Przedawkowanie
Telmycar 80 mg + 12,5 mg

Przedawkowanie Telmycaru, zawierającego telmisartan (80 mg) i hydrochlorotiazyd (12,5 mg), prowadzi do objawów wynikających z działania obu składników. Telmisartan może wywołać niedociśnienie tętnicze, tachykardię, bradykardię, zawroty głowy oraz ostrą niewydolność nerek, co wiąże się z ryzykiem wstrząsu, niedokrwienia narządów i zaburzeń perfuzji. Hydrochlorotiazyd powoduje hipokaliemię, hipochloremię, hiponatremię, hipowolemię, nudności i senność, co może skutkować zaburzeniami rytmu serca, kurczami mięśni, zasadowicą metaboliczną, obrzękiem mózgu oraz zapaścią krążeniową. Szczególnie niebezpieczna jest hipokaliemia, zwłaszcza u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne.

Przedawkowanie leku Telmycar (telmisartan 80 mg + hydrochlorotiazyd 12,5 mg)

Przedawkowanie produktu leczniczego Telmycar (telmisartan + hydrochlorotiazyd) stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Dostępne dane dotyczące przedawkowania telmisartanu u ludzi są ograniczone, natomiast skutki przedawkowania można przewidzieć na podstawie znanego mechanizmu działania obu substancji czynnych. 1

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie Telmycaru prowadzi do wystąpienia objawów związanych z działaniem obu składników aktywnych. Objawy mogą mieć różne nasilenie, zależnie od przyjętej dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. 2

Składnik aktywny Objawy przedawkowania Mechanizm Zagrożenia
Telmisartan (80 mg) Niedociśnienie tętnicze Nadmierna blokada receptorów angiotensyny II Ryzyko wstrząsu, niedokrwienia narządów
Tachykardia Odruchowa odpowiedź na hipotensję Zwiększone zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen
Bradykardia Bezpośrednie działanie na układ przewodzący serca Ryzyko zaburzeń perfuzji tkankowej
Zawroty głowy Konsekwencja hipotensji Ryzyko upadków, urazów
Ostra niewydolność nerek Zmniejszenie przepływu nerkowego Kumulacja metabolitów, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej
Hydrochlorotiazyd (12,5 mg) Hipokaliemia Nadmierna utrata potasu z moczem Zaburzenia rytmu serca, kurcze mięśni
Hipochloremia Zwiększone wydalanie chlorków Zasadowica metaboliczna
Hiponatremia Nadmierne wydalanie sodu z moczem Obrzęk mózgu, zaburzenia świadomości
Hipowolemię Nadmierna diureza Zapaść krążeniowa
Nudności Działanie ogólnoustrojowe, zaburzenia elektrolitowe Odwodnienie
Senność Zaburzenia elektrolitowe Zaburzenia świadomości

Szczególnie niebezpieczne są konsekwencje hipokaliemii spowodowanej przedawkowaniem hydrochlorotiazydu, która może prowadzić do kurczów mięśni oraz nasilać zaburzenia rytmu serca. Ryzyko to jest spotęgowane u pacjentów przyjmujących jednocześnie glikozydy naparstnicy lub niektóre leki przeciwarytmiczne. 3

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania Telmycaru powinno obejmować następujące działania:

  1. Monitorowanie funkcji życiowych – ścisła obserwacja pacjenta, kontrola ciśnienia tętniczego, tętna, parametrów oddechowych
  2. Dekontaminacja przewodu pokarmowego – sprowokowanie wymiotów i/lub płukanie żołądka (szczególnie w przypadku niedawnego przyjęcia leku)
  3. Podanie węgla aktywnego – może być pomocne w ograniczeniu dalszego wchłaniania substancji czynnych
  4. Kontrola parametrów laboratoryjnych – regularne pomiary stężenia elektrolitów i kreatyniny w surowicy
  5. Leczenie objawowe niedociśnienia – ułożenie pacjenta w pozycji na plecach i uzupełnienie niedoborów wodno-elektrolitowych

Warto zauważyć, że telmisartan nie jest usuwany podczas hemodializy, co ogranicza możliwości eliminacji tego składnika z organizmu. Nie ustalono również stopnia, w jakim hydrochlorotiazyd może być usuwany za pomocą hemodializy. 4

Postępowanie terapeutyczne należy dostosować do czasu, jaki upłynął od przyjęcia leku oraz ciężkości występujących objawów. Leczenie powinno być prowadzone w warunkach szpitalnych, najlepiej na oddziale intensywnej terapii lub toksykologii klinicznej. 5

Szczególne uwagi kliniczne

W przypadku przedawkowania Telmycaru należy zwrócić szczególną uwagę na:

  • Funkcję nerek – możliwość wystąpienia ostrej niewydolności nerek wymaga monitorowania diurezy oraz parametrów nerkowych 6
  • Zaburzenia elektrolitowe – szczególnie hipokaliemia może powodować groźne powikłania arytmiczne 7
  • Interakcje z innymi lekami – szczególnie glikozydami naparstnicy i lekami przeciwarytmicznymi, których działanie może być zmodyfikowane w warunkach zaburzeń elektrolitowych 8
  • Stan nawodnieniahipowolemię należy korygować infuzjami płynów izotonicznych 9
  1. 25.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl