Specjalne ostrzeżenia
Pediaven G15

Pediaven G15 to hipertoniczny roztwór dożylny o osmolarności około 1091 mOsm/l, przeznaczony wyłącznie do podawania przez żyłę centralną, ze względu na ryzyko powikłań naczyniowych przy podaniu do żyły obwodowej. Terapia wymaga ścisłej kontroli klinicznej i laboratoryjnej, w tym monitorowania osmolarności, stężenia glukozy, równowagi wodno-elektrolitowej, równowagi kwasowo-zasadowej oraz czynności wątroby. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperglikemii, hipermagnezemii (4 mmol/1000 ml magnezu w produkcie), a także na potencjalne powikłania związane z cewnikiem dożylnym centralnym, takie jak zakażenia i wynaczynienie, które wymaga natychmiastowego przerwania infuzji i odpowiedniego postępowania. Zaleca się stosowanie pompy infuzyjnej do kontrolowania szybkości podawania oraz ochronę roztworu przed światłem, zwłaszcza u dzieci poniżej 2 lat.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Pediaven G15

Pediaven G15 jest roztworem hipertonicznym przeznaczonym wyłącznie do podania przez żyłę centralną. Z uwagi na wysoką osmolarność (około 1091 mOsm/l) produkt nie może być podawany do żyły obwodowej, gdyż może to prowadzić do poważnych powikłań naczyniowych.1

Monitorowanie i kontrola podczas infuzji

Podczas podawania Pediaven G15 konieczna jest regularna obserwacja kliniczna i laboratoryjna pacjenta, zwłaszcza na początku terapii. Należy kontrolować następujące parametry:2

  • Osmolarność i stężenie glukozy w surowicy – w celu zapobiegania hiperglikemii zaleca się monitorowanie maksymalnej szybkości infuzji glukozy na godzinę, dostosowanej do wieku i stanu metabolicznego pacjenta
  • Równowagę wodno-elektrolitową – szczególnie w pierwszym tygodniu leczenia należy kilkukrotnie ocenić stężenie elektrolitów, później częstotliwość badań można dostosować indywidualnie
  • Równowagę kwasowo-zasadową – szczególnie istotne u pacjentów z kwasicą metaboliczną
  • Czynność wątroby – ze względu na ryzyko zaburzeń metabolizmu aminokwasów

Częstotliwość monitorowania powinna być zawsze dostosowana indywidualnie do każdego pacjenta, również w przypadku terapii długoterminowej.3

Aseptyka i ryzyko zakażenia związane z dostępem żylnym

Ze względu na to, że wykorzystanie cewnika dożylnego centralnego wiąże się z ryzykiem zakażenia, podczas zakładania i obsługi cewnika konieczne jest ścisłe przestrzeganie zasad aseptyki, aby zapobiec jakiemukolwiek zakażeniu.4

Postępowanie w przypadku wynaczynienia

Podobnie jak w przypadku wszystkich produktów leczniczych podawanych dożylnie, podczas infuzji Pediaven G15 może wystąpić wynaczynienie. Należy regularnie kontrolować miejsce założenia cewnika, aby wcześnie rozpoznać objawy wynaczynienia. W przypadku jego wystąpienia należy:5

  1. Natychmiast przerwać infuzję
  2. Pozostawić założony cewnik lub kaniulę do podjęcia leczenia
  3. Odciągnąć pozostały po wynaczynieniu płyn przed usunięciem cewnika/kaniuli
  4. Rozważyć leczenie niefarmakologiczne, farmakologiczne i/lub interwencję chirurgiczną
  5. W przypadku dużego wynaczynienia skonsultować się z chirurgiem

Ważne: po wynaczynieniu nie należy podawać infuzji ponownie do tej samej żyły centralnej.6

Ryzyko hipermagnezemii

Chociaż nie odnotowano przypadków hipermagnezemii po podaniu Pediaven G15, istnieje teoretyczna możliwość jej wystąpienia ze względu na wysokie stężenie magnezu w produkcie (4 mmol/1000 ml), szczególnie po podaniu dużych dawek.7

Objawy hipermagnezemii mogą obejmować:8

  • Ogólne osłabienie organizmu
  • Osłabienie odruchów
  • Nudności i wymioty
  • Hipokalcemię
  • Niewydolność oddechową
  • Niedociśnienie tętnicze
  • Zaburzenia rytmu serca

Zaleca się kontrolowanie stężenia magnezu na początku leczenia, a następnie w odpowiednich odstępach czasu, zgodnie ze standardową praktyką kliniczną i potrzebami pacjenta. Jest to szczególnie ważne u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem hipermagnezemii, w tym:9

  • Z zaburzeniami czynności nerek
  • Otrzymujących inne produkty lecznicze zwiększające ryzyko hipermagnezemii
  • Otrzymujących magnez z innych źródeł

Jeśli stężenia magnezu w surowicy są podwyższone (powyżej prawidłowych wartości), infuzję należy przerwać lub zmniejszyć szybkość infuzji do poziomu klinicznie właściwego i bezpiecznego.10

Ryzyko reakcji anafilaktycznych

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek oznak lub objawów reakcji anafilaktycznej (szczególnie gorączki, dreszczy, pocenia się, wysypki lub duszności) należy natychmiast przerwać infuzję.11

Kontrola szybkości infuzji

W celu uniknięcia ryzyka związanego z podaniem infuzji z szybkością większą niż zalecana, ważne jest przeprowadzenie infuzji z regularną i kontrolowaną szybkością, z użyciem elektronicznego urządzenia regulującego szybkość przepływu (pompa, np. pompa strzykawkowa).12

Ochrona przed światłem

Narażenie na działanie światła roztworów do dożylnego żywienia pozajelitowego, szczególnie po dodaniu pierwiastków śladowych i/lub witamin, może prowadzić do wytworzenia się nadtlenków i innych produktów rozpadu. Podczas stosowania u dzieci w wieku poniżej 2 lat, produkt leczniczy Pediaven G15 należy chronić przed światłem do momentu zakończenia podawania.13

Szczególne grupy pacjentów wymagające wzmożonego monitorowania

Obserwacja kliniczna i laboratoryjna powinna zostać wzmożona w następujących przypadkach:14

  • Ciężka niewydolność wątroby – ze względu na ryzyko wystąpienia lub nasilenia zaburzeń neurologicznych związanych z hiperamonemią
  • Ciężka niewydolność nerek – ze względu na ryzyko wystąpienia lub nasilenia kwasicy metabolicznej oraz hiperazotemii; należy dostosować podaż azotu do czynności nerek pacjenta
  • Kwasica metaboliczna – w kwasicy mleczanowej nie zaleca się podawania glukozy dożylnie
  • Cukrzyca lub nietolerancja glukozy – należy kontrolować glikemię, cukromocz, ketonurię oraz, o ile to konieczne, dostosować dawkę insuliny

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować szczególną ostrożność. Konieczne jest ścisłe kontrolowanie bilansu płynowego i elektrolitowego, włączając stężenie magnezu (ze względu na ryzyko hipermagnezemii).15

Ograniczenie podaży płynów

Pediaven G15 należy stosować ostrożnie, gdy wymagane jest ograniczenie przyjmowania płynów, szczególnie w niektórych chorobach serca, płuc, wątroby lub nerek.16

Ryzyko zespołu ponownego odżywienia

U pacjentów niedożywionych rozpoczęcie żywienia pozajelitowego, które jest podawane w infuzji z szybkością większą niż zalecana lub niewłaściwie kontrolowaną, może prowadzić do zespołu ponownego odżywienia z następującymi konsekwencjami:17

  • Przeciążenie płynami (obrzęk, obrzęk płuc, niewydolność serca)
  • Skąpomocz
  • Zaburzenia metaboliczne (hipokaliemia, hipofosfatemia, hiperglikemia)

Do zmian tych może dojść w ciągu 24 do 48 godzin, dlatego u pacjentów niedożywionych zaleca się ostrożne i powolne rozpoczynanie żywienia pozajelitowego. Należy ściśle monitorować i odpowiednio dostosowywać podawanie płynów, elektrolitów, pierwiastków śladowych i witamin.

U pacjentów niedożywionych otrzymujących Pediaven G15 należy kontrolować stężenia elektrolitów, wapnia, fosforu i magnezu, nawet jeśli infuzja podawana jest przez krótki okres.18

Długotrwałe żywienie pozajelitowe

Jeśli żywienie pozajelitowe z zastosowaniem produktu leczniczego Pediaven G15 trwa dłużej niż dwa tygodnie, należy skontrolować stężenia wapnia i fosforu u każdego pacjenta.19

Suplementacja innymi składnikami odżywczymi

W celu zapewnienia całkowitego żywienia pozajelitowego, zalecane jest jednoczesne podawanie witamin rozpuszczalnych w wodzie i tłuszczach, jak również tłuszczów, chyba że jest to przeciwwskazane. W przypadku dodania emulsji tłuszczowej, należy uwzględnić zmianę współczynnika kalorii niebiałkowych do azotu.20

Zgodność z innymi produktami

Pediaven G15 jest produktem wieloskładnikowym, dlatego nie zaleca się dodawania innych roztworów, o ile nie udowodniono zgodności.21

Skład produktu Pediaven G15 (wartość odżywcza w 1000 ml) Zawartość
Glukoza 150 g
Aminokwasy 15 g
Azot całkowity 2,14 g
Energia całkowita 660 kcal
Energia pozabiałkowa 600 kcal
Sód 30 mmol
Potas 25 mmol
Wapń 6 mmol
Magnez 4 mmol
Chlorki 39 mmol
Fosforany 8 mmol
Chrom 20 µg
Kobalt 150 µg
Miedź 255 µg
Żelazo 500 µg
Fluor 500 µg
Jod 50 µg
Mangan 100 µg
Molibden 50 µg
Selen 35 µg
Cynk 2000 µg
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl