Właściwości farmakokinetyczne
Pediaven G15

Preparat Pediaven G15 jest roztworem do infuzji stosowanym w żywieniu pozajelitowym pacjentów pediatrycznych, zawierającym 150 g glukozy, 15 g aminokwasów oraz 2,14 g azotu całkowitego na 1000 ml roztworu, co dostarcza 660 kcal energii całkowitej (w tym 600 kcal energii pozabiałkowej). Roztwór charakteryzuje się osmolarnością około 1091 mOsm/l i pH w zakresie 4,8-5,5. Preparat zawiera także kompleks elektrolitów (Na 30 mmol, K 25 mmol, Ca 6 mmol, Mg 4 mmol, Cl 39 mmol, P 8 mmol) oraz pierwiastków śladowych, takich jak chrom (20 µg), kobalt (150 µg), miedź (255 µg), żelazo (500 µg), fluor (500 µg), jod (50 µg), mangan (100 µg), molibden (50 µg), selen (35 µg) i cynk (2000 µg). Metabolizm i eliminacja składników odżywczych podawanych dożylnie nie różnią się istotnie od podania dojelitowego, co jest kluczowe dla efektywnego żywienia pozajelitowego.

Pobierz ChPL PDF Pediaven G15 – Roztwór do infuzji – –
  1. Właściwości farmakokinetyczne leku Pediaven G15
    1. Skład i postać farmaceutyczna
    2. Wartość odżywcza
    3. Elektrolity i pierwiastki śladowe
    4. Metabolizm pierwiastków śladowych
    5. Transport we krwi
    6. Magazynowanie
    7. Wydalanie
    8. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. żywienie pozajelitowe
Substancja czynna
  1. aminokwasy
  2. glukoza
Kategoria leku
  1. preparat do żywienia pozajelitowego
  2. preparat elektrolitowy
  3. preparat pierwiastków śladowych
  4. roztwór aminokwasów
  5. roztwór glukozy

Właściwości farmakokinetyczne leku Pediaven G15

Preparat Pediaven G15 jest stosowany w żywieniu pozajelitowym pacjentów pediatrycznych. Właściwości farmakokinetyczne tego produktu leczniczego obejmują procesy metabolizmu i wydalania składników odżywczych podawanych drogą dożylną. Istotne jest, że w przypadku podania dożylnego tych składników nie zaobserwowano znaczących różnic w ich metabolizmie i eliminacji w porównaniu do podania dojelitowego. 1

Skład i postać farmaceutyczna

Pediaven G15 jest dostępny w formie roztworu do infuzji w dwukomorowych workach. Każdy worek zawiera 500 ml roztworu aminokwasów w jednej komorze oraz 500 ml roztworu glukozy w drugiej komorze, co po zmieszaniu daje 1000 ml roztworu gotowego do użycia. Roztwór po zmieszaniu jest przezroczysty, bezbarwny do lekko żółtawego, wolny od cząstek stałych. 2

Osmolarność roztworu wynosi około 1091 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 4,8-5,5. 3

Wartość odżywcza

Wartość odżywcza w 1000 ml roztworu Pediaven G15 przedstawia się następująco: 4

Składnik Zawartość w 1000 ml
Glukoza 150 g
Aminokwasy 15 g
Azot całkowity 2,14 g
Energia całkowita 660 kcal
Energia pozabiałkowa 600 kcal

Elektrolity i pierwiastki śladowe

Preparat Pediaven G15 zawiera kompleksowy zestaw elektrolitów i pierwiastków śladowych w następujących ilościach w 1000 ml roztworu: 5

Elektrolity Zawartość w 1000 ml Pierwiastki śladowe Zawartość w 1000 ml
Sód 30 mmol Chrom 20 µg
Potas 25 mmol Kobalt 150 µg
Wapń 6 mmol Miedź 255 µg
Magnez 4 mmol Żelazo 500 µg
Chlorki 39 mmol Fluor 500 µg
Fosforany 8 mmol Jod 50 µg
Mangan 100 µg
Molibden 50 µg
Selen 35 µg
Cynk 2000 µg

Metabolizm pierwiastków śladowych

Metabolizm pierwiastków śladowych zawartych w preparacie Pediaven G15 przebiega w kilku etapach. Proces ten można podzielić na następujące fazy: 6

Transport we krwi

Pierwiastki śladowe są transportowane we krwi za pośrednictwem specyficznych białek nośnikowych lub niebiałkowych przenośników. 7

  • Albuminy – transportują mangan (Mn), miedź (Cu), cynk (Zn) i selen (Se). Albuminy są najliczniejszymi białkami osocza i pełnią kluczową rolę w utrzymaniu ciśnienia onkotycznego oraz transporcie wielu związków endogennych i egzogennych.
  • Transferyna – transportuje żelazo (Fe) i chrom (Cr). Jest to glikoproteina odpowiedzialna głównie za wiązanie i przenoszenie jonów żelaza w organizmie.
  • Ceruloplazmina – transportuje miedź (Cu). Jako enzym o aktywności oksydazy miedziowej uczestniczy w metabolizmie żelaza.
  • Witamina B12 – transportuje kobalt (Co), który jest integralnym składnikiem tej witaminy.
  • Selenometionina – transportuje selen (Se).
  • Niebiałkowe przenośniki – transportują fluor (F), jod (I) i molibden (Mo).

Magazynowanie

Magazynowanie pierwiastków śladowych w organizmie wymaga udziału specyficznych lub niespecyficznych białek. 8

  • Specyficzne białka magazynujące:
    • Ferrytyna – magazynuje żelazo (Fe). Jest to białko o budowie sferycznej mogące pomieścić do 4500 atomów żelaza.
    • Hormony tarczycy – magazynują jod (I), który jest niezbędnym składnikiem tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3).
    • Witamina B12 – magazynuje kobalt (Co).
    • Selenoproteiny – magazynują selen (Se). Są to białka zawierające selenocysteinę i pełniące różne funkcje w organizmie, głównie antyoksydacyjne.
  • Niespecyficzne białka magazynujące:
    • Metalotioneina – magazynuje miedź (Cu), cynk (Zn), mangan (Mn) i molibden (Mo). Jest to białko bogate w grupy tiolowe, które wiążą metale.
    • Fluoroapatyty – magazynują fluor (F), są to związki chemiczne tworzące się w tkance kostnej i zębach.

Wydalanie

Eliminacja pierwiastków śladowych z organizmu następuje różnymi drogami, w zależności od ich charakteru chemicznego. 9

  • Pierwiastki śladowe kationowe – żelazo (Fe), miedź (Cu), mangan (Mn) i cynk (Zn) są wydalane głównie z żółcią do przewodu pokarmowego, a następnie z kałem.
  • Pierwiastki śladowe anionowe – jod (I) i fluor (F) są wydalane głównie z moczem przez nerki.
  • Minerały utlenione – molibden (Mo), kobalt (Co), selen (Se) i chrom (Cr) są również wydalane głównie z moczem.

Znajomość właściwości farmakokinetycznych składników preparatu Pediaven G15 jest istotna dla właściwego dawkowania i monitorowania leczenia żywieniowego u pacjentów pediatrycznych, szczególnie u tych wymagających długotrwałego żywienia pozajelitowego. 10

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl