Interakcje leku
Telmycar 80 mg + 12,5 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Telmycar (telmisartan 80 mg + hydrochlorotiazyd 12,5 mg) wchodzi w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności terapii pacjentów leczonych tym złożonym preparatem przeciwnadciśnieniowym.¹

Interakcje z lekami wpływającymi na stężenie elektrolitów

Preparaty litu nie powinny być stosowane jednocześnie z produktem Telmycar ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia litu w surowicy i nasilenia jego toksyczności. Jeśli takie leczenie skojarzone jest konieczne, należy regularnie kontrolować stężenie litu w surowicy.²

Produkty lecznicze związane z utratą potasu (m.in. inne diuretyki kaliuretyczne, środki przeczyszczające, kortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, benzylopenicylina sodowa, kwas salicylowy i jego pochodne) mogą nasilić wpływ hydrochlorotiazydu na stężenie potasu w surowicy, zwiększając ryzyko hipokaliemii. W przypadku konieczności stosowania tych leków zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.³

Produkty lecznicze zwiększające stężenie potasu (inhibitory ACE, diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, substytuty soli kuchennej zawierające potas, cyklosporyna, heparyna sodowa) mogą prowadzić do hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu z telmisartanem. Takie połączenie nie jest zalecane, a jeśli jest konieczne, wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu w osoczu.⁴

Interakcje z lekami narażającymi na zaburzenia rytmu serca

W przypadku jednoczesnego stosowania produktu Telmycar z lekami, na których działanie wpływają zmiany stężenia potasu w surowicy, należy okresowo oznaczać stężenie potasu w surowicy oraz wykonywać badanie EKG. Dotyczy to szczególnie:⁵

• Glikozydów naparstnicy – hipokaliemia i hipomagnezemia wywołane przez hydrochlorotiazyd sprzyjają występowaniu arytmii naparstnicopochodnych
• Leków przeciwarytmicznych klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)
• Leków przeciwarytmicznych klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
• Leków przeciwpsychotycznych (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol)
• Innych leków mogących wywołać torsades de pointes (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna i.v., halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina i.v.)

Szczególną uwagę należy zwrócić na digoksynę, gdyż podczas jednoczesnego stosowania telmisartanu i digoksyny obserwowano zwiększenie mediany maksymalnego stężenia digoksyny w osoczu (49%) i stężenia minimalnego (20%). Podczas rozpoczynania, dostosowywania dawki i kończenia leczenia telmisartanem należy monitorować stężenie digoksyny w celu utrzymania w zakresie terapeutycznym.⁶

Interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi i ukierunkowującymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron

Telmisartan może nasilać działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych. Jednoczesne stosowanie z innymi lekami blokującymi układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) – inhibitorami ACE, innymi antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem – wiąże się ze zwiększonym ryzykiem hipotensji, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek.⁷

Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi

Jednoczesne stosowanie produktu Telmycar z lekami przeciwcukrzycowymi (doustnymi i insuliną) może wymagać dostosowania dawkowania tych ostatnich ze względu na ryzyko hipoglikemii.⁸

Metforminę należy stosować ostrożnie przy jednoczesnym podawaniu produktu Telmycar ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej wynikające z potencjalnej niewydolności nerek wywołanej przez hydrochlorotiazyd.⁹

Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi

NLPZ (kwas acetylosalicylowy w dawkach przeciwzapalnych, inhibitory COX-2 i niewybiórcze NLPZ) mogą osłabiać działanie diuretyczne, natriuretyczne i przeciwnadciśnieniowe diuretyków tiazydowych oraz działanie przeciwnadciśnieniowe telmisartanu. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, odwodnionych lub w podeszłym wieku, jednoczesne stosowanie takich leków może prowadzić do pogorszenia funkcji nerek, w tym ostrej niewydolności nerek.¹⁰

Przed zastosowaniem takiego skojarzenia zaleca się:¹¹

• Zachowanie szczególnej ostrożności u osób w podeszłym wieku
• Odpowiednie nawodnienie pacjenta
• Monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i później okresowo

Interakcje z lekami stosowanymi w dnie moczanowej

Hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy, co może wymagać dostosowania dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego (probenecyd, sulfinpirazon). Może być konieczne zwiększenie dawki tych leków.¹²

Jednoczesne podawanie tiazydu może zwiększyć częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹³

Interakcje z innymi grupami leków

Kolestyramina i kolestypol (żywice wymieniające aniony) zaburzają wchłanianie hydrochlorotiazydu, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności leczenia.¹⁴

Sole wapnia – diuretyki tiazydowe mogą zwiększyć stężenie wapnia w surowicy wskutek zmniejszonego wydalania. Jeśli konieczne jest stosowanie suplementów wapnia lub produktów leczniczych oszczędzających wapń (np. witamina D), należy monitorować stężenie wapnia w surowicy i odpowiednio dostosować dawkę wapnia.¹⁵

Beta-adrenolityki i diazoksyd – hydrochlorotiazyd może nasilać ich działanie hiperglikemizujące.¹⁶

Środki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden) mogą zwiększać biodostępność hydrochlorotiazydu poprzez zwolnienie perystaltyki jelit i zmniejszenie tempa opróżniania żołądka.¹⁷

Amantadyna – tiazydy mogą zwiększać ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych wywoływanych przez amantadynę.¹⁸

Środki cytotoksyczne (np. cyklofosfamid, metotreksat) – tiazydy mogą zmniejszyć ich wydalanie nerkowe i nasilić hamujące działanie na czynność szpiku kostnego.¹⁹

Aminy presyjne (np. noradrenalina) – ich działanie może być osłabione przez hydrochlorotiazyd.²⁰

Niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna) – działanie tych środków może być nasilone przez hydrochlorotiazyd.²¹

Należy także wspomnieć, że telmisartan może zwiększać stężenia niektórych leków w osoczu – w jednym badaniu odnotowano 2,5-krotne zwiększenie AUC0-24 i Cmax ramiprylu i ramiprylatu przy jednoczesnym podawaniu z telmisartanem, choć znaczenie kliniczne tej obserwacji pozostaje nieznane.²²

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu z produktem Telmycar może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego, zwiększając ryzyko niedociśnienia ortostatycznego. Alkohol, podobnie jak barbiturany i opioidowe leki przeciwbólowe, może nasilać hipotensyjne działanie telmisartanu.²³

Do objawów nasilonego niedociśnienia po spożyciu alkoholu podczas leczenia produktem Telmycar mogą należeć:

• Zawroty głowy, szczególnie przy zmianie pozycji ciała
• Uczucie oszołomienia
• Omdlenia lub stany przedomdleniowe
• Tachykardia odruchowa
• Osłabienie

Należy zdecydowanie odradzać pacjentom spożywanie alkoholu podczas terapii produktem Telmycar lub zalecić szczególną ostrożność i ograniczenie ilości spożywanego alkoholu do minimum, ze względu na poważne ryzyko niedociśnienia, które może prowadzić do upadków i urazów, szczególnie u osób starszych.

Tabela interakcji lekowych