkę), Pediaven G20 (20 μg/1000 ml) oraz Pediaven NN2 (0,75 μg/250 ml, 3 μg/1000 ml) są stosowane w zależności od wieku i stanu klinicznego pacjenta.
- Wskazania do stosowania chromu
- Zaspokojenie podstawowego zapotrzebowania
- Grupy pacjentów wymagające suplementacji chromem
- Formy stosowania chromu w żywieniu pozajelitowym
- Dawkowanie chromu w różnych preparatach
- Wskazania szczegółowe dla poszczególnych grup wiekowych
- Znaczenie kliniczne suplementacji chromem
- Indywidualizacja terapii
- Kolejne rozdziały
Wskazania do stosowania chromu
Chrom stanowi istotny pierwiastek śladowy wykorzystywany w żywieniu pozajelitowym pacjentów, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Występuje w preparatach jako chrom(III) lub trójwartościowy chrom w postaci chlorku sześciowodnego, co warunkuje jego optymalną biodostępność w organizmie człowieka.123
Zaspokojenie podstawowego zapotrzebowania
Głównym wskazaniem do stosowania chromu jest zaspokojenie podstawowego lub umiarkowanie podwyższonego zapotrzebowania na ten mikroelement podczas prowadzenia żywienia pozajelitowego. Pierwiastek ten jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu, szczególnie w sytuacjach, gdy pacjent nie może przyjmować pokarmu drogą doustną lub dojelitową.45
Preparaty zawierające chrom, takie jak Addamel N czy Supliven, są dedykowane jako składnik kompleksowego żywienia pozajelitowego, dostarczając odpowiednich ilości tego pierwiastka śladowego zgodnie z zapotrzebowaniem fizjologicznym organizmu.67
Grupy pacjentów wymagające suplementacji chromem
Suplementacja chromem jest szczególnie istotna u określonych grup pacjentów:
- Pacjenci dorośli poddawani długotrwałemu żywieniu pozajelitowemu89
- Noworodki (zarówno urodzone przedwcześnie, jak i o czasie), niemowlęta, dzieci i młodzież wymagający żywienia pozajelitowego1011
- Pacjenci w stanie stabilnym, szczególnie bez nadmiernych strat przez przewód pokarmowy i bez ciężkiego niedożywienia12
Formy stosowania chromu w żywieniu pozajelitowym
Chrom w żywieniu pozajelitowym stosowany jest w dwóch głównych formach:
- Jako składnik wielopierwiastkowych preparatów zawierających zestaw pierwiastków śladowych (m.in. Addamel N, Nutryelt, Supliven, Tracutil), które dodawane są do roztworów do infuzji1314
- Jako składnik kompletnych mieszanin do żywienia pozajelitowego zawierających poza chromem także inne pierwiastki śladowe, elektrolity, aminokwasy, glukozę i inne niezbędne składniki odżywcze (np. Pediaven G20, Pediaven NN2)1516
Dawkowanie chromu w różnych preparatach
Poszczególne preparaty zawierają różne stężenia chromu, dostosowane do specyficznych potrzeb pacjentów:
| Nazwa preparatu | Zawartość chromu | Postać | Grupa docelowa |
|---|---|---|---|
| Addamel N | 0,02 μmol/ml (5,33 μg/ml chlorku chromu sześciowodnego) | Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji | Dorośli |
| Nutryelt | 0,19 μmol/10 ml (10 μg/10 ml) | Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji | Wyłącznie dorośli |
| Supliven | 0,02 μmol/ml (1,0 μg/ml) | Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji | Dorośli |
| Tracutil | 0,2 μmol/ampułkę (10 μg/ampułkę) | Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji | Dorośli |
| Pediaven G20 | 20 μg/1000 ml | Roztwór do infuzji | Niemowlęta, dzieci i młodzież w stanie stabilnym |
| Pediaven NN2 | 0,75 μg/250 ml (3 μg/1000 ml) | Roztwór do infuzji | Noworodki (od 2. dnia do 1. miesiąca życia) |
Wskazania szczegółowe dla poszczególnych grup wiekowych
Suplementacja chromem w żywieniu pozajelitowym powinna być dostosowana do wieku i stanu klinicznego pacjenta:
Noworodki i niemowlęta
U noworodków, zarówno urodzonych przedwcześnie, jak i o czasie, stosowanie chromu jako składnika żywienia pozajelitowego jest wskazane od 2. dnia życia do 1. miesiąca życia (wiek skorygowany dla wcześniaków). W tej grupie wiekowej stosuje się preparaty dedykowane, takie jak Pediaven NN2, zawierające odpowiednio dostosowane dawki chromu i innych składników odżywczych.17
Dzieci i młodzież
W przypadku starszych niemowląt, dzieci i młodzieży, szczególnie w stanie stabilnym, bez nadmiernych strat przez przewód pokarmowy i bez ciężkiego niedożywienia, preparaty takie jak Pediaven G20 zapewniają odpowiednie dzienne zapotrzebowanie na chrom i inne pierwiastki śladowe, jako część kompleksowego żywienia pozajelitowego.18
Dorośli
U pacjentów dorosłych zaleca się stosowanie preparatów takich jak Addamel N, Nutryelt, Supliven czy Tracutil, które służą do zaspokojenia podstawowego lub umiarkowanie podwyższonego zapotrzebowania na chrom i inne pierwiastki śladowe podczas prowadzenia żywienia pozajelitowego.1920
Znaczenie kliniczne suplementacji chromem
Chrom jest niezbędnym pierwiastkiem śladowym, który pełni istotne funkcje w organizmie, w tym:
- Uczestniczy w metabolizmie glukozy i insuliny
- Wspomaga prawidłowy metabolizm węglowodanów, białek i lipidów
- Bierze udział w regulacji homeostazy energetycznej organizmu
Suplementacja chromem w żywieniu pozajelitowym ma na celu zapobieganie niedoborom tego pierwiastka, które mogą prowadzić do zaburzeń metabolicznych, szczególnie u pacjentów długotrwale żywionych pozajelitowo, u których naturalne źródła chromu z diety są wykluczone.2122
Indywidualizacja terapii
Przy doborze preparatu zawierającego chrom należy uwzględnić:
- Wiek pacjenta (noworodek, niemowlę, dziecko, osoba dorosła)
- Stan kliniczny i stopień metabolizmu
- Długość trwania żywienia pozajelitowego
- Występowanie dodatkowych czynników ryzyka niedoboru chromu
- Współistniejące schorzenia wpływające na metabolizm chromu
Decyzja o wyborze konkretnego preparatu powinna być podejmowana indywidualnie dla każdego pacjenta, na podstawie całościowej oceny klinicznej, z uwzględnieniem dostępnych opcji terapeutycznych.2324
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania