Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Telmycar

Badania przedkliniczne przeprowadzone dla produktu Telmycar (telmisartan 80 mg + hydrochlorotiazyd 12,5 mg) dostarczyły istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tego połączenia substancji czynnych, co ma kluczowe znaczenie dla oceny ryzyka stosowania u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.¹

Badania toksykologiczne skojarzenia telmisartanu i hydrochlorotiazydu

Badania na modelach zwierzęcych (szczury i psy z prawidłowym ciśnieniem tętniczym) wykazały, że jednoczesne podawanie telmisartanu i hydrochlorotiazydu w dawkach powodujących ekspozycję porównywalną z tą uzyskiwaną podczas stosowania klinicznych dawek terapeutycznych nie wywoływało żadnych dodatkowych efektów toksycznych, które nie byłyby wcześniej obserwowane przy podawaniu każdej z substancji oddzielnie. Obserwacje toksykologiczne poczynione w tych badaniach wydają się nie mieć istotnego znaczenia klinicznego dla zastosowania terapeutycznego u ludzi.²

Charakterystyka toksykologiczna telmisartanu

Dane przedkliniczne uzyskane dla telmisartanu, podobnie jak w przypadku innych antagonistów receptora angiotensyny II, ujawniły szereg typowych dla tej klasy leków efektów farmakologicznych, w tym:³

• Zmiany hematologiczne – zmniejszenie parametrów dotyczących czerwonych krwinek, w tym redukcja liczby erytrocytów, obniżenie stężenia hemoglobiny oraz spadek wartości hematokrytu⁴
• Zmiany nerkowe – zaburzenia hemodynamiki nerek prowadzące do zwiększenia stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi⁵
• Zmiany hormonalne – zwiększenie aktywności reniny w osoczu⁶
• Zmiany strukturalne – przerost lub rozrost komórek aparatu przykłębuszkowego⁷
• Zmiany w przewodzie pokarmowym – uszkodzenia śluzówki żołądka⁸

W badaniach przedklinicznych wykazano, że uszkodzeniom przewodu pokarmowego można było zapobiegać poprzez doustne podawanie roztworów soli oraz izolację zwierząt w grupach. U psów zaobserwowano dodatkowo rozszerzenie i atrofię kanalików nerkowych. Uważa się, że działania te są bezpośrednio związane z aktywnością farmakologiczną telmisartanu.⁹

Wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa

W badaniach przedklinicznych oceniających wpływ telmisartanu na rozwój płodu i potomstwa nie wykazano jednoznacznych dowodów na działanie teratogenne. Jednakże po zastosowaniu toksycznych dawek telmisartanu obserwowano wpływ na rozwój noworodków, który przejawiał się m.in. niższą masą urodzeniową oraz opóźnionym czasem otwarcia oczu.¹⁰

Potencjał genotoksyczny i rakotwórczy

Badania genotoksyczności i kancerogenności dla telmisartanu nie wykazały negatywnego wpływu na materiał genetyczny. W testach in vitro nie zaobserwowano działania mutagennego ani odpowiedniego działania klastogennego. Nie znaleziono również dowodów na działanie rakotwórcze u szczurów i myszy.¹¹

Dane przedkliniczne dla hydrochlorotiazydu

Badania z wykorzystaniem hydrochlorotiazydu w niektórych modelach doświadczalnych wykazały niejednoznacznie działanie genotoksyczne lub rakotwórcze. Pomimo tych wyników, długoletnie doświadczenia kliniczne ze stosowaniem hydrochlorotiazydu u ludzi nie wykazały korelacji między jego stosowaniem a zwiększoną częstością występowania nowotworów.¹²

Fetotoksyczność produktu złożonego

Szczegółowe dane dotyczące potencjalnej fetotoksyczności produktu złożonego zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd można znaleźć w charakterystyce produktu leczniczego w punkcie 4.6, który odnosi się do zastosowania produktu w okresie ciąży i laktacji.¹³