Przedawkowanie leku Polsart Plus

Przedawkowanie preparatu Polsart Plus, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta. Dostępne dane dotyczące przedawkowania telmisartanu u ludzi są ograniczone, a stopień, w jakim można usunąć hydrochlorotiazyd za pomocą hemodializy, nie został jednoznacznie ustalony.¹

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie leku Polsart Plus może prowadzić do różnorodnych objawów klinicznych, związanych zarówno z działaniem telmisartanu, jak i hydrochlorotiazydu. Najbardziej charakterystyczne objawy przedawkowania telmisartanu to niedociśnienie tętnicze oraz tachykardia. W literaturze opisywano również przypadki bradykardii, zawrotów głowy, wymiotów, podwyższenia poziomu kreatyniny we krwi oraz ostrej niewydolności nerek.²

Z kolei przedawkowanie hydrochlorotiazydu wiąże się przede wszystkim z zaburzeniami elektrolitowymi, takimi jak hipokaliemia i hipochloremia, oraz hipowolemią wynikającą z nadmiernej diurezy. Najczęściej zgłaszanymi objawami przedawkowania hydrochlorotiazydu są nudności i senność. Warto podkreślić, że hipokaliemia może wywoływać skurcze mięśni i/lub przyspieszenie akcji serca, szczególnie u pacjentów jednocześnie przyjmujących glikozydy naparstnicy lub określone leki przeciwarytmiczne.³

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania preparatu Polsart Plus kluczowe znaczenie ma szybkie wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego. Należy pamiętać, że telmisartan nie jest usuwany przez hemodializę, co ogranicza możliwości eliminacji tego składnika z organizmu.⁴

Pacjent z podejrzeniem przedawkowania leku Polsart Plus wymaga ścisłej obserwacji klinicznej oraz wdrożenia leczenia objawowego i podtrzymującego. Wybór postępowania terapeutycznego zależy od czasu, jaki upłynął od przyjęcia leku oraz ciężkości objawów klinicznych. W przypadku niedawnego przyjęcia leku zaleca się sprowokowanie wymiotów i/lub wykonanie płukania żołądka. Pomocne może okazać się również podanie węgla aktywnego.⁵

Konieczne jest regularne monitorowanie parametrów laboratoryjnych, w szczególności stężenia elektrolitów i kreatyniny w surowicy krwi. W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego, pacjenta należy ułożyć w pozycji na plecach oraz niezwłocznie rozpocząć uzupełnianie objętości wewnątrznaczyniowej poprzez szybkie podanie soli i płynów.⁶

Szczególne sytuacje kliniczne

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów, którzy jednocześnie przyjmują glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne. W takiej sytuacji hipokaliemia wywołana przedawkowaniem hydrochlorotiazydu może prowadzić do nasilenia działania tych leków i zwiększenia ryzyka wystąpienia zaburzeń rytmu serca.⁷

Istotnym problemem klinicznym jest również fakt, że telmisartan nie jest usuwany przez hemodializę, co znacznie ogranicza możliwości aktywnej eliminacji tego składnika z organizmu w przypadku ciężkiego przedawkowania.⁸

Monitorowanie pacjenta powinno być kompleksowe i obejmować ocenę parametrów życiowych, stanu świadomości, funkcji nerek oraz równowagi elektrolitowej. W przypadku wystąpienia ostrej niewydolności nerek konieczne może być wdrożenie leczenia nerkozastępczego, pomimo ograniczonej skuteczności hemodializy w eliminacji telmisartanu.⁹