Wskazania do stosowania
Jodek sodu Na 131I, roztwór do wstrzykiwań 37-740 Mbq/ml

Jodek sodu Na 131I w roztworze do wstrzykiwań (aktywność 37-740 MBq/ml) jest radiofarmaceutykiem wykorzystywanym zarówno w diagnostyce, jak i terapii schorzeń tarczycy. Izotop 131I charakteryzuje się okresem półtrwania 8,02 dnia i emituje promieniowanie gamma o energiach 365 keV (81,7%), 637 keV (7,2%) oraz 284 keV (6,1%), a także promieniowanie beta o maksymalnej energii 606 keV. W diagnostyce umożliwia ocenę funkcji tarczycy w nadczynności i niedoczynności, a także morfologii i topografii gruczołu, w tym identyfikację ektopii oraz charakterystykę czynnościową zmian ogniskowych (guzki zimne, ciepłe i gorące). Ponadto stosowany jest jako dawka testowa do oceny kinetyki radiojodu, co pozwala na precyzyjne obliczenie aktywności terapeutycznej. W diagnostyce raka tarczycy służy do identyfikacji pozostałości tkanki po tyreoidektomii oraz lokalizacji przerzutów.

Wskazania do stosowania jodku sodu Na 131I

Jodek sodu Na 131I w postaci roztworu do wstrzykiwań (37-740 MBq/ml) jest radiofarmaceutykiem o szerokim zastosowaniu zarówno diagnostycznym, jak i terapeutycznym w schorzeniach tarczycy. Preparat zawiera promieniotwórczy izotop jodu [131I] o okresie półtrwania 8,02 dnia, emitujący promieniowanie gamma o energii 365 keV (81,7%), 637 keV (7,2%) i 284 keV (6,1%), oraz promieniowanie beta o maksymalnej energii 606 keV.1

Zastosowanie diagnostyczne

W obszarze diagnostyki jodek sodu Na 131I znajduje zastosowanie w następujących przypadkach:2

  • Diagnostyka zaburzeń czynności tarczycy – umożliwia ocenę funkcji tarczycy w stanach:
    • Nadczynności tarczycy
    • Niedoczynności tarczycy
  • Ocena morfologii i topografii gruczołu tarczowego, co pozwala na określenie:
    • Położenia tkanki tarczycowej, w tym identyfikacja ektopii
    • Wielkości i kształtu gruczołu
  • Charakterystyka czynnościowa zmian ogniskowych w tarczycy, z podziałem na:
    • Guzki „zimne” – nie gromadzące jodu, potencjalnie podejrzane onkologicznie
    • Guzki „ciepłe” – gromadzące jod w stopniu podobnym do prawidłowego miąższu tarczycy
    • Guzki „gorące” – wykazujące zwiększone gromadzenie jodu w porównaniu do prawidłowej tkanki gruczołowej

Istotnym wskazaniem jest również podanie jodku sodu Na 131I jako dawki próbnej (dawki testowej) w celu oceny kinetyki radiojodu w tarczycy przed planowanym leczeniem. Badanie to pozwala określić wychwyt tarczycowy oraz efektywny okres półtrwania jodu w gruczole, co stanowi podstawę do precyzyjnego obliczenia aktywności terapeutycznej radiojodu koniecznej w leczeniu.3

W przypadku pacjentów z rozpoznanym zróżnicowanym rakiem tarczycy, jodek sodu Na 131I stosuje się w celach diagnostycznych do:4

  • Identyfikacji pozostałości tkanki tarczycowej po zabiegu tyreoidektomii
  • Wykrywania i lokalizacji przerzutów raka tarczycy

Zastosowanie terapeutyczne

Jodek sodu Na 131I w postaci roztworu do wstrzykiwań jest stosowany w leczeniu następujących stanów klinicznych:

Leczenie łagodnych chorób tarczycy

Terapia radioizotopowa z wykorzystaniem jodku sodu Na 131I znajduje zastosowanie w leczeniu następujących łagodnych schorzeń tarczycy:5

  • Wole guzkowe obojętne – w przypadkach, gdy interwencja chirurgiczna jest przeciwwskazana lub pacjent odmawia leczenia operacyjnego
  • Nadczynność tarczycy w przebiegu:
    • Choroby Gravesa-Basedowa – szczególnie w przypadku nawrotu po leczeniu farmakologicznym lub jako leczenie pierwszego rzutu w wybranych przypadkach
  • Guzek pojedynczy autonomiczny (tzw. „gorący” guzek tarczycy)
  • Wole wieloguzkowe – zwłaszcza w przypadkach z towarzyszącą nadczynnością tarczycy lub przy dużych rozmiarach wola powodujących ucisk na struktury szyi
Leczenie nowotworów zróżnicowanych tarczycy

W przypadku zróżnicowanego raka tarczycy (obejmującego raka brodawkowatego i pęcherzykowego) jodek sodu Na 131I stosuje się w następujących sytuacjach klinicznych:6

  • Ablacja pozostałej tkanki tarczycowej po leczeniu operacyjnym – podanie radiojodu po tyreoidektomii ma na celu zniszczenie resztkowej tkanki tarczycowej, co zmniejsza ryzyko wznowy miejscowej
  • Sterylizacja pozostałych ognisk nowotworowych – w przypadkach, gdy nie można osiągnąć radykalnego usunięcia wszystkich komórek nowotworowych metodami chirurgicznymi
  • Leczenie jodochwytnych przerzutów raka tarczycy – terapia ta jest skuteczna w przypadku przerzutów, które zachowały zdolność do wychwytu jodu i ma szczególne znaczenie przy lokalizacjach trudno dostępnych dla innych metod leczenia

Istotną zaletą terapii jodkiem sodu Na 131I w przypadku chorób nowotworowych tarczycy jest możliwość jednoczesnego oddziaływania na wszystkie ogniska choroby (w tym mikroogniska i mikroprzerzuty), które wykazują zdolność gromadzenia jodu, co znacząco wpływa na poprawę rokowania pacjentów.6

Uwagi dotyczące stosowania

Należy podkreślić, że jodek sodu Na 131I w postaci roztworu do wstrzykiwań (37-740 MBq/ml) jest preparatem, który łączy właściwości diagnostyczne i terapeutyczne, dzięki emisji promieniowania gamma (umożliwiającego obrazowanie) oraz promieniowania beta (wywierającego efekt terapeutyczny). Decyzja o zastosowaniu tego radiofarmaceutyku powinna być podejmowana indywidualnie, z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjenta, wyników badań laboratoryjnych i obrazowych oraz po wykluczeniu przeciwwskazań do terapii izotopowej.7

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl