Specjalne ostrzeżenia
Cefepime Accord
Cefepime Accord, dostępny w dawkach 1 g i 2 g w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z historią nadwrażliwości na beta-laktamy, astmę lub skłonności alergiczne. Przed terapią konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego, a po podaniu pierwszej dawki pacjent powinien być ściśle monitorowany pod kątem reakcji alergicznych, które mogą być ciężkie i zagrażające życiu. Cefepim jest wskazany jedynie w zakażeniach potwierdzonych lub z dużym prawdopodobieństwem wrażliwości patogenu na ten antybiotyk. U pacjentów z klirensem kreatyniny ≤50 ml/min konieczne jest dostosowanie dawki, aby uniknąć toksyczności, zwłaszcza neurotoksyczności (encefalopatia, drgawki, stupor) oraz nefrotoksyczności, które występują głównie przy przekroczeniu zalecanych dawek i mogą prowadzić do zgonu. Współstosowanie z lekami nefrotoksycznymi wymaga regularnego monitorowania funkcji nerek.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Cefepime Accord
Cefepime Accord, dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji w dawkach 1 g i 2 g, wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności podczas stosowania. Poniżej przedstawiono najważniejsze informacje dotyczące bezpiecznego stosowania tego antybiotyku beta-laktamowego przez personel medyczny.1
Reakcje nadwrażliwości
Podobnie jak w przypadku wszystkich antybiotyków beta-laktamowych, podczas stosowania cefepimu obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości, które sporadycznie kończyły się zgonem. Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na cefepim, inne antybiotyki beta-laktamowe lub jakiekolwiek produkty lecznicze.2
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wywiadem w kierunku astmy lub skłonności do alergii. Stan pacjenta wymaga ścisłej obserwacji po podaniu pierwszej dawki leku. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej, leczenie należy natychmiast przerwać. W ciężkich przypadkach nadwrażliwości może być konieczne podanie epinefryny lub wdrożenie innego odpowiedniego postępowania terapeutycznego.3
Zakres działania przeciwbakteryjnego
Cefepim charakteryzuje się względnie ograniczonym zakresem działania przeciwbakteryjnego, co sprawia, że nie jest odpowiednim antybiotykiem w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń. Stosowanie cefepimu jest uzasadnione jedynie w przypadkach, gdy patogen jest już znany i wiadomo, że jest wrażliwy na cefepim, lub gdy istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że najbardziej prawdopodobny patogen będzie wrażliwy na działanie tego antybiotyku.4
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤50 ml/min) lub innymi stanami mogącymi wpływać na czynność nerek, konieczne jest dostosowanie dawki cefepimu. Standardowe dawkowanie w tej grupie pacjentów może prowadzić do przedłużonego utrzymywania się wysokiego stężenia antybiotyku w surowicy. Dlatego zaleca się zmniejszenie dawki podtrzymującej cefepimu, a dalsze dawkowanie powinno być dostosowane do:5
- Stopnia nasilenia zaburzenia czynności nerek
- Ciężkości zakażenia
- Wrażliwości drobnoustrojów powodujących zakażenie6
Po wprowadzeniu cefepimu na rynek zgłaszano przypadki ciężkich działań niepożądanych ze strony układu nerwowego, takie jak:
- Przemijająca encefalopatia (zaburzenia świadomości ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką)
- Drgawki miokloniczne
- Napady drgawkowe (w tym niedrgawkowy stan padaczkowy)
- Niewydolność nerek7
Powyższe działania niepożądane występowały głównie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którzy otrzymywali dawki cefepimu przekraczające zalecane. Objawy toksyczności na układ nerwowy zazwyczaj ustępowały po przerwaniu leczenia i/lub hemodializie, jednak w niektórych przypadkach doszło do zgonu.8
W przypadku jednoczesnego stosowania cefepimu z innymi lekami o potencjalnym działaniu nefrotoksycznym (np. antybiotykami aminoglikozydowymi lub silnymi lekami moczopędnymi), konieczne jest regularne monitorowanie czynności nerek.9
Biegunka związana z zakażeniem Clostridioides difficile
Podczas stosowania prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym cefepimu, zgłaszano przypadki biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficile. Nasilenie objawów może być różne – od łagodnej biegunki do zagrażającego życiu zapalenia jelita grubego. Należy rozważyć możliwość wystąpienia tego powikłania u wszystkich pacjentów, u których po leczeniu antybiotykiem pojawi się biegunka.10
Dokładne zebranie wywiadu medycznego jest kluczowe, gdyż biegunka związana z zakażeniem C. difficile może wystąpić nawet do 2 miesięcy po zakończeniu antybiotykoterapii. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia takiego zakażenia, może być konieczne przerwanie stosowania antybiotyku, który nie działa bezpośrednio na C. difficile, i wdrożenie odpowiedniego leczenia.11
Nadkażenia
Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków, długotrwałe stosowanie cefepimu może prowadzić do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów. W przypadku wystąpienia nadkażenia należy wdrożyć odpowiednie leczenie.12
Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Badania kliniczne obejmujące ponad 6400 pacjentów, w tym 35% osób w wieku 65 lat lub starszych i 16% w wieku 75 lat lub starszych, wykazały porównywalną skuteczność kliniczną i bezpieczeństwo stosowania cefepimu u pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek (otrzymujących dawki zalecane dla dorosłych) w porównaniu do młodszych dorosłych.13
Należy jednak pamiętać, że u pacjentów w podeszłym wieku obserwowano:
- Umiarkowane wydłużenie okresu półtrwania leku
- Mniejszy klirens nerkowy w porównaniu do młodszych osób14
Ponieważ cefepim jest wydalany głównie przez nerki, a ryzyko zaburzeń czynności nerek jest większe u pacjentów w podeszłym wieku, dawkę dla tej grupy pacjentów należy ustalać z zachowaniem szczególnej ostrożności i regularnie monitorować czynność nerek.15
U osób starszych z zaburzeniami czynności nerek, otrzymujących standardowe dawki cefepimu, odnotowano wystąpienie ciężkich działań niepożądanych, takich jak:
- Przemijająca encefalopatia (zaburzona świadomość ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką)
- Drgawki miokloniczne
- Napady drgawkowe (również niedrgawkowy stan padaczkowy)
- Niewydolność nerek16
Wpływ na wyniki badań serologicznych
U pacjentów otrzymujących cefepim dwa razy na dobę obserwowano dodatni odczyn Coombs’a bez hemolizy. Należy mieć świadomość takiej możliwości podczas interpretacji wyników badań serologicznych.17
Antybiotyki cefalosporynowe, w tym cefepim, mogą powodować fałszywie dodatni wynik testu redukcyjnego oznaczania glukozy w moczu przy zastosowaniu metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Natomiast nie wpływają one na wyniki testów enzymatycznych wykorzystujących oksydazę glukozową. Z tego względu, w przypadku pacjentów leczonych cefepimem zaleca się stosowanie enzymatycznej metody oznaczania glukozy w moczu.18
Stosowanie lidokainy jako rozpuszczalnika
W przypadku Cefepime Accord 1 g, gdy roztwór lidokainy jest używany jako rozpuszczalnik, należy pamiętać, że takie roztwory cefepimu można stosować wyłącznie do wstrzyknięć domięśniowych. Przed zastosowaniem lidokainy należy zapoznać się z przeciwwskazaniami, ostrzeżeniami i innymi istotnymi informacjami zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego lidokainy. Roztworu lidokainy nigdy nie wolno podawać dożylnie.19
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania